Father (11st)

Father, you are away from us but always with us.
Father, We can not touch and can not speak with you, but we always chat and speak each other as usual in our dream.
Oh Father, No matter you can not live with us for the long term, you are always in our heart and in our soul.
Oh Father,If I imagine you, you are alive with us. So, no matter what happen it is, we can face with your encouragement.
Oh Father, when we lost you, when you left from our lives, we feel all the things had gone.
But, we can stand ourselves with your encouragement, with your effort, with your speech.
Although you can not live us for a long time, you are always with us.
We love you. We trust you. We believe you. We relied on you but now we stand ourselves.
Oh Father, we always want to have the father like you. You are everything for our lives.
Thank you for your love, for your supports, for your encouragement, for your guideness, for your kindness.
Thank you father. Do not forget that we always love you.

ညေနစာ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ စပ္ခ်ဥ္ခ်က္..။

မရည္ရြယ္ဘဲ ခ်က္လိုက္ၿပီး မရည္ရြယ္ဘဲ ေဖ႔စ္ဘုတ္ေပၚ တင္လိုက္မိတဲ႔ ပို႔စ္ေလးပါ..။ စိတ္အေနွာင္႔အယွက္ ၿဖစ္သြားခဲ႔ေသာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..။ ၿမန္မာနိုင္ငံကလူေတြအတြက္ ခ်ဥ္ေပါင္စပ္ခ်ဥ္ခ်က္က မထူးဆန္းေပမယ္႔ အေ၀းကလူေတြတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ စိတ္ရွိတိုင္းစားခြင္႔မရတဲ႔ ဟင္းတစ္ခြက္ပါ..။


ခ်က္ခ်င္းခ်က္.. ခ်က္ခ်င္းတင္လုိက္တာပါ..။ အတင္းက်က္ခိုင္း အတင္းဓာတ္ပံုရိုက္တင္လိုက္တာပါ..။:D


လံုးခ်က္ခ်က္တာပါ..။ (ဟင္းခ်က္ရင္ စိတ္မရွည္လို႔ အမ်ားအားၿဖင္႔ ဟင္းေတြက မေကာင္းပါဘူး..။)

လြယ္လည္းလြယ္၊ ၿမန္လည္ ၿမန္..။ ၅ မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိမလား...။


ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္..၊ခရမ္းခ်ဥ္သီး..၊ ဆႏြင္း..၊ ဆား..၊ ငပိ...နဲ႔ ဆီေတြအရင္ထည္႔ပါတယ္..။ မီးကလည္း ဖြင္႔ထားပါၿပီ..။ မီး နည္းနည္းနဲ႔ပဲ ခ်က္ေလ႔ရွိပါတယ္..။ မီးအၿမင္႔ၾကီး မသံုးပါဘူး..။


ဖ်စ္ဖ်စ္ၿမည္ၿပီး လံုးေနတံုး ၾကက္သြန္ၿဖဴနဲ႔ ၾကက္သြန္နီ အစိပ္ၾကီးေတြလွီးထားတာကို ငရုတ္ဆံုနဲ႔ေထာင္းပါတယ္..။ ေထာင္းတာရၿပီဆို မီးဖိုေပၚကလံုးေနတာေတြနဲ႔ေရာထည္႔ၿပီး အားလံုးကိုေရာေခ်ေပးပါတယ္..။ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကာင္႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မေၿခာက္ပါဘူး..။


အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ငရုတ္သီးအနီအစပ္ေတာင္႔ ေလးေတာင္႔ ငရုတ္ဆံုနဲ႔ေထာင္းပါတယ္..။ ေထာင္းေနတံုး အိုးက ကပ္ခ်င္လာပါၿပီ..။


ငရုတ္သီးခပ္ၿပီးတာနဲ႔ ငရုတ္ဆံုကိုေရနဲ႔က်င္းၿပီး ဆံုထဲကေရကို ဟင္းအိုးထဲထည္႔ပါတယ္..။ ေရနည္းနည္းခမ္းေအာင္ ေစာင္႔ရပါတယ္..။ ေရက ဆံုေဆးေရနဲ႔ပဲ ေလာက္ပါတယ္..။ ေရက ဆန္ခ်င္ခြက္နဲ႔ တစ္ခြက္စာေလာက္ပဲ ရွိပါမယ္..။ ဟင္းခ်ိဳတည္သေလာက္ မ်ားမ်ားမထည္႔ရပါဘူး..။ ေရခမ္းေအာင္ နည္းနည္းေစာင္႔ရပါတယ္..။


ဟင္းခပ္မွဳံ႔ထည္႔ဖို႔ေမ႔တာ ေနာက္မွ သတိရတယ္..။ ပုစြန္ေၿခာက္ေလးေထာင္းထည္႔ရင္ ပိုေကာင္းမယ္..။ ဒါမွမဟုတ္ ငါးငါးေသးေလးေတြထည္႔..။ ဒါမွမဟုတ္ ပုစြန္ဆိတ္ေလးေတြထည္႔..။ ဒါေတြကေတာ႔ Optional ေတြပါ..။ ရွိရင္ထည္႔လည္းရ မထည္႔လည္းရပါတယ္..။


မစံပယ္ခုမွခ်က္ရင္း ၿဖစ္သြားတာေလးပါ..။ ခ်က္နည္းမွားေနတယ္လို႔ လာမေၿပာေလာက္ဘူးလို႔ ထင္ပါရဲ႕..။ ၾကိဳကာထားတာပါ..။ ဟိုေန႔က ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္တစ္ခု အေၿခအတင္ၿဖစ္ေနၾကတာေတြ႔လိုက္ရတယ္..။ မစံပယ္ေတာ႔ ဒီေလာက္ပဲခ်က္တယ္..။ ဒီေလာက္ဆို စားလို႔ၿဖစ္ပါၿပီ..။ စိတ္မရွည္တတ္ေတာ႔ အရမ္းဟင္းေကာင္းေတြစားဖို႔ မေမွ်ာ္လင္႔ဘူး..။ ကိုယ္႔ဘာသာစားလို႔ၿဖစ္ရင္ လံုေလာက္ပါတယ္..။

ဘေလာ႔ တံၿမက္လွည္း..။

မစံပယ္ဘေလာ႔ေလးက ဖုန္တက္ေနလွၿပီ..။ အလုပ္ကမ်ား..၊ စိတ္ကမ်ားနဲ႔ ေရးဖို႔စိတ္ကူးရွိေပမယ္႔ မေရးၿဖစ္..။


ဒီရက္ပိုင္းမွာ မထင္မွတ္ဘဲ မစံပယ္ စက္ခ်ဴပ္သင္ၿဖစ္သည္..။ ပထမသင္ရိုးၿပတ္ၿပီ..။ သင္ရိုးသံုးခုသင္ရမည္..။ စက္ခ်ဳပ္တပ္လိမ္႔မည္ဟု ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္မထား..။ ေစတနာရက္ေရာသူက ပညာၿဖန္႔ေ၀ေသာအခါ မစံပယ္တို႔လို ပညာလိုခ်င္သူေတြ အေၿမာက္အၿမား စက္ခ်ဳပ္တတ္သြားသည္..။ မစံပယ္စိတ္ခ်ဥ္ေပါက္ေသာလူတစ္ေယာက္လို လက္ခေမာင္းထခတ္ရရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနသည္..။

မစံပယ္က ဖန္ခြက္ထဲကေရတစ္၀က္ကို တစ္၀က္လိုေသးတယ္ဟု အၿမဲစဥ္းစားတတ္ေသာေၾကာင္႔လားမသိ..။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို လက္ခေမာင္းခတ္မိတာမ်ိဴး မရွိဖူးခဲ႔..။ သို႔ေသာ္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သူလိုကိုယ္လိုလူမ်ားက ငါသိ ငါတတ္လွၿပီဟု လက္ခေမာင္းခတ္တာ ၿမင္မိေသာအခါ စိတ္ပ်က္ရသည္..။ မိဘမ်ိဴးရိုးညံ႔လို႔လား..၊ ေက်ာင္းစာတစ္ခုတည္းေတာ္ရံုနဲ႔ လူၿဖစ္ၿပီဟု ယူဆၾကေသာေၾကာင္႔လားမသိ..။ ေက်ာင္းစာမွလြဲ၍ က်န္တာအားလံုးညံ႔ေသာသူ႔ကို ကရုဏာသက္မိေသာ ကိုယ္႔ကိုယ္႔ကို အၿပစ္ၿပန္တင္ရသည္..။ ကိုယ္ကေတာ႔ ေစတနာနွင္႔ သူတို႔မွာမရွိေသးေသာအရည္အခ်င္းမ်ား ရွိလာေစရန္ မိတ္ေဆြတို႔၀တၱရားအတုိင္းေၿပာေပးမိသည္..။ အမုန္းခံရတာသာအဖတ္တင္သည္..။ သူေလာက္သိသူမရွိ..၊ ဘယ္သူနဲ႔ေနေန ၿပိဳင္ရဲတယ္ဟုပင္ စကားထြက္လာသည္..။ေအာ႔အန္ခ်င္စရာေကာင္းေလစြ..။ေက်ာင္းစာသာၿပိဳင္လို႔ရမည္..။ က်န္တာကိုၿပိဳင္လို႔ရမည္လား..။ ေက်ာင္းဘြဲ႔မေကာင္းေသာ္လည္း လခေကာင္းေသာသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး..။ ေက်ာင္းဘြဲ႔ေကာင္းလို႔ လခေကာင္းဦး သူမ်ားခိုင္းတာ လုပ္ေနၾကသူခ်ည္းမဟုတ္လား..။ ဘယ္မွာ ဘ၀င္ၿမင္႔စရာရွိသနည္း..။


ေက်ာင္းစာအမွတ္စာရင္းကိုၿပိဳင္လို႔ရသည္..။ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး..၊ ၾကံရည္ဖန္ရည္နွင္႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး..၊ ကံကံ၏အေၾကာင္းတရားမ်ားကို မည္သို႔ၿပိဳင္မည္နည္း..။ သာမန္ဘြဲ႔ေလးပိုင္ဆိုင္သူတစ္ေယာက္က လခမိုးပ်ံေအာင္ေကာင္းေနတာ ၿမင္ဖူးေသာမစံပယ္အတြက္ ကိုယ္႔ပညာနွင္႔ ကိုယ္႔၀င္ေငြ မွ်ေနလွ်င္လံုေလာက္ၿပီ..။ ပညာနွင္႔၀င္ေငြသည္ တိုက္ရိုက္အခ်ိဴးက်ခ်င္သူမွ က်သည္..။ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ သန္႔ရွင္းေရးတံၿမက္လွည္းလုပ္တာ ၾကားဘူးသည္..။ သာမန္ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ လခ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ရတာ ၿမင္ဖူးသည္..။ အတန္းပညာဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္ သူမ်ားခိုင္းတာ လုပ္ရသူခ်င္းမွာ အီးတစ္လံုးပိုရွဴခ်င္သူကိုၿမင္ရေသာအခါ စိတ္ပ်က္ရသည္..။


ကိုယ္႔ကိုယ္ကို လိပ္ၿပာသန္႔ေနေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ထားမွေတာ္ကာၾကမည္..။ တစ္ငါငါနွင္႔ လက္မလာေထာင္သူနွင္႔ၾကံဳလွ်င္ မစံပယ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းမဟုတ္..။ မစံပယ္ရဲ႕ ငါလည္း ေခါင္းေထာင္ထြက္လာပါလိမ္႔မည္..။


စာမဖတ္ေသာသူမ်ား စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္း၏...။ ေက်ာင္းစာနွင္႔ အတတ္ပညာသည္ ဦးေနွာက္ကိုသာဖြံ႕ၿဖဳိးေစေၾကာင္းေတြ႔ရသည္..။ ဦးေနွာက္ခ်ည္းဖြံ႕ၿဖိဳးလွ်င္ လူေတြနွင္႔သဟဇာတမၿဖစ္..၊ ငါသိ၊ ငါတတ္...၊ ငါေတာ္..၊ ငါေလာက္သိသူမရွိ..၊ ဘယ္သူနဲ႔ေနေန ၿပိဳင္ရဲသည္ဟု မၿပည္႔ေသာအိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္ေသာစကားမ်ား ထြက္လာသည္..။ က်ိဴးေၾကာင္းဆင္ၿခင္နိုင္မွဳတြင္ စာဖတ္သူေလာက္ မေကာင္း..။ စာဖတ္သူမွာ ဘာစကားမွ လက္လြတ္စံပယ္မေၿပာ..။ အေၾကာင္းမဲ႔ ဘ၀င္ၿမင္႔ၿခင္း နည္းသည္..။ (မရွိဟု ေၿပာၿခင္းမဟုတ္..။)


အခုေတာ႔ စဥ္းစားသည္..။ မစံပယ္လည္း လက္မေထာင္တတ္ေအာင္က်င္႔ဦးမွ ဟု..။ ေထာင္မည္ဆိုလွ်င္ေတာ႔ ေထာင္စရာေတြမွ အၿပည္႔ပင္..။ မစံပယ္လည္း ၿပည္႔၀သူမဟုတ္တာ ေတြ႔ရသည္..။ စိတ္နွလံုးၿပည္႔၀သူဆိုလွ်င္ မသိတတ္သူက လက္မေထာင္တာ..၊ မာနနွင္႔ ငါသိ ငါတတ္ေၿပာတာကို ၿပန္ယွဥ္ၿပိဳင္ေနမည္မဟုတ္..။ သူမၿပည္႔၀၍ ေၿပာတာ..၊ ၿပဳမူတာပဲဆိုၿပီး ခြင္႔လႊတ္လိုက္မည္..။ သူကၿပည္႔၀လာ၍ လာေတာင္းပန္လွ်င္ ခြင္႔လႊတ္လိုက္မည္..။ ဒီလိုေတြလုပ္မည္ၿဖစ္သည္..။ မစံပယ္ကေတာ႔ သူက လက္မတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ရင္ ငါက လက္မနွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပလိုက္မည္ဟု ေတြးတာၿဖစ္သည္..။


ရယ္စရာေကာင္းေလစြ..။

Never Give Up

ပုံကေပးတဲ့ သင္ခန္းစာ-



မိမိသြားေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေနပါေစ
ပန္းတုိင္ဆုိတဲ့ ဦးတည္ခ်က္ရွိေနရင္ သင္ဟာဘယ္ေတာ့မွဘဝမွာအရႈံးေပးသူ
တစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူး။


အဲလုိပဲ.....ဘယ္လုပ္ငန္းခြင္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ကုိ ၿပီးဆုံးတဲ့
အထိတာဝန္ယူ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္စြမ္း မရွိသူဟာ ေအာင္ျမင္မႈဆုိတာ ရွိလာမွာ
မဟုတ္သလုိ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ဘယ္ေတာ့မွ ျဖစ္လာမွာ
မဟုတ္ပါဘူူး။


ဘယ္အရာကုိမဆုိ လြယ္ကူစြာရယူခ်င္တယ္ဆုိရင္ သင့္မွာခက္ခဲတဲ့ ဇြဲရွိဖုိ႔
ေတာ့လုိပါလိ္မ့္မယ္။


အဲဒီအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ Never Give UP.....


Khun Nay(August Myanmar Media Group)

From Guide

မစံပယ္၏ ၀ဋ္ေၾကြးမ်ား (၁)

စင္ကာပူစေရာက္ေတာ႔ အကူအညီလွမ္းေတာင္းထားရတဲ႔ အသိအစ္ကိုတစ္ေယာက္က အခန္းငွားေပးထားတယ္..။ သံုးေယာက္ခန္းမွာပဲ ရတယ္တဲ႔..။ ေက်ာင္းတက္ခ်င္ေသးတာဆိုေတာ႔ ေက်ာင္းနဲ႔နီးတဲ႔ေနရာ ငွားေပးတာတဲ႔..။ ဟုတ္ကဲ႔..။ ရပါတယ္ေပါ႔..။ လူေတာ႔မ်ားတယ္တဲ႔..။ ၿပီးမွ ၿပန္ေၿပာင္းတဲ႔..။ သူတို႔အခန္းထပ္ရွာေပးမယ္တဲ႔..။


ကိုယ္ကလည္းအေၾကာင္းမေကာင္းခဲ႔လို႔ ေနပါလိမ္႔မယ္..။ ပထမေရာက္ကာစ အတူေနရတဲ႔ ညီအစ္မနွစ္ေယာက္နဲ႔က အဆင္ေၿပေသးတယ္ေၿပာရတယ္..။ ကိုယ္အိပ္ေနတံုး ေၿခေထာက္တက္နင္းခံရတာကလြဲလို႔ေပါ႔ေလ..။ ကိုယ္နဲ႔အတူေနၿပီးသံုးလေလာက္အၾကာမွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔ ေၿပာင္းသြားေတာ႔တယ္..။ သူတို႔ေၿပာင္းသြားၿပီးတာနဲ႔ ဟိုဘက္ခန္းက နွစ္ထပ္ကုတင္နဲ႔ေလးေယာက္ေနတဲ႔အခန္းက တစ္ေယာက္ေၿပာင္းလာတဲ႔..။ ေနာက္တစ္ေယာက္က ၿမန္မာနိုင္ငံကအလုပ္လာရွာကာစ တစ္ေယာက္..။ ကိုယ္ကအသက္အၾကီးဆံုးဆိုေတာ႔ ၿမန္မာနိုင္ငံကေရာက္လာကာစတစ္ေယာက္ကိုလည္း ေသခ်ာေဖးမတယ္..။ စာၾကည္႔စားပြဲက ကိုယ္႔မွာပဲရွိတာေလ..။ ဒါနဲ႔ ညီမေလး..၊ အစ္မက စာအၿပင္သြားၾကည္႔တာက မ်ားတယ္..။ အစ္မစားပြဲေပၚ လက္ေတာ႔သံုးခ်င္လည္းရတယ္ေနာ္လို႔ ကူညီေပးလိုက္တယ္..။ သူက အလယ္ကုတင္က..။ သူ႔မွာ ဘာမွ အပိုတင္စရာမရွိဘူး..။ ကိုယ္က ၿပတင္းေပါက္ေဘးက..။ စာၾကည္႔စားပြဲက ကိုယ္႔ေၿခရင္းမွာ..။ ကိုယ္ကေက်ာင္းတက္တဲ႔သူဆိုေတာ႔ အိမ္ပိုင္ရွင္က မသံုးဘဲထားတဲ႔စားပြဲရွိတယ္...။ ကိုယ္ဘာသာယူသံုးဆိုလို႔ လံုခ်ည္တန္းေတြေအာက္က စားပြဲသြားထုတ္..၊ ဖံုသုတ္ၿပီးသံုးရတာ..။ကိုယ္မရွိတံုး သူသံုးေပါ႔..။ သူလည္း အလုပ္ရွာေနဆဲဆိုေတာ႔ေလ..။


ဟိုဘက္ခန္းကေန ဒီဘက္ခန္းေရႊ႕လာတဲ႔တစ္ေယာက္ကလည္း ကိုယ္႔ထက္အသက္ငယ္တယ္ေလ..။ သူက စင္ကာပူေရာက္တာ ၄ နွစ္ရွိၿပီတဲ႔..။ သူတို႔နွစ္ေယာက္နဲ႔ အခန္းထဲသံုးေယာက္ စ စံုတံုး ညီမတို႔လို႔ အစ္မစာၾကည္႔ရင္ အၿပင္ထြက္ၾကည္႔ေပးမယ္..။ ညီမေလးတို႔ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ေပါ႔လို႔ေၿပာလိုက္တယ္..။ ကိုယ္ဆိုလိုတာက ၁၀ နာရီ ၁၁နာရီေပါ႔..။ အိမ္သူၾကီးလုပ္သူက ဒါေတြ သူတို႔တာ၀န္မဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး ညွိမေပးပါဘူး..။ ကိုယ္ဘာသာညွိပါလို႔ ဆုိပါတယ္..။ လူစံုကာစ ၇ နာရီ ၈ နာရီေလာက္မွာေၿပာလိုက္တာ..။ ည ၉ နာရီခြဲလည္းေရာက္ေရာ ဟိုဘက္ကေရႊ႕လာတဲ႔တစ္ေယာက္က ဖ်တ္ကနဲ႔မီးပိတ္ၿပီး အိပ္ေတာ႔မယ္တဲ႔..။ သေဘာက အၿပင္ထြက္ၾကည္႔ေတာ႔ေပါ႔..။ အလယ္ကုတင္က အလုပ္လာရွာကာစတစ္ေယာက္ကလည္း ကုတင္ေပၚလွဲရက္ ရုရွားနဲ႔ခ်က္ေနတယ္..။ ၿမန္မာနိုင္ငံက ခ်က္ခဲ႔ရတာ အားမရ...၊ စင္ကာပူေရာက္မွ အတိုးခ်ခ်က္ေနေတာ႔တယ္..။ သူလည္း ခ်က္လက္စၾကီး..။ ကိုယ္လည္း စာၾကည္႔လက္စၾကီး..။ စိတ္က အဲဒီမွာ မ်က္သြားေပမယ္႔ စာၾကည္႔တံုးစိတ္မတိုခ်င္တာနဲ႔ အၿပင္ထြက္ခဲ႔ရပါတယ္..။ ကိုယ္ကလည္း ၿမန္မာနိုင္ငံကလာကာစ သည္းခံတတ္တယ္ေပါ႔..။ အၿပင္မွာလည္း ထမင္းစားစားပြဲတစ္ခုပဲရွိတာ..။ တစ္ၿခားလူေတြ ထမင္းစားလို႔ မၿပီးၾကေသးဘူး..။ ထမင္းစားပြဲကလည္း မအားဘူး..။ အဲဒါနဲ႔ ေအာက္ဆင္းၿပီးစာၾကည္႔ရပါတယ္..။


စာၾကည္႔ၿပီး ၁၂ နာရီ.. ၁ နာရီေရာက္မွ အေပၚၿပန္တက္ရပါတယ္..။ ကိုယ္တက္ေတာ႔ တစ္အိမ္လံုးအိပ္ၾကၿပီဆိုေတာ႔ အသံမၿမည္ေအာင္ သတိထားလုပ္ပါတယ္...။ ဘယ္မီးမွလည္း မဖြင္႔ပါဘူး..။ အခန္းထဲေရာက္တာနဲ႔ တန္းအိပ္တာပါပဲ..။ ညမွာညဥ္႔နက္တဲ႔ကိုယ္က မနက္လည္း မထနိုင္ဘူးေပါ႔ေလ..။ ေက်ာင္းတက္တဲ႔စားရိတ္က အရမ္းၾကီးေတာ႔ စာေမးပြဲက်မွာ ကိုယ္ကလည္းေၾကာက္..။ မနက္လည္းလင္းေရာ အလုပ္သြားဖို႔ၿပင္ဆင္တာဆိုၿပီး မီးေတြဖြင္႔ေတာ႔ ကိုယ္ကအိပ္ေနတံုး မီးအလင္းမ်က္စိထဲ၀င္ေတာ႔ ဆတ္ကနဲ႔နိုးၿပီး ကိုယ္ကေခါင္းေတြကိုက္ေတာ႔တာပဲ..။ ဖုန္းေတြက တစ္တြီတြီၿမည္ပါၿပီ..။ ကိုယ္ကနိုးၿပီေပါ႔..။ အ၀တ္ရွာတာ..၊ သြားကာနီးမွ မီးပူတိုက္ၾကတာေတြနဲ႔ မနက္လင္းကာစ တစ္နာရီခြဲေလာက္က ကိုယ္႔အတြက္ ငရဲခန္းပါပဲ..။ သူတို႔ၿပင္ေနတံုး ကိုယ္ကမထနိုင္ေပမယ္႔ အကုန္ၾကားေနရတာေပါ႔..။ သူတို႔သြားၾကၿပီဆိုမွ တစ္နာရီေလာက္ဆက္အိပ္ရတယ္..။ အဲဒါမွ ေခါင္းကိုက္ကလည္း နည္းနည္းၿပန္သက္သာတယ္..။


ညတိုင္း သူအိပ္ခ်င္တိုင္း မီးမွိတ္မွိတ္သြားတာ..၊ အခ်ိန္သတ္သတ္မွတ္မွတ္မဟုတ္ဘဲ မီးမွိတ္မွိတ္သြားေတာ႔ အိမ္သူၾကီးကိုေၿပာခိုင္းေပမယ္႔ ကိုယ္ဘာသာရွင္းလို႔ပဲ ၿပန္ေၿပာခံရပါတယ္..။ ဒါနဲ႔ ၁၀နာရီမွာမွ မီးမွိတ္မယ္ေလ..။ ၁၀နာရီမတိုင္ခင္ အိပ္ခ်င္သူရွိရင္ မီးဖြင္႔ရက္အိပ္ေပါ႔..။ ၁၀နာရီမွ မီးပိတ္မယ္ေလလို႔ညွိေတာ႔ မလွဳပ္ပါဘူး..။ ေသာၾကာလို႔ စေနလိုမွာဆို သူအိပ္တဲ႔ ၁၁..၊ ၁၂ မွ မီးပိတ္ပါတယ္..။ မီးခလုတ္ကို အပိုင္စီးထားတာပါ..။ ခလုတ္ကလည္း သူ႔ဘက္မွာရွိတာေလ..။ သူ႔မွာက မွ်တတဲ႔စိတ္ထားမရွိဘူး..။ သူက ဟိုဘက္ ၄ ေယာက္ခန္းမွာလည္း ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ရန္ၿဖစ္ဖူးသတဲ႔..။ ကိုယ္က ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ေၿပာရမွာ ရွက္တယ္..။ ကိုယ္က အသက္ၾကီးၿပီ..။ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ေၿပာရမယ္႔ လူလည္းမဟုတ္ေတာ႔ဘူးလို႔ သတ္မွတ္ထားတယ္..။ ကိုယ္႔အရင္ေရာက္ေနတဲ႔သူေတြကို အဲလိုပဲလို႔ သူကအဲလိုလုပ္ေနတယ္..။ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိဘူးလို႔ အၾကံဥာဏ္ေတာင္းၾကည္႔ေတာ႔လည္း မလွဳပ္ၾကဘူး..။ ၿပႆနာမၿဖစ္ရင္ၿပီးေရာ ကိုယ္သက္သာသလိုေနၾကတယ္..။


ကိုယ္ကအဲလိုညွိေတာ႔ မီးခလုတ္အပိုင္စီးထားတဲ႔တစ္ေယာက္က အစ္မတံခါးဖြင္႔တာ ၾကမ္းတယ္တဲ႔..။ ကိုယ္က တံခါးကို အသာၾကိတ္လွည္႔ဖြင္႔တာပါ..။ လႊတ္ခ်ၿပီးလည္း မပိတ္ဘူး..။ ေသခ်ာဖြဖြ ေစ႔ပိတ္ေပးတာေပမယ္႔ တံခါးက ကိုယ္ကအထာမက်လို႔လားပဲ အသံကေတာ႔ နည္းနည္းထြက္တယ္..။ သူပိတ္ရင္ အသံမထြက္ဘူး..။ ကိုယ္ၾကိဳးစားလုပ္ေပမယ္႔ တံခါးက ကိုယ္ပိတ္ရင္ ေသာ႔ကိုၾကိတ္လွည္႔တဲ႔အသံေတာ႔ ထြက္တယ္..။ သူကလည္း ဆတ္ဆတ္ထိမခံေနမယ္..။ မရ ရတာနဲ႔ အၿပစ္လွည္႔တင္တာေပါ႔..။ ကိုယ္ကအၿပစ္လွည္႔တင္တာမဟုတ္ဘူး..။ ေၿပလည္ေအာင္လုပ္တာ..။ တံခါးက အစ္မေသခ်ာအသံမၿမည္ေအာင္ပိတ္တယ္..။ ဒါေပမယ္႔ အသံထြက္တာေတာ႔ တမင္လုပ္တာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး သူနဲ႔စကားဆက္ေၿပာခ်င္စိတ္ကုန္သြားလို႔ မေၿပာေတာ႔ဘူး..။ သူက သူအနိုင္ရခ်င္တာ..။ ေၿပလည္ခ်င္စိတ္ရွိတာ မဟုတ္ဘူး..။ သူ႔ဓာတ္ပံုေလးၿပတံုးက ၾကည္႔ဖူးလိုက္တယ္..။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ၄ နွစ္ စေရာက္ကာစက သူ႔မ်က္နွာက နုနုေလးတဲ႔..။ အခု ေတာ္ေတာ္ရင္႔သြားၿပီတဲ႔..။ ဟုတ္တာပဲ..။ ဟိုးအရင္ကလို နုနုဖတ္ဖတ္ေလး မဟုတ္ေတာ႔ဘူး..။ သူ႔ေဒါသေၾကာင္႔ၿဖစ္မွာပဲ..။ ဟိုဘက္ ၄ ေယာက္ခန္းမွာလည္း ေနလို႔သာေနေနတာ..။ ဘယ္သူန႔ဲမွ စကားမေၿပာဘူး..။ အကုန္လံုးနဲ႔ လွည္႕စကားမ်ားထားတယ္တဲ႔..။


အဲဒီတစ္ေယာက္နဲ႔နွစ္လေလာက္ေနလိုက္ရတယ္..။ သူလည္း တစ္ေနရာေၿပာင္းသြားေတာ႔တယ္..။ သူ႔ေနရာကို အလုပ္လာရွာတဲ႔တစ္ေယာက္က ေနရာယူလိုက္တယ္..။ သူေရႊ႔သြားေတာ႔ ကိုယ္က လမ္းၾကံဳတာနဲ႔ အထုပ္ေတြသယ္ေပးလိုက္ပါေသးတယ္..။ ကိုယ္႔မွာ ေသးငယ္တဲ႔စိတ္ထားမရွိဘူးဆိုတာ ၿပလိုက္တာပါ..။


အလုပ္လာတဲ႔တစ္ေယာက္က အလုပ္လြယ္လြယ္ကူကူရသြားပါတယ္..။ သူက ကိုယ္နဲ႔အသက္အေတာ္ငယ္ေပမယ္႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ တေလးတစားရွိပံုမရပါဘူး..။ ကိုယ္က စားပြဲသံုးေနာ္လို႔ေၿပာထားတာဆိုေတာ႔ သူ႔လက္ေတာ႔ပ္က ကိုယ္႔စားပြဲေပၚက မဖယ္ေတာ႔ပါဘူး..။ ကိုယ္စာၾကည္႔ေတာ႔မယ္မွန္းသိလည္း ဖယ္ေပးရေကာင္းမွန္းမသိပါဘူး..။ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ေတာ႔ ကိုယ္႔စာအုပ္ေတြအကုန္တင္ထားခဲ႔ၿပီး သူ႔ကိုမသံုးနဲ႔ေတာ႔ဆိုတဲ႔ အရိပ္အကဲၿပလိုက္ပါေတာ႔တယ္..။ ဒါေပမယ္႔ အလုပ္ကၿပန္လာၿပီးလည္း က်န္တာေတြမလုပ္နိုင္ေသးဘဲ ရုရွားနဲ႔ ခ်က္ရ..၊ ဂ်ီေတာ႔ေၿပာရၿပန္ပါတယ္..။ သူဂ်ီေတာ႔ေၿပာရင္း အေညာင္းဆန္႔တာ ဒီဘက္ကုတင္မွာတင္ထားတဲ႔ ကိုယ္႔ဖုန္းကိုတိုက္မိၿပီး ဖုန္းက်ၿပီး ပါ၀ါကိုပိတ္သြားပါတယ္..။ ကိုယ္လည္း ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးပါတယ္..။ ေက်ာင္းတက္တဲ႔သူ..၊ ပိုက္ဆံကိုအိမ္ကမွာသံုးရသူဆိုေတာ႔ အပိုနွစ္ခုသံုးခု မသံုးနိင္ပါဘူး..။ၿပန္ေတာင္းပန္ရမွန္းလည္း မသိပါဘူး..။ ေလ်ာ္ရမွာစိုးလို႔ မသိသလိုပဲေနပါတယ္..။


အလုပ္ရသြားတဲ႔ တစ္ေယာက္က ပိုဆိုးတာက ရုရွားနဲ႔ ဂ်ီေတာ႔ေၿပာလြန္းတာပါ..။ သူက တိုးတိုးေၿပာတာပါလို႔ ေၿပာနိုင္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ ဂ်ီေတာ႔နဲ႔တိုးတိုးဆိုတာ ဘယ္ေလာက္တိုးနိုင္မွာလဲ..။ တစ္နာရီလည္း မၿပီး..၊ နွစ္နာရီလည္း မၿပီးပါ..။ ကိုယ္႔အေၾကာင္းအက်ိဴးပဲလို႔ အခုမွၿပန္ၿမင္နိုင္ပါတယ္..။ သူကလည္း သူ႔ဂ်ီေတာ႔အသံထြက္တာကို ကိုယ္မၾကည္မွန္းသိေတာ႔ ညဆိုမီးေစာေစာပိတ္ပါေတာ႔တယ္..။ မနက္ဆိုလည္း ကိုယ္႔မ်က္နွာတည္႔တည္႔ေပၚကမီးကို ကိုယ္တမင္ မနိုးနိုးေအာင္ ဖြင္႔ပါေသးတယ္..။ ကိုယ္႔အကုသိုလ္ေတြလည္း ဒီဘ၀ဒီမွ် ကုန္ပါေစေတာ႔လို႔ ဆုေတာင္းခ်င္ပါတယ္..။


ကိုယ္ကညနက္ေအာင္ စာၾကည္႔ရသူ..။ ေနာက္ေၿပာင္းလာတဲ႔ အလယ္ကုတင္ကတစ္ေယာက္ကလည္း သြားကာနီးမွ မီးပူတိုက္တတ္သူ..။ ကိုယ္ဟာ ေအးေအးေဆးေဆး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ စာၾကည္႔ခြင္႔..၊ အိပ္ခြင္႔ပါမလာသူပဲေနမလား..။ ေၿခာက္လ အဲဒီအခန္းမွာ ၀ဋ္ခံခဲ႔ရတယ္..။ အဲဒါၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕သည္းခံနိုင္တဲ႔စိတ္ေလးက တစ္ဆစ္ေလာက္ၿပန္၀င္သြားတယ္လို႔ ယူဆနိုင္ေကာင္းတယ္..။ အဲဒီအခန္းမွာ လူေတြအားလံုးက သာမာန္လခစားေတြခ်ည္းပဲ..။ ဘယ္သူမွထူးထူးခၽြန္ခၽြန္မ်ားေနတဲ႔သူ မပါဘူး..။ ဒါေပမယ္႔ ဘြဲ႔ရေတြခ်ည္းပဲလို႔ေၿပာရမယ္ေနာ္..။


အခုလည္း တစ္ေယာက္တည္းေနလာတာ တစ္နွစ္ေက်ာ္အၾကာမွာ နွစ္ေယာက္ေနဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာၿပန္တယ္..။ နွစ္ေယာက္ေနေတာ႔ ကိုယ္နဲ႔အခန္းေဖာ္က သန္႔ရွင္းေရးအလုပ္သမား..၊ ၿပည္ၾကီးတရုတ္မ..။ ညကို အခန္းၿပင္ထြက္ လက္ေတာ႔သံုးဖို႔ Request လုပ္တယ္..။ ရပါတယ္ေပါ႔..။ မနက္ခင္းမွာ မီးမဖြင္႔ဖို႔ အိမ္ပိုင္ရွင္ကိုေၿပာခိုင္းေတာ႔ အိမ္ပိုင္ရွင္က ေၿပာမေၿပာ ေသခ်ာမသိရဘူး..။ ဒါေပမယ႔္ မနက္ခင္းမွာ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ..။ မီးလည္းမဖြင္႔ဘူး..။ အသံၾကားတာနဲ႔နိုးတတ္တဲ႔ကိုယ္ကလည္း သူထတာနဲ႔ နုိးပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ဘာမွ ဆူဆူညံညံသံမထြက္ဘူး..။ အ၀တ္ဗီရိုက ဆီနည္းလို႔ၿမည္တဲ႔အသံ..၊ တံခါးၾကိတ္ဖြင္႔သံေတြပဲၾကားရတယ္..။ ဖ်တ္ဖ်တ္ဆို ခဏနဲ႔ၿငိမ္သြားတာပါပဲ..။


ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘြဲ႕ရေတြရဲ႕အသိက အလုပ္သြားရမွာမို႔ ေစာေစာမီးမွိတ္ခ်င္တယ္ဆို အိပ္တာေနာက္က်လို႔ မထနိုင္ေသးသူအတြက္ မီးမထြန္းသင္႔ဘူး..၊ မီးပူမတုိက္သင္႔ဘူးဆိုတာ သူတို႔အကဲမခတ္နုိင္ဘူးလား..။ မၾကိဳက္လည္း ငါအဆင္ေၿပရင္ၿပီးေရာ..၊ ငါလုပ္ခ်င္လုပ္မွာပဲဆိုတဲ႔ ငါတေကာ ေကာ ေနတဲ႔စိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုအဆင္ေၿပၾကေတာ႔မလဲ..။ဆိုေတာ႔ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ဆိုင္မလား..၊ လူမွဳပတ္၀န္းက်င္..နဲ႔ဆိုင္မလား..။ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမေကာင္းလို႔ လူေတြရိုင္းကုန္တာလို႔ အၿပစ္ပံုခ်ရမလား..။ ေလာကနီတိမသင္ေပးလိုက္လို႔ပဲ အၿပစ္တင္ရမလား..။ ၿမန္မာေတြမ်ားရင္ အဆင္မေၿပၾကေတာ႔ဘူး..။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘယ္လို ေၿဖရွင္းၾကမလဲ..။ ေလာကနီတိမသင္ရင္ ဘယ္လိုမွမရနိုင္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ႔ၿမင္မိတယ္..။