မစံပယ္ဘေလာ႔မေရးၿဖစ္တာၾကာၿပီ..။ ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔ ဟိုဟာေရးရမလိုလို ဒီဟာေရးရမလိုလိုၿဖစ္ေနတာၾကာၿပီ..။ သူမ်ားေတြေရးတာဖတ္ရေတာ႕လည္းေကာင္းလုိက္တာ..။ ကိုယ္႕ဘေလာ႔မွာက်ေတာ႔ ဘာကိုဦးစားေပးတဲ႔ဘေလာ႔ၿဖစ္ရမလဲဆိုတာကို ကိုယ္႕ဘာသာကိုမသိနိုင္ေသးဘူးၿဖစ္ေနတယ္..။ တင္ခ်င္တာ စိတ္ထဲရွိတာ ေကာက္ေကာက္ေရးလုိက္ တင္လိုက္ၿဖစ္ေနတယ္..။ စိတ္မရွည္တတ္တဲ႔ ကိုယ္႔သဘာ၀ကိုလည္း ၿပန္ၿမင္ေနရတယ္..။ သူမ်ားဘေလာ႔ေတြမွာ စာတစ္ပုဒ္ကို စီကာပတ္ကံုးေရးထားလိုက္ၾကတာ အရွည္ၾကီးေတြ..။ မစံပယ္ကေတာ႔ ဘေလာ႔တစ္ပုဒ္ကို စာတစ္ပိုဒ္တည္းၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္ေနတတ္ေသးတယ္..။ ေနာက္ေန႔မွ edit လုပ္မယ္ဆိုၿပီး လုပ္လည္းမလုပ္ၿဖစ္ပါဘူး..။ အခုေတာ႔မစံပယ္ဘာလုပ္တတ္လာလဲဆိုေတာ႔ သြားေလရာ မစံပယ္ဖုန္းေလးနဲ႔ ဓာတ္ပံုရိုက္တတ္လာတယ္..။ သူမ်ားလို ဓာတ္ပံုေလးနဲ႔တကြ တင္ခ်င္လို႔ေပါ႔ေနာ္..။ ေနာက္ မစံပယ္ေရးေနက်ဖိုရမ္မွာလည္း မစံပယ္စ ထားတဲ႔ပို႔စ္ေတြ ေရွ႕မဆက္နိုင္တာလည္းရွိေသးတယ္..။ အဲဒီအတြက္လည္း တာ၀န္မေၾကသလိုၿဖစ္ေနလို႔ အဲဒီဟာကလည္း ဆက္လည္းမေရးနိုင္လို႕ လူက ဟိုလိုလို ဒီလိုလုိၿဖစ္ေနတယ္..။
အခုေတာ႔မစံပယ္ရိုက္လာတဲ႔ဓာတ္ပုံေတြၿပန္ၾကည္႔ရင္း မစံပယ္ထင္ၿမင္သလို ခံစားမိတာေတြကို ေရးၿပခ်င္ပါတယ္..။
ေနရာတကာလူေတြၿပည္႔ၾကပ္ေနတဲ႔ စင္ကာပူ..။
ၾကည္႔ပါဦး West Coast တဲ႔..။ စင္ကာပူအေနာက္ကမ္းေၿခတဲ႔..။ မစံပယ္ မထင္မွတ္တဲ႔တနဂၤေႏြတစ္ရက္က ေရာက္သြားတာ..။ ကားပတ္ကင္မွာ ကားထိုးဖို႕ေနရာမရွိဘူး..။ လိုက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဦးေလးၾကီးက ကားေပၚကမဆင္းနိုင္ဘဲ ကားပတ္ကင္ရဖို႕ေစာင္႕ေနခဲ႔ရတာ မစံပယ္တစ္ပတ္ပတ္လို႔ ၿပန္လာတဲ႔အထိ ကားပတ္ကင္ေနရာမရဘူး..။ စြန္လႊတ္ေနၾကတယ္..။ စကိတ္စီးေနၾကတယ္..။ သဲေပၚမွာကစားေနၾကတယ္..။ ကမ္းေၿခနားမွာ ပန္းၿခံလုပ္ေပးထားတယ္..။ ဒါေလးေနရာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကို အေရးတယူလုပ္ၿပီး ကစားေနလိုက္ၾကတာ..။ စင္ကာပူကလူေတြကို သနားမိပါတယ္..။ ေနရာက်ယ္က်ယ္လြင္႕လြင္႔မေနရ..၊ သဘာ၀အလွဆိုတာ ဘာမွန္းမသိၾက..။ မသိၾကေတာ႔ ခံစားရေကာင္းမွန္း မသိၾကေတာ႔ဘူးေပါ႔ဗ်ာ...။
ၿမင္ၿမင္ရာမွာလူေတြခ်ည္းပဲေတြ႕ေနရတာ ၿငီးေငြ႕သလိုၾကီးခံစားလာရတယ္..။ Bird Park ဘက္ကိုကားဆက္ေမာင္းလာရင္း ေတာင္ထိပ္ကိုကားလမ္းအတိုင္းတက္လာလိုက္ၾကတယ္..။ ညေန၅ နာရီေက်ာ္တာနဲ႔ ကားပတ္ကင္အလကားရတဲ႔ေနရာေလးၿဖစ္ေနတယ္..။ ေတာင္ထိပ္လည္းေတာင္ထိပ္ဆိုေတာ႔ ကားနဲ႔လာၾကတဲ႔သူေတြပဲရွိတယ္ေပါ႔ေနာ္..။ မဆိုးပါဘူး..။ လူသိပ္မရွိဘူး..။ ၿမန္မာနိုင္ငံက အာလိန္ငါးဆင္႔ဆိုတာလိုမ်ိဴး ေလွ်ာက္လမ္းကို ပတ္ၿပီးေဆာက္ထားတယ္..။ အေဆာက္အဦးရဲ႔အၿမင္႔ဆံုး သူတို႕သတ္မွတ္ထားၿပီး ၀င္ခြင္႔ေပးတဲ႔ေနရာထိတက္လာလိုက္တယ္..။ ထိပ္ဆံုးထိတက္ခြင္႔မေပးထားဘဲ တက္စရာတစ္ထပ္က်န္ေသးတဲ႔ေနရာမွာ တံခါးလုပ္ၿပီး ေသာ႔ပိတ္ထားတယ္..။ အဲဒီေနရာေလးကေနၾကည္႔ရင္ စင္ကာပူကို အၿမင္႔ကေနၿမင္ရတာေပါ႔ေနာ္..။ သေဘာကေတာ႔ မႏၱေလးေတာင္ေပၚကေန မႏၱေလးကိုအေပၚစီးၿမင္ရသလိုေပါ႔ဗ်ာ..။ ဒါေပမယ္႔ ေန၀င္တာကိုၾကည္႔လို႔မရ Sun Set ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိတဲ႔ စင္ကာပူေလးပါဗ်ာ..။ အေပၚစီးကေနၾကည္႔လို႔ရရံုဆိုတဲ႔ သေဘာေလးပါဗ်ာ..။ မႏၱေလးေတာင္လို သဘာ၀အလွေတြရွိေနတဲ႔ေနရာေတြမဟုတ္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ္႔ စားေသာက္ဆိုင္ေတာ႔ရွိတယ္ဗ်ာ႔..။ ေညွာ္န႔ံၿပင္းၿပင္းေတြရခဲ႔တယ္..။ လိုက္ပို႔ေပးတဲ႔ဦးေလးက သူစင္ကာပူမွာေနတာ ၁၀ နွစ္ရွိၿပီ..၊ ဒီေနရာကိုမသိဘူးတဲ႔..။ လူရွင္းတဲ႔ဒီလိုေနရာေလးရွိမွန္းသိရင္ သူခဏခဏလာပါတယ္ဆိုၿပီး ၾကိတ္မနိုင္ခဲမရၿဖစ္ေနတယ္..။
လွေသာ္လည္း ရနံ႔မပါေသာပန္းမ်ားပြင္႔ရာ စင္ကာပူ..။
မစံပယ္ part time လုပ္တဲ႔ဆိုင္ကေလးေရွ႔မွာ အပင္စိမ္းစိမ္းေလးေတြရွိတယ္ေပါ႔ေနာ္..။ အဲဒီအပင္ကဘာပင္မွန္းလည္း မစံပယ္နာမည္ေသခ်ာမသိပါဘူး..။ ပန္းပြင္႔တတ္တဲ႔အပင္မွန္းလည္း မသိဘူး..။ ဒီလိုနဲ႔မစံပယ္အလုပ္လုပ္တာ တစ္လခြဲေလာက္အရမွာ အဲဒီအပင္ကေန ပန္းေလးေတြပြင္႔လာပါတယ္..။ လွၾကသားပဲ..။ ၀ါ၀ါေလးေတြ..။ မစံပယ္စိတ္ထဲေပၚလာသလိုေလွ်ာက္နာမည္ေပးၾကည္႔မိတာကေတာ႔ မညွိဴးလံုးပန္းလို႔ပဲ..။ ဟုတ္လားမဟုတ္လားေတာ႔ မသိ..။ ၀ါ၀ါအပြင္႔လံုးလံုးေလးေတြပြင္႔တယ္..။ အေပၚမွာ အရိုးတံရွည္ရွည္ေလးေတြ လံုးလံုးေလးထြက္ေနတယ္..။ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ အဲဒါမညွိဴးလံုးပန္းပဲထားလိုက္ေတာ႔ဗ်ာ ေနာ္..။ အပင္စိမ္းစိမ္းေလးမွာ အ၀ါပြင္႔ေလးေတြ လွတယ္ေပါ႔ေနာ္..။ ဘာန႔ံမွမထြက္ၾကရွာဘူးဗ်ာ..။ သနားလိုက္တာ..။ မစံပယ္တို႔နိုင္ငံမွာ အနံ႔မထြက္တဲ႔ပန္းေတြ အပင္ေတြရွိေတာ႔ရွိတယ္ေပါ႔ေနာ္...။ စိန္ပန္းတို႔ ေပါက္ပြင္႔တို႔..။ ဟုတ္တယ္မို႕လားဗ်ာ..။ ဒီအပင္ေလး မစံပယ္တို႔နိုင္ငံမွာသာ လာပြင္႔ၾကရရင္ အနံ႔ေမႊးေမႊးေလးတစ္မ်ိဴးေတာ႔ ထြက္လာနိုင္မွာမလြဲဘူးလို႔ မစံပယ္ထင္မိတာပဲခင္ဗ်ာ..။
ေနာက္တစ္ခု မစံပယ္အံ႔ၾသမိတာတစ္ခုက မစံပယ္တက္ေနတဲ႔ NTU ေက်ာင္းထဲမွာ မစံပယ္တို႔ဌာနကေန ကန္တင္းကိုသြားတဲ႔လမ္းမွာ စကား၀ါပင္ေတြစိုက္ထားတာဗ်ာ..။ စကားပန္းေတြမွ ပြင္႔လိုက္ၾကတာ အပင္တိုင္းေစ႔ပဲ..။ ဘာနံ႔မွမထြက္ဘူးဗ်ာ..။ အံ႔ၾသလြန္းလို႔...။ မစံပယ္တို႔ဆီ စကား၀ါပန္းဆို ေမႊးလိုက္တာမွ ထံုေနတာပဲ..။ တစ္ပြင္႔ဆိုရင္ကိုေမႊးေနလိုက္တာ ရာသီပန္းမို႔ မစံပယ္လည္း နွစ္ၿခိဳက္လိုက္တာဆိုတာေလ..။ ဒီမွာေတာ႔ အနားကပ္ၾကည္႔မွ စကား၀ါပန္းၿဖစ္ေနတာေတြ႕ရတာ အံ႔ၾသလိုက္တာ..။ မိုးမ်ားလြန္းလို႔ ပန္းေတြအနံ႔မထြက္ၾကေတာ႔ဘူးေပါ႔ေလ..။ ဟုတ္လား .. အဲလိုလားမသိဘူးေနာ္..။ ဒါေပမယ္႔ ေနလည္းပူပါတယ္ေနာ္..။ ပူတဲ႔အခါမ်ားဆို ပူတာမွ ၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ကိုပူတာ..။ ဒါေတာင္ပန္းေတြက မေမႊးဘူးတဲ႔ အံ႔ၾသလြန္းလို႔ပါ ေတာ္..။
စားၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ အစားေတြ..။
မစံပယ္ေရးၿဖစ္တဲ႔ ဖိုရမ္တစ္ခုရွိတယ္ေပါ႔ေနာ္..။ ၿမန္မာအင္ဂ်င္နီယာဖိုရမ္တဲ႔..။ မစံပယ္သံေယာဇဥ္တြယ္မိတဲ႔ ဖိုရမ္ေလးေပါ႔..။ ဖိုရမ္ထဲကရင္းနွီးခဲ႔ရတဲ႔သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မစံပယ္ စင္ကာပူကိုေရာက္လာေတာ႔မွ အၿပင္မွာေတြ႕ၾက ရင္းနွီးလာၾကတယ္ေပါ႔ေနာ္..။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဇူလိုင္ ၃ ရက္ တနဂၤေႏြကသူတို႕ေတြနဲ႔ဆံုၿဖစ္ၾကတယ္..။ မစံပယ္စာေမးပြဲေၿဖေနလို႔ သူတို႔နဲ႔မေတြ႔ၿဖစ္ၾကတာၾကာေနလို႔ ေတြ႕ၿဖစ္ေအာင္ေသခ်ာအခ်ိန္ေပးသြားလုိက္တယ္ေပါ႔ေနာ္..။ သူတို႔ေတြနဲ႔မစံပယ္ ထိုင္းဆိုင္မွာသြားစားၿဖစ္ၾကတယ္..။ ဖိုရမ္ထဲမွာ ပို႔စ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးနိုင္တဲ႔ အစ္ကိုထြန္းဆိုတဲ႔အစ္ကိုက သေဘၤာသား Superintendent ေပါ႔ေနာ္..။ သူကအစားေကာင္းစားသလို ဘယ္ဆိုင္မွာ ဘယ္လိုအေကာင္းေတြရလည္းဆိုတာ ေသခ်ာသိတဲ႔အစ္ကိုေပါ႔..။ မစံပယ္တို႔ကိုခင္မင္သလို လခေကာင္း ရာထူးေကာင္းတဲ႔အစ္ကိုဟာ ေတြ႔ရင္သူပဲေကၽြးတာမ်ားပါတယ္..။ အစားအေသာက္ကိုဆိုင္ေတြမွာစားခဲ႔တဲ႔မစံပယ္က ဘယ္ဆိုင္ကဘာေကာင္းမွန္းမသိသလို ဘယ္ဟာကဘယ္လုိအရသာရွိလဲဆိုတာလည္း မသိပါဘူး..။ အစ္ကိုထြန္းကပဲ အကုန္လံုးဟင္းစပ္တည္႔ေအာင္မွာၿပီးေကၽြးတာက မ်ားပါတယ္..။ (သူ႔ရဲ႔ခ်စ္စရာသားေလးလည္းပါတယ္..။) အဲဒီမွာ မစံပယ္ကၾကက္သားထမင္းေၾကာ္ပဲစားတယ္..။ အခုဓာတ္ပံုထဲက ငါးေၾကာ္ေပၚမွာ ငရုတ္သီးအနွစ္အစပ္ရည္ေတြေလာင္းထားတဲ႔ငါးေၾကာ္ကို မစံပယ္ဆိုဘယ္လိုမွာရမွန္းသိမွာမဟုတ္ပါဘူး..။ အစ္ကိုထြန္းကပဲမွာေပးပါတယ္..။ အိမ္သန္႔ရွင္းေရးအလွည္႔ၾကလို႔ၿမန္ၿမန္ၿပီးေအာင္လုပ္ခဲ႔ရတဲ႔မစံပယ္က ထမင္းလည္းဆာေနပါၿပီ..။ အဲဒီငါးေၾကာ္ကို မစံပယ္ပဲ စကားေၿပာရင္း ခက္ရင္းနဲ႔ေကာ္ရင္း အစပ္ၾကိဳက္တဲ႔မစံပယ္ အၾကိဳက္ေတြ႔ၿပီး ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းစားလာခဲ႔ပါတယ္...။
ဂ်ံဴယိုမဟုတ္တဲ႔ ဘာလီယို..။
မစံပယ္ကအညာသူပါ..။ (ခ်င္းတြင္းၿမစ္အထက္ပိုင္းကေတာ႔မဟုတ္ပါ..။)အခ်ိဴၾကိဳက္တယ္..။ အစပ္ၾကိဳက္ပါတယ္..။ မစံပယ္အိမ္နဲ႔ေ၀းၿပီဆို အရင္ဆံုးလြမ္းတာ အေမ႔လက္ရာထမင္းဟင္းနဲ႔ အခ်ဥ္နဲ႔ အိမ္မွာအေမလုပ္ေပးတတ္တဲ႔ မုန္႔ပဲသေရစာေတြပါ..။ အဲဒီထဲမွာ ဂ်ံဴယိုလည္းပါပါတယ္..။ ထန္းလ်က္နဲ႔ အုန္းသီးဆံနဲ႔ ဂ်ံဴယိုခ်ိဴညိဳညိဳေလးကို မစံပယ္အလြန္ပဲနွစ္ၿခိဳက္ပါတယ္..။ မစံပယ္စင္ကာေရာက္ေတာ႔ မစံပယ္ေနတာက NTUC နဲ႔ကပ္ရက္ပါ..။ မစံပယ္အဖတ္မ်ားတာက ဟင္းေတြကိုတစ္ဆင္႔ခ်င္းေသခ်ာခ်က္ၿပ ရွင္းၿပထားတဲ႔ ဘေလာ႔ေတြပါ..။ ဘယ္ရလဲ..။ NTUC မွာသြားေမႊ... လက္လွမ္းမီရာကို လက္တည္႔စမ္းပါေတာ႔တယ္ခင္ဗ်ာ..။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ ၿမန္မာနိုင္ငံကၿပန္လာတဲ႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကလည္း မစံပယ္ကို ထန္းလ်က္လက္ေဆာင္ေပးထားပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။ NTUC မွာ ေစ်း၀ယ္ရင္း ဂ်ံဳေစ႔ေတြနဲ႔တူတာကိုၿမင္မိေပမယ္႔ ဂ်ံဳယိုက်ိဴတတ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး ၿပန္ခ်ထားခဲ႔ဘူးတာ အမွတ္ရမိသြားၿပီး ဂ်ံဳယိုက်ိဴေသာက္မယဆိုတဲ႔စိတ္ကူးရပါေတာ႔တယ္ခင္ဗ်ာ..။ အဲဒီ Barley ဆိုတဲ႔အေစ႔က ဂ်ံဳေစ႔ကိုေၿပာတာလားဆိုတာေတာ႔ မစံပယ္ေသခ်ာမသိပါခင္ဗ်ာ..။ (အခုက်ိဴေသာက္ၿပီးတာကို ဂဃနဏ ေသခ်ာမသိပါခင္ဗ်ာ..။)အရင္ဆံုဘာလီေစ႔ကိုေရစိမ္ထားၿပီး ထန္းလ်က္ေရေဆးၿပီးက်ိဴေသာက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ...။ ဘာလီေစ႔က အီတယ္..။ အမ်ားၾကီးမထည္႔ရဘူးဆိုတဲ႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ရဲ႔မွတ္ခ်က္ကိုလည္း စိတ္ထဲအမွတ္ရထားပါတယ္..။ က်ိဴလိုက္ေတာ႔ ပြားၿပီးအမ်ားၾကီးရပါတယ္..။ ဆားေလးနည္းနည္းထပ္ၿပီး ေသာက္ၾကည္႔ေတာ႔ ထန္းလ်က္ခ်ဥ္နံ႔ထြက္ေနတယ္ခင္ဗ်ာ..။ ဘာလီေစ႔က ေခ်ာ္က်ိေခ်ာ္က်ိနဲ႔ ဂ်ံဳေစ႔ေတာ႔မဟုတ္ဘူး ဘာလီေစ႔ကသတ္သတ္လို႕ေတာ႔ စိတ္ထဲသတ္မွတ္မိတာပဲခင္ဗ်ာ..။ အထုပ္ေလးထဲကအေစ႔ေတြကေတာ႔ ဂ်ံဳေစ႔ကိုေထာင္းထားတဲ႔ပံုစံေလးေတြပါ ခင္ဗ်ာ..။ ေသာက္လို႕လည္းမေကာင္းပါဘူး..။ ဒီတစ္ပန္းကန္ပဲေသာက္ၿပီး က်န္တာကိုမေသာက္နိုင္လို႔ သြန္ပစ္လုိက္ရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ..။
ေခ်ာကလက္ လက္ေဆာင္..။
မစံပယ္ေခ်ာကလက္ဘူးေလး လက္ေဆာင္ရပါတယ္..။ ဘယ္ပံုဘယ္နည္းရလာလဲဆုိတာေတာ႔ မစံပယ္ေၿပာမၿပခ်င္ပါ..။ အဲဒီေခ်ာကလက္ေလးက ခါးသက္သက္နဲ႔ ၀ါးစားရင္ ေၿမပဲဆံလိုမာေနၿပီး လက္ထဲကိုင္ထားရင္ အရည္ေပ်ာ္ၿပီး ေပ်ာ႔သြားပါတယ္..။ မစံပယ္အတြက္ အမွတ္တရ ေခ်ာကလက္ဘူးေလးမို႔ ဓာတ္ပံုအက္ေဆးမွာ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ထည္႔ေရးလုိက္ပါတယ္..။
ိ
