ဘေလာ႔ တံၿမက္လွည္း..။

မစံပယ္ဘေလာ႔ေလးက ဖုန္တက္ေနလွၿပီ..။ အလုပ္ကမ်ား..၊ စိတ္ကမ်ားနဲ႔ ေရးဖို႔စိတ္ကူးရွိေပမယ္႔ မေရးၿဖစ္..။


ဒီရက္ပိုင္းမွာ မထင္မွတ္ဘဲ မစံပယ္ စက္ခ်ဴပ္သင္ၿဖစ္သည္..။ ပထမသင္ရိုးၿပတ္ၿပီ..။ သင္ရိုးသံုးခုသင္ရမည္..။ စက္ခ်ဳပ္တပ္လိမ္႔မည္ဟု ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ထင္မထား..။ ေစတနာရက္ေရာသူက ပညာၿဖန္႔ေ၀ေသာအခါ မစံပယ္တို႔လို ပညာလိုခ်င္သူေတြ အေၿမာက္အၿမား စက္ခ်ဳပ္တတ္သြားသည္..။ မစံပယ္စိတ္ခ်ဥ္ေပါက္ေသာလူတစ္ေယာက္လို လက္ခေမာင္းထခတ္ရရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနသည္..။

မစံပယ္က ဖန္ခြက္ထဲကေရတစ္၀က္ကို တစ္၀က္လိုေသးတယ္ဟု အၿမဲစဥ္းစားတတ္ေသာေၾကာင္႔လားမသိ..။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို လက္ခေမာင္းခတ္မိတာမ်ိဴး မရွိဖူးခဲ႔..။ သို႔ေသာ္လည္း တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သူလိုကိုယ္လိုလူမ်ားက ငါသိ ငါတတ္လွၿပီဟု လက္ခေမာင္းခတ္တာ ၿမင္မိေသာအခါ စိတ္ပ်က္ရသည္..။ မိဘမ်ိဴးရိုးညံ႔လို႔လား..၊ ေက်ာင္းစာတစ္ခုတည္းေတာ္ရံုနဲ႔ လူၿဖစ္ၿပီဟု ယူဆၾကေသာေၾကာင္႔လားမသိ..။ ေက်ာင္းစာမွလြဲ၍ က်န္တာအားလံုးညံ႔ေသာသူ႔ကို ကရုဏာသက္မိေသာ ကိုယ္႔ကိုယ္႔ကို အၿပစ္ၿပန္တင္ရသည္..။ ကိုယ္ကေတာ႔ ေစတနာနွင္႔ သူတို႔မွာမရွိေသးေသာအရည္အခ်င္းမ်ား ရွိလာေစရန္ မိတ္ေဆြတို႔၀တၱရားအတုိင္းေၿပာေပးမိသည္..။ အမုန္းခံရတာသာအဖတ္တင္သည္..။ သူေလာက္သိသူမရွိ..၊ ဘယ္သူနဲ႔ေနေန ၿပိဳင္ရဲတယ္ဟုပင္ စကားထြက္လာသည္..။ေအာ႔အန္ခ်င္စရာေကာင္းေလစြ..။ေက်ာင္းစာသာၿပိဳင္လို႔ရမည္..။ က်န္တာကိုၿပိဳင္လို႔ရမည္လား..။ ေက်ာင္းဘြဲ႔မေကာင္းေသာ္လည္း လခေကာင္းေသာသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး..။ ေက်ာင္းဘြဲ႔ေကာင္းလို႔ လခေကာင္းဦး သူမ်ားခိုင္းတာ လုပ္ေနၾကသူခ်ည္းမဟုတ္လား..။ ဘယ္မွာ ဘ၀င္ၿမင္႔စရာရွိသနည္း..။


ေက်ာင္းစာအမွတ္စာရင္းကိုၿပိဳင္လို႔ရသည္..။ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး..၊ ၾကံရည္ဖန္ရည္နွင္႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး..၊ ကံကံ၏အေၾကာင္းတရားမ်ားကို မည္သို႔ၿပိဳင္မည္နည္း..။ သာမန္ဘြဲ႔ေလးပိုင္ဆိုင္သူတစ္ေယာက္က လခမိုးပ်ံေအာင္ေကာင္းေနတာ ၿမင္ဖူးေသာမစံပယ္အတြက္ ကိုယ္႔ပညာနွင္႔ ကိုယ္႔၀င္ေငြ မွ်ေနလွ်င္လံုေလာက္ၿပီ..။ ပညာနွင္႔၀င္ေငြသည္ တိုက္ရိုက္အခ်ိဴးက်ခ်င္သူမွ က်သည္..။ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ သန္႔ရွင္းေရးတံၿမက္လွည္းလုပ္တာ ၾကားဘူးသည္..။ သာမန္ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ လခ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ရတာ ၿမင္ဖူးသည္..။ အတန္းပညာဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္ သူမ်ားခိုင္းတာ လုပ္ရသူခ်င္းမွာ အီးတစ္လံုးပိုရွဴခ်င္သူကိုၿမင္ရေသာအခါ စိတ္ပ်က္ရသည္..။


ကိုယ္႔ကိုယ္ကို လိပ္ၿပာသန္႔ေနေအာင္ တိုက္ခၽြတ္ထားမွေတာ္ကာၾကမည္..။ တစ္ငါငါနွင္႔ လက္မလာေထာင္သူနွင္႔ၾကံဳလွ်င္ မစံပယ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းမဟုတ္..။ မစံပယ္ရဲ႕ ငါလည္း ေခါင္းေထာင္ထြက္လာပါလိမ္႔မည္..။


စာမဖတ္ေသာသူမ်ား စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္း၏...။ ေက်ာင္းစာနွင္႔ အတတ္ပညာသည္ ဦးေနွာက္ကိုသာဖြံ႕ၿဖဳိးေစေၾကာင္းေတြ႔ရသည္..။ ဦးေနွာက္ခ်ည္းဖြံ႕ၿဖိဳးလွ်င္ လူေတြနွင္႔သဟဇာတမၿဖစ္..၊ ငါသိ၊ ငါတတ္...၊ ငါေတာ္..၊ ငါေလာက္သိသူမရွိ..၊ ဘယ္သူနဲ႔ေနေန ၿပိဳင္ရဲသည္ဟု မၿပည္႔ေသာအိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္ေသာစကားမ်ား ထြက္လာသည္..။ က်ိဴးေၾကာင္းဆင္ၿခင္နိုင္မွဳတြင္ စာဖတ္သူေလာက္ မေကာင္း..။ စာဖတ္သူမွာ ဘာစကားမွ လက္လြတ္စံပယ္မေၿပာ..။ အေၾကာင္းမဲ႔ ဘ၀င္ၿမင္႔ၿခင္း နည္းသည္..။ (မရွိဟု ေၿပာၿခင္းမဟုတ္..။)


အခုေတာ႔ စဥ္းစားသည္..။ မစံပယ္လည္း လက္မေထာင္တတ္ေအာင္က်င္႔ဦးမွ ဟု..။ ေထာင္မည္ဆိုလွ်င္ေတာ႔ ေထာင္စရာေတြမွ အၿပည္႔ပင္..။ မစံပယ္လည္း ၿပည္႔၀သူမဟုတ္တာ ေတြ႔ရသည္..။ စိတ္နွလံုးၿပည္႔၀သူဆိုလွ်င္ မသိတတ္သူက လက္မေထာင္တာ..၊ မာနနွင္႔ ငါသိ ငါတတ္ေၿပာတာကို ၿပန္ယွဥ္ၿပိဳင္ေနမည္မဟုတ္..။ သူမၿပည္႔၀၍ ေၿပာတာ..၊ ၿပဳမူတာပဲဆိုၿပီး ခြင္႔လႊတ္လိုက္မည္..။ သူကၿပည္႔၀လာ၍ လာေတာင္းပန္လွ်င္ ခြင္႔လႊတ္လိုက္မည္..။ ဒီလိုေတြလုပ္မည္ၿဖစ္သည္..။ မစံပယ္ကေတာ႔ သူက လက္မတစ္ေခ်ာင္းေထာင္ရင္ ငါက လက္မနွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ၿပလိုက္မည္ဟု ေတြးတာၿဖစ္သည္..။


ရယ္စရာေကာင္းေလစြ..။

ေဖ႔စ္ဘုတ္ေပၚမွာ စာလံုးအမွားေတြကေန ေတြးမိတာေတြ..။

အရွိမဲ႔ (မွန္) (မဲ႕=မရွိ..။)

ဒါေပမဲ႔(မွား) ဒါေပမယ္႔(မွန္)

အစဥ္ေၿပ(မွား) (အစဥ္=အခ်ိန္ၿပၾကိယာ၀ိေသသန)

အဆင္ေၿပ(မွန္)

ဘာေၿပာတာလည္း(မွား)(လည္း=လည္းပဲ၊လည္းေကာင္း)

ဘာေၿပာတာလဲ(မွန္)(လဲ=အေမး)

ငယ္ငယ္တံုးက စလံုးနဲ႔ ဆလိမ္ အသံထြက္ကြာတာ မသိဘူး..။ ဆားကိုလည္း စား လို႔ပဲ အသံထြက္တယ္..။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ အေဖ႔ရြာကိုၿပန္ရေတာ႔ ေမာင္ေလးက အမွားၿပင္ေပးတယ္..။ မမ နင္က ဆားကိုလည္း စားလို႔အသံထြက္ေနတယ္...။ ဆားက ဆား..။ စားက စားဆိုၿပီး လွ်ာကိုေသခ်ာအသံထြက္ၿပတယ္..။ သြားေစ႔ထားတာကို လွ်ာဖ်ားနဲ႔ထိုးရင္ စား ဆိုတဲ႔အသံရတယ္..။ (သြားမေစ႔ဘဲ လွ်ာဖ်ားနဲ႔ထိုးလည္း ရတာပဲေနာ္..။) ဆားက အသံနည္းနည္းၿပင္းတယ္..။ သြားေစ႔ထားတာကို လွ်ာအဖ်ားနဲ႔မထိုးဘူး..။ ေလသံၿပင္းနဲ႔ လွ်ာဖ်ားထိပ္ေနာက္နားေလာက္နဲ႔ ထိုးရင္ ဆား ဆိုတဲ႔ အသံၿပင္းၿပင္းကို ရတယ္....။ အဲဒီေတာ႔မွ စ နဲ႔ ဆကို ေလသံနဲ႔ခြဲဖို႔လိုတယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားတယ္..။ သူငယ္တန္း တစ္တန္းဆရာမက မသင္တာလား..၊ ကိုယ္ကပဲ မသိတာလား မမွတ္မိေတာ႔ဘူး..။

စာေရးေတာ႔လည္း မ်ဥ္းမပါရင္ မ်ဥ္းေၿဖာင္႔ေအာင္မေရးတတ္ဘူး..။ မ်ဥ္းပါတာေတာင္မွ အေပၚတက္လိုက္ ေအာက္ဆင္းလိုက္နဲ႔ လက္ေရးလက္သားက အေကာင္းၾကီးထဲ မပါဘူး..။ တကယ္က ၿမန္မာစာလံုးမွာၿဖစ္ၿဖစ္ အဂၤလိပ္စာလံုးမွာၿဖစ္ၿဖစ္ အလယ္မွာရွိရမယ္႔စာလံုး..၊ ေအာက္ထိဆြဲရမယ္႔ စာလံုး..၊ အေပၚတင္ရမယ္႔စာလံုး အစရွိသၿဖင္႔ သူ႔ဖလိုးအတိုင္းသြားရင္ လက္ေရးက မလွေပမယ္႔လည္း အေပၚတက္လုိက္ ေအာက္က်လိုက္ ၿဖစ္စရာမရွိဘူးလို႔ ဆရာမၾကီးတစ္ေယာက္ေထာက္ၿပမွ အတန္းေတာ္ေတာ္ၾကီးမွကို သိေတာ႔တယ္..။

ၿမန္မာဆရာ၊ဆရာမေကာင္း သိပ္အေရးၾကီးတယ္..။(အဂၤလိပ္လည္း ဘာထူးလဲေနာ္...။)

အဆိုးဆံုးတစ္ခုကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေဒသက လူေတြက နသတ္နဲ႔ ငသတ္ မခြဲနိုင္ၾကတာပဲ...။ နသတ္မွာလည္း ငသတ္သံနဲ႔ထြက္တယ္..။ ငသတ္မွာလည္း ငသတ္သံနဲ႔ပဲ ထြက္တယ္..။ နသတ္သံထြက္နည္းကို ေထာင္တတ္တဲ႔နား မရွိၾကဘူးလို႔ ေၿပာရမယ္..။ ကၽြန္ေတာ္႔နာမည္မွာ နသတ္နဲ႔ဆံုးတာ တစ္ခုပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းအရင္းအခ်ာက ငသတ္သံနဲ႔ပဲ ေခၚတယ္..။ သူ႔နာမည္မွာ ငသတ္နဲ႔ဆံုးတာ တစ္လံုးပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ေသခ်ာသတိထားၿပီး ဂရုစိုက္ၿပီးေသခ်ာေခၚတာမွာ နသတ္သံနဲ႔ သြားထြက္တယ္..။ ပါးစပ္ကငသတ္သံထြက္ေအာင္ ေသခ်ာရြဲ႕ပဲ႕ထြက္တာကို နသတ္သံသြားၿဖစ္ေနတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ကပ္ရက္ကရြာေတြက အဲဒီလိုမၿဖစ္ဘူး..။ ဆရာတစ္ေယာက္က ေထာက္ၿပလို႔ ေသခ်ာသတိထားေခၚတယ္..။ မရဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္႔နာမည္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ငသတ္သံနဲ႔ေသခ်ာအသံထြက္ၿပီး ရယ္စရာစ ၾကတယ္..။ တစ္ၿခားေဒသကလူေတြမွာ တစ္ၿခားၿပႆနာေတြ ရွိတယ္..။ စသတ္နဲ႔ ကသတ္နဲ႔မကြဲတဲ႔ေဒသလည္း ရွိတယ္..။ သူတို႔ကေတာ႔ တစ္နယ္လံုးလို႔ေၿပာရမယ္..။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္..။ ေဒသအမ်ားစုကေတာ႔ သနဲ႔ တနဲ႔ မကြဲၾကဘူး..။ သ ေနရာမွာ တ ေတြနဲ႔ေၿပာၾကတယ္...။ ကၽြန္ေတာ္႔အေဖရြာမွာ အဲလိုေတြ သံုးတယ္..။ တ၀မ္းပူသံၾကီး မ်ားမ်ားၾကားရတယ္..။ လွ်ာဖ်ား(လွ်ာထိပ္) မထိုးၾကတာ..။ နားေထာင္ရတာ ရယ္ခ်င္စရာၾကီး..။

ကၽြန္ေတာ္ကတစ္ၿခားေဒသကလူေတြက ကၽြန္ေတာ္႕နာမည္ကို ငသတ္သံနဲ႔ရယ္စရာစၾကေတာ႔ အိမ္ကိုၿပန္ေၿပာၿပၿဖစ္တယ္..။ ေၿပာေနတံုး ကၽြန္ေတာ္တို႔ေဒသမွာပဲေမြး အဲဒီေဒသမွာပဲ ၾကီး တစ္နယ္ရပ္ၿခားသြားခဲတဲ႔ အပ်ိဳၾကီးမၾကီးကို ကၽြန္ေတာ္႔နာမည္ကိုေခၚခိုင္းၾကည္႔တယ္..။ ခပ္တည္တည္ပဲ ငသတ္သံနဲ႔ပဲထြက္လာတယ္..။ လြဲေနတာ မ်ိဴးဆက္၁၀ဆက္ေလာက္ရွိၿပီလို႔ ေၿပာရမလားပဲ..။

မႏၱေလးမွာေတြ႕တဲ႔ ပ်ဥ္းမနား၊ ေနၿပည္ေတာ္ တပ္ကုန္းေဒသကလူေတြက ရွ နဲ႔ ခ် နဲ႔ လြဲေနၾကသလား..၊ အားလံုးကို ရွ သံပဲ ထြက္ေနၾကသလားေတာ႔ မေၿပာတတ္ဘူး..။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကေတာ႔ ရွစ္တယ္ပဲ...။ ရွစ္ေၿပာရင္ေတာ႔ ခ်စ္ထြက္သလား မသိဘူး..။ ခ်ဥ္တာလည္း ရွဥ္တာပဲ...။ ဘေလာ႔တစ္ခုထဲမွာဖတ္ဖူးတယ္..။ စလံုးမွာေမြးတဲ႔ကေလးကို ပ်ဥ္းမနားကအေဒၚကိုလွမ္းေခၚၿပီးထိန္းခိုင္းတာ အေဒၚနဲ႔အေနမ်ားတဲ႔ကေလးက အေဒၚဆီကေနရယ္..၊ အေဖဆီကေနရယ္..၊ အေဒၚ႔သား အစ္ကို၀မ္းကြဲကေနရယ္ ရွစ္တယ္..၊ ရွဥ္တယ္..ဆိုတာေတြပဲၾကားေနရေတာ႔ အေမ႔မွာ ဘယ္လိုၿပင္ေပးေပး မရဘူးၿဖစ္ေနတာဆိုတာ ရယ္စရာအေနနဲ႔ေရးထားတာ ေတြ႕ဖူးတယ္..။

အဲဒါေၾကာင္႔ စကားေၿပာတာနားေထာင္ရင္ ေဒသကိုမွန္းနိုင္တယ္ဆိုတာ ၿဖစ္ေနတာေပါ႔..။ ခ်နဲ႔ရွကို ေဒသနဲ႔ခ်ီၿပီးမွားတဲ႔အမွားကေတာ႔ ဆိုးလြန္းသလားလို႔..။ ဘယ္သူေတြဆီက ရတာလဲဆိုေတာ႔ ဆရာမေတြကလည္း ရွလို႔အသံထြက္ၿပီးသင္တာပဲလို႔ ေၿပာတာၾကားဖူးတယ္..။ အဲဒီေဒသကတစ္ေယာက္ကို ေမးၾကည္႔ဖူးတာပါ..။ ေက်ာင္းမွာကို ဆရာမက ရွသံထြက္ၿပီးသင္တယ္တဲ႔..။ ဒါေပမယ္႔ ေဒသခံမဟုတ္တဲ႔ တစ္ၿခားေဒသကဆရာမေတြလည္း ရွိတာပဲဆိုေတာ႔ အိမ္မွာ မိသားစုထဲမွာ ရွနဲ႔ေၿပာေတာ႔ တစ္ၿခားေဒသကလာတဲ႔ဆရာမေတာင္ ေနာက္ပိုင္း ရွ သံၿဖစ္သြားနိုင္တာပဲ..။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေက်ာင္းသားမမွန္ ဆရာ႔ေခါင္း..၊ သားသမီးမမွန္ မိဘေခါင္းဆိုေတာ႔ ဆရာမိဘ ေပါင္းထိန္းၾကမွ အမွန္ေရာက္လိမ္႔မယ္ထင္ပါတယ္..။

စိတ္ထဲရွိတဲ႔အတိုင္း သမၼတၾကီးကို ခန္႔မွန္းၿခင္း..။

သမၼတၾကီးဦးသိန္းစိန္က ကၽြန္ေတာ္႔အထင္ Type B အမ်ိဴးအစားလို႔ထင္တယ္..။ လူမွာ Personality နွစ္မ်ိဴးရွိတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္..။ Type A နဲ႔ Type B...။ Type A မွာမွ A+, A, A- ေတြရွိေသးတာေပါ႔..။ ေသြးဆူတဲ႔အမ်ိဴးအစားေတြ..။ အရမ္းလည္းေအာင္ၿမင္တတ္ၾကသေလာက္ ေရာဂါဘယလည္းထူေၿပာၾကတယ္..။ စိတ္ခံစားမွဳၿပင္းထန္တတ္ၾကတဲ႔အမ်ိဴးအစားေတြေပါ႔..။ (ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ A- ေလာက္ရွိတယ္လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သံုးသပ္မိတယ္..။ စိတ္အေၿပာင္းအလဲၿမန္..၊ ေဒါသထြက္လြယ္တယ္..။ ေသြးဆူတတ္တယ္..။)

သမၼတၾကီးကက်ေတာ႕ Type B အမ်ိဴးအစား..။ ေသြးေအးတယ္..။ ၿပည္႔၀တယ္..။ ေခါင္းဟာ ငံု႕ၿပီးေတာ႕လည္းမေနဘူး..။ ေမာ႔ၿပီးေတာ႔လည္း မေနဘူး..။ အေနေအးတယ္..။ ေဒါသ၊ ေမာဟ ၊ အာဃာတ နည္းတယ္..။ သမာသမတ္က်က် စဥ္းစားဆံုးၿဖတ္တတ္တယ္..။ ဒါေပမယ္႔ လွဳပ္ရွားတက္ၾကြမွဳ နည္းတယ္..၊ ေႏွးတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြၾကားမွာ သမာသမတ္က်လြန္းလုိ႔ အားလံုးကသူ႕ကိုလိုလားတတ္ၾကတယ္..။ တစ္ၿခားသူေတြက အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုကို ေဒါသနဲ႔တံု႕ၿပန္ခ်ိန္မွာ..၊ ေအာက္က်တယ္လို႔ယူဆေနခ်ိန္ေတြမွာ သူကဘယ္လိုမွမယူဆပဲ ေအးေအးေဆးေဆးေလး ကူညီလိုက္နိုင္တယ္..။ သူ႕စိတ္ထဲမွာ အညွိဳးအေတး အေကာက္အေတးနည္းတယ္..။ အားလံုးကိုၿဖစ္သင္႔တဲ႔အတိုင္း လုပ္သင္႔တဲ႔အတိုင္း ေအးေအးေဆးေဆး ေၿပာေနလုပ္ေန အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမွာပဲ..။ ဒါေပမယ္႔ Type A ပုဂၢိဳလ္ေတြက အားရမွာမဟုတ္ဘူး..။ လွဳပ္ရွားတံု႔ၿပန္မွဳ ေႏွးလို႔..။

ဘာလို႔ဒီလိုေၿပာရတာလဲဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အဲလိုသူငယ္ခ်င္း ညီမေလးတစ္ေယာက္ရွိလို႔ပဲ..။ သူကေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ အရာရာၿပီးေၿမာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္နိုင္တယ္..။ လူတစ္ဘက္သားကိုလည္း ငဲ႔ညွာတတ္တယ္..။ တမင္လုပ္ယူေနရတဲ႔ ငဲ႔ညွာမွဳမဟုတ္ဘူး..။ သူ႔ရဲ႔ပင္ကိုယ္ဗီဇကိုက သူတစ္ဘက္သားကို ငဲ႔ညွာတဲ႔ဗီဇပါလာတာ..။ ဘယ္လိုလူမ်ိဴးကမဆို ခင္ၾကတယ္..။ သူေၿပာဆိုတာ..၊ ဆက္ဆံတာ..၊ ဆံုးၿဖတ္တာကို အေလးထားၾကတယ္..။ သမၼတၾကီးကိုၿမင္လုိက္တိုင္း အဲဒီညီမေလးကို ၿပန္အမွတ္ရမိတယ္..။ သမၼတၾကီးကလည္း အဲလိုလူအမ်ိဴးအစားလို႔ သတ္မွတ္မိတယ္..။ ဒီေနရာမွာေတာ႔ ဦးသိန္းစိန္ကို သမၼတရာထူးေပးထားခဲ႔တဲ႔ ေခ်းပိတ္ၾကီးသန္းေရႊကို ေက်းဇူးတင္မိတယ္..။ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ဆို တိုင္းၿပည္ကိုနည္းနည္းေတာ႔ ဖာေထးမိနိုင္ေကာင္းပါရဲ႕လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိတယ္..။

ရခိုင္အေရးကို သမၼတၾကီးကိုင္တြယ္ေနပံုကို အားမရဘူး..။ ကိုယ္႔ေသြးခ်င္းေတြခံေနရေတာ႔ စိတ္ထဲမခ်ိတာအမွန္ပဲ..။ ဒါေပမယ္႔ ကမၻာ႔ဆိုးသြမ္းအဖြဲ႕အစည္းေတြ ေနာက္ခံအားေကာင္းေနတဲ႔ သူတို႔အဖြဲ႕ကိုကိုင္တြယ္ရာမွာ လြယ္လြယ္ကူကူလုပ္လို႔မရနိုင္လို႕ေနမွာပဲလို႔ သမၼတၾကီးလုပ္ရပ္ကို ေစာင္႕ၾကည္႔ေနခဲ႕တယ္..။ ဒီေနာက္ခံအဖြဲ႕အစည္းေတြကိုလည္း ထည္႔မစဥ္းစားလို႔မရနိုင္လို႔ေနမွာပဲလို႔..။

သမၼတၾကီးနားမွာ စိတ္ေကာင္းရွိၿပီး ဥာဏ္ပညာထက္ၿမက္တဲ႔ အေဖာ္အေပါင္းေတြရွိေစခ်င္တယ္..။ မွဴးေဇာ္ပါမပါေတာ႔မသိဘူး..။ ဦးကိုကိုလွိဳင္ကိုေတာ႕ လက္သင္႔မခံနိုင္တာေတြ အၾကံေပးေလ႔ရွိတဲ႔အတြက္ မၾကိဳက္ဘူး..။ ဦးကိုကိုလွိဴင္ေပးတဲ႔အၾကံက ၿပည္သူေတြဘ၀ကို မစာနာတတ္ဘူးဆိုတာ ထင္ရွားတယ္..။ သူကၿပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀ထက္ အရမ္းၿမင္႔မားေနၿပီကိုး..။ သူေပးတဲ႔အၾကံဥာဏ္က ၿပည္သူေတြကို လူလို႔သတ္မွတ္ပံုမရဘူး..။

သမၼတၾကီးရဲ႕ သတင္း Update ေတြကလည္း သိပ္မတက္ဘူး..။ မတက္ဆို သူ႔ ၀က္ဆိုဒ္လည္း သြားမွမၾကည္႔တာကိုး...။ စတင္တဲ႔ေန႕ကေတာ႔သြားၾကည္႔ေတာ႕လည္း loading တက္ေနတာနဲ႔ ၀က္ဆိုဒ္ကပြင္႔မလာခဲ႔တာကိုး..။ ဘယ္လိုပဲေၿပာေၿပာ သမၼတၾကီးကို ၿပည္သူေတြနဲ႔တစ္သားတည္းရွိေနေစခ်င္တယ္..။ ၿပည္သူေတြၾကားထဲမွာပဲ ထိုက္သင္႔တဲ႔လံုၿခံဳေရးအေစာင္႔အေရွာက္နဲ႔ လွည္႔ပတ္သြားလာၿပီး ၿပည္သူေတြရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ၿဖည္႔ဆည္းေပးေနတဲ႔သူၿဖစ္ေစခ်င္တယ္..။ ကိန္းၾကီးခန္းၾကီး ေမာ္ေတာ္ပီကယ္ခရာသံ တတြီတြီနဲ႔သြားလာေနတဲ႔ ေခတ္ကုန္ေစခ်င္ၿပီ..။ ၿပည္သူေတြ ေအာ႕နွလံုးနာတာပဲ အဖတ္တင္လိမ္႔မယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၿပည္သူေတြနဲ႔တစ္သားတည္းပါဆိုတာ ၿပေစခ်င္တယ္..။ ၿဖစ္နိုင္ရင္ သမၼတကေတာ္အန္တီကိုပါ မေကာင္းသတင္းမထြက္တဲ႔ ရိုးသားတဲ႔အန္တီၿဖစ္ေစခ်င္တယ္..။

ရယ္ရတယ္..။ တခါတရံသမၼတၾကီးကလည္း ေတာင္ၿမိဳ႔ကလြန္းတစ္ရာ နွစ္ရာခ်ိတ္ေတြ ပရိုမိုးရွင္းလုပ္ေပးတတ္သားပဲ..။ ခ်ိတ္ေတြဆိုေတာ္ေသးတယ္..။ ခုက သမၼတၾကီးက ပန္းခက္ေတြနဲ႔..။ အေၿခာက္ၾကီးေတြနဲ႕တူတယ္..။ သမၼတၾကီးက ေခ်ာကလက္ေရာင္မို႔ေတာ္ေသးတယ္..။ ၀န္ၾကီးေတြလား ဘာေတြလား သူ႕ထက္သူလူစြမ္းေကာင္းမ်ားက ပန္းေရာင္ပန္းပြင္႔ခ်ိတ္ေတြနဲ႔..။ ကေလးကလားဗ်ာ..။ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ႔ထင္တာပဲ..။ ခ်ိတ္တြန္႕တြန္႕ေလာက္ဆို ေတာ္ေသးရဲ႕..။ ေရလွိဴင္းပံု တြန္႕တြန္႕ဆိုရင္ကို မိန္းမဆန္သြားၿပီ..။ အေရာင္ကလည္း နို႔စိမ္းတို႔..၊ အ၀ါေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔တို႔..၊ အၿပာတို႔..၊ တစ္ၿခားအေရာင္နုနုဆို ေတာ္ပါၿပီ..။ ေမာင္႔က်က္သေရနဲ႔ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ ကတၱီပါဖိနပ္နဲ႔ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ရုံဆိုေတာ္ပါၿပီ..။ အေၿခာက္ပံုေပါက္တဲ႔အထိေတာ႔ မေကာင္းပါဘူး..။

ေနာက္ၿပီး အန္တီစုကိုလည္း ေမာင္နွမလိုသတ္မွတ္ေစခ်င္တယ္..။ ေက်ာင္းမွာ ပေရာဂ်က္ေရးသလို သေဘာထားလုိက္ေပါ႔..။ ကိုယ္႔အုပ္စုထဲမွာ idea ေကာင္းတဲ႔ ၊ လုပ္နိုင္ကိုင္နိုင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ပါရင္ ကိုယ္ေတြအမွတ္ေကာင္းေကာင္းရမွာပဲေလ..။ အန္တီဟာ အရည္အခ်င္းရွိရွိ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိတဲ႔ ၾကိဳးစားတဲ႔အမ်ိဴးသမီးတစ္ေယာက္ပဲ..။ ဒီလိုအန္တီရွိေနတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔နိုင္ငံအတြက္ ရတနာတစ္ပါးပဲ..။ ဒါကိုသမၼတၾကီးေကာင္းေကာင္းလက္ခံၿပီး သူနဲ႔အတူတူ ပေရာဂ်က္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလုပ္သင္႔တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္..။ သူ႕မွာလုပ္ရည္ကိုင္ရည္..၊ နွလံုးရည္ေတာ္ေတာ္ၿပည္႔စံုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ႕ေနရတာပဲ..။ စကားမ်ားမ်ားေၿပာသေလာက္ အမွားသိပ္မပါတာတစ္ခုၾကည္႔ရံုနဲ႔ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို တစ္ထိုင္တည္းတစ္ခ်ိန္တည္းမွာ အမွားအယြင္းမရွိ စဥ္းစားေတြးေခၚသံုးသပ္နိုင္ေနတယ္ဆိုတာ ၿမင္ရံုနဲ႔ သူဘယ္ေလာက္ပညာၿပည္႔၀တယ္ဆိုတာ သိသာေနတာပဲေလ..။ သူမသိတာ သမၼတၾကီးသိေနနိုင္သလို သူမေတြ႕ၾကံဳဖူးတာ သမၼတၾကီးေတြ႕ၾကံဳဘူးမွာပဲေလ..။ အဲလိုပဲ သူ႕ဆီမွာသမၼတၾကီးစိတ္မကူးမိတဲ႔ အၾကံဥာဏ္ေတြ ရွိေနနိုင္တာပဲ..။ လပိုင္းေလာက္သာကြာတဲ႔ တစ္ရာသီတည္းေမြးတဲ႔လူနွစ္ေယာက္ စိတ္တူကိုယ္တူရွိၾကဖို႔ နီးစပ္ပါတယ္..။ သူနဲ႔ေပါင္းၿပီး နိုင္ငံေတာ္ကို ေကာင္းေအာင္တည္ေဆာက္ေစခ်င္ပါတယ္..။ တပ္မေတာ္သားအၿဖစ္ ဘ၀ကိုရပ္တည္ခဲ႔တဲ႔ နိုင္ငံ႔ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်ိဴးခ်စ္စိတ္နဲ႔ နိုင္ငံေတာ္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးရယူေပးခဲ႔တဲ႔ နိုင္ငံ႕ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕သမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕မ်ိဴးခ်စ္စိတ္ဟာ အတူတူပဲရွိလိမ္႕မယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္..။ နိုင္ငံကိုခ်စ္လြန္းလို႔သာ အန္တီက မိသားစုကိုပစ္ၿပီး ဘ၀ကိုရင္းနွီးၿမဳပ္နွံၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနတာပဲေလ..။

ဆင္႔ေခါင္းကို ေခြးခ်ီမိၿပီေလာ...။

မစံပယ္တို႔ ေနာက္ဆံုးနွစ္တံုးက Digital Signal Processing (DSP)ဆိုေသာဘာသာတစ္ခုသင္ရသည္..။ ဆရာမမွာသင္တာလည္းအရမ္းၿမန္...၊ မစံပယ္ကလည္းအေၿခခံမရွိ..၊ ကံေကာင္းေထာက္မစြာၿဖင္႔ အမ်ားတြက္ထားၿပီးသားေလ႕က်င္႔ခန္းထဲမွအေၿဖေပါင္းခ်ဴပ္တစ္ခုရ၍ ထိုအတိုင္းၾကည္႔တြက္မွ နားလည္သေဘာေပါက္ကာ စာေမးပြဲေအာင္ခဲ႔သည္..။ မာစတာေရာက္ေတာ႔လည္းအဲဒီဘာသာထပ္ပါလာၿပန္သည္..။ ဒီတစ္ခါေတာ႔မစံပယ္တစ္ေယာက္ခမ်ာ တြက္ထားၿပီးသားအေၿဖေပါင္းခ်ဴပ္မရပါ..။ ထို႔ေၾကာင္႔ မစံပယ္ဘာသာလည္းမတြက္တတ္ပါ..။ မစံပယ္စာေမးပြဲက်ပါသည္..။ ေနာက္တစ္တန္းက်ေတာ႔မွၾကိဳးစားတြက္ရင္း တြက္နိုင္သြားကာ စာေမးပြဲေအာင္ပါေတာ႔သည္..။

အခုမစံပယ္ programming နွင္႔အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းၿပဳရန္ စိုင္းၿပင္းေနပါသည္..။ မစံပယ္မွာသူမ်ားေၿဖထားေသာအေၿဖကို နားလည္ေအာင္ၿပန္ၾကည္႔မွတြက္တတ္သူ..၊ ကိုယ္ဘာသာအေၿဖမရွာနိုင္သူ...၊ အေၿခခံမပိုင္သူၿဖစ္ရာ.. မစံပယ္မွာအားေလ်ာ႔လွပါသည္..။ သို႔ေသာ္မိမိဘာသာအားကိုးမွရသည္ဆိုသည္႔ သခၤန္းစာၾကီးၾကီးလည္းရရွိထားရာ မစံပယ္မွာမိမိဘာသာၾကိဳးစားအေၿဖရွာရင္း..၊ မိမိကိုယ္ကိုတရားနွင္႔အားေပးလိုက္..၊ စာဖတ္၍အားေပးလိုက္..၊ ဆရာ၊ဆရာမၾကီးမ်ား၏အဆံုးအမစကားမ်ားၿဖင္႔အားေပးလုိက္နွင္႔ တေပေပတေတေတနွင္႔ ကားအိုၾကီးတစ္စီးကဲ႔သို႔ လိပ္ေရြ႕ေရြ႕ကာ သြားေနပါသည္..။

ိသို႔ေသာ္ မစံပယ္လိုခ်င္ေသာပန္းတိုင္သို႔ေတာ႔ေရာက္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္..။ အေႏွးအၿမန္သာကြာပါလိမ္႔မည္..။ မစံပယ္အားမေလ်ာ႔ပါ..။

ေန႔ၿမင္ညေပ်ာက္ သံေ၀ဂ....။

မစံပယ္ငွားေနေသာ အိမ္ဍ္အိမ္ပိုင္ရွင္မွာ အဘိုးၾကီးနွင္႔အသက္ၾကီးၾကီးသားအဖနွစ္ေယာက္ၿဖစ္ပါသည္..။ အဘိုးၾကီးမွာ မနက္ပိုင္းတစ္၀က္ ဘေလာ႔သံုးခုဍ္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ပါသည္..။ အသက္ ၇၈နွစ္ရွိၿပီရွိၿပီဆိုေသာ အဘိုးၾကီးၿဖစ္မွာ မနက္ေလးနာရီေလာက္ထကာ စကၠဴစုတ္၊ဘီယာခြံေကာက္ေသးသည္ဟု ဆိုပါသည္..။ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းနွင္႔ သန္သန္မာမာပံုၾကီးမေပါက္ေသာ္လည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ လုပ္နိုင္ကိုင္နိုင္ဆဲအေၿခအေနၿဖစ္ပါသည္..။ မနက္ ၆နာရီခန္႔မွ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရာသို႔သြားပါသည္..။ ေန႔လည္ ၁၂ ေက်ာ္လွ်င္အိမ္ၿပန္လာပါၿပီ..။ အလုပ္လုပ္ၿပီး စားၿပီးေသာက္ၿပီးမွၿပန္လာသည္ဟု ဆိုပါသည္..။ အိမ္ေရာက္လွ်င္အခန္းထဲတန္း၀င္သြားကာ အနားယူသလား အိပ္သလားမသိပါ..။ ေန႔လည္နွစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ ထြက္လာကာ မီးဖိုေခ်ာင္၀င္ကာ ထမင္းအိုးေရစိမ္ပါသည္..။ ထို႔ေနာက္မွဟင္းခ်က္ဖို႔ၿပင္ပါသည္..။ သို႔မဟုတ္ပါကလည္း စက္ဘီးၿဖင္႔ေနာက္တစ္ေခါက္ၿပန္ထြက္ကာ ေစ်း၀ယ္သြားတတ္ၿပန္ပါသည္..။ မ်ားမ်ားစားစား၀ယ္တာမၿမင္ပါ..။ တစ္ခါခ်က္ရံု လိုသေလာက္သာ၀ယ္လာတတ္ပါသည္..။ ထို႔ေနာက္ ခ်က္ၿပဳတ္စားေသာက္ကာ ၄ နာရီေက်ာ္ေလာက္ဆိုလွ်င္ အခန္းထဲၿပန္၀င္သြားၿပီး မထြက္လာေတာ႔ပါ..။ သူတို႔အခန္းမွာလည္း ေရခ်ိဴးခန္း အိမ္သာရွိရာ အၿပင္ထြက္ဖို႔လည္း မလို..။ ထြက္လည္းမလာေတာ႔ပါ..။ မစံပယ္ဒီအိမ္ကိုေၿပာင္းလာၿပီး သတိထားမိသေလာက္ အဘိုးၾကီးမွာေန႔တိုင္းအလုပ္မသြားေသာရက္ မရွိပါ..။ တစ္ရက္မွနားသည္မၿမင္ပါ..။ စေနလည္းသြားပါသည္..။ တနဂၤေႏြလည္း သြားပါသည္..။ အေနေအးေသာ ရိုးသားေရာင္႔ရဲေသာဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ရမည္႔ အဘုိးၾကီးမ်ိဴးၿဖစ္ပါသည္..။

သူ႔သားကေတာ႔ အလုပ္ကခြင္႔ယူထားသည္.၊ ပန္းနာရင္က်ပ္ၿဖစ္သည္ဆိုကာ အိမ္မွာ တီဗီၾကည္႔ေနသည္သာ ေတြ႕ရပါသည္..။ မနက္တိုင္းသြားေတာ႔သြားသည္..။ အလုပ္သြားတာေတာ႔မဟုတ္ပါ..။ ထမင္းဟင္းလည္း အဘိုးၾကီးခ်က္ထားတာသာ စားသည္..။ အၿပင္ကစားခ႔ဲခ်င္လည္း စားခဲ႔သည္ထင္ပါသည္..။ တီဗီသံအက်ယ္ၾကီးနွင္႔ တီဗီၾကည္႔ေနတတ္ပါသည္..။ သို႔ေပမယ္႔ သားအဖ တစ္ခန္းထဲအတူအိပ္ၾကပါသည္..။ ပံုမွန္ပင္ ဒီလိုပဲလည္ပတ္ေနပါသည္...။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ၁၃ ရက္ေန႔ တနလၤာေန႔က မစံပယ္ဧည္႔ခန္းမွာစာၾကည္႔ေနေတာ႔ သူ႔သားအၿပင္ကၿပန္လာပါသည္..။ ေန႔လည္၁၂ ေက်ာ္ၿပီ..။ ဒီအခ်ိန္ၿပန္လာေနက် မစံပယ္က Grandpa ဟုေခၚေသာ အဘိုးၾကီးၿပန္မလာေသးပါ..။ မစံပယ္စိတ္ထဲေတာ႔ ဘာသိဘာသာ..။ သူ႔သားကေတာ႔ နာရီၾကည္႔ကာေမွ်ာ္ေနသည္..။ မစံပယ္နားထဲ လူနာတင္ကားသံၾကားလိုက္သည္..။ သို႔ေသာ္ ဒီလိုပဲၾကားေနၾကဆိုေတာ႔ ထူးၿပီးအေလးမထားမိပါ..။ ေန႔လည္ ၂ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ အိမ္ရွင္သားထံသို႔ ဖုန္းလာသည္..။ တစ္ၿခားတြင္ေနေသာ သူ႔အစ္ကိုကေခၚသည္တဲ႔..။ သူတို႔အေဖ အမ်ိဴးသားေဆးရုံၾကီးမွာ တင္ထားရသည္..။ လဲက်လို႔ဟု ဆိုသည္..။ အိမ္ပိုင္ရွင္သားၿဖစ္သူ လိုက္သြားသည္..။

ေတာ္ေတာ္နွင္႔ေပၚမလာ..။ ညၾကီးမိုးခ်ဳပ္မွၿပန္ေရာက္လာသည္..။ လဲက်ကာ သတိလစ္ေနသည္..။ စကားမေၿပာနိုင္..။ ဒီေန႔ညအေၿခအေနကိုၾကည္႕ကာ မနက္ၿဖန္ ICU သို႔ေရႊ႔ခ်င္ေရႊ႔မည္..။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေတာ႔ အိမ္ပိုင္ရွင္သား ေဆးရံုသြားသည္..။ တစ္ေနကုန္ၿပန္မလာ..။ ညနက္မွၿပန္လာသည္..။ အေၿခအေနမေကာင္း၍ ICU မေၿပာင္းေတာ႔..။ အသက္ရွင္ဖို႔အလားအလာ ၁၀%သာ ရွိသည္ဟု ဆိုသည္..။ ဟမ္..။ ဟုတ္ပါ႔မလား..။ တစ္ေန႔ကအထိအေကာင္းၾကီးရွိေသးသည္..။ လက္ေဆးေဗစင္အကြဲကို အလုပ္သမားေခၚကာ ၿပင္ခိုင္းေနသည္..။ အဂၤေတအအက္မ်ားကို ထံုးနွင္႔ၿပန္ဆက္ခိုင္းေနေသးသည္..။ ထံုးစံအတိုင္း ထမင္း၊ဟင္း ခ်က္ေနေသးသည္..။ ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ..။ ၁၀%ဆိုတာ မွားမ်ားမွားေရာ႔သလား..။ အေမတို႔ကိုဖုန္းဆက္ေၿပာမိသည္..။ သူတို႔လည္း စိတ္မေကာင္းၾက..။

အိမ္ပိုင္ရွင္႔သားမွာ အခန္းထဲနားေနၿပီး ဗိုက္ဆာမွထြက္လာ စားေသာက္ေနပါသည္..။ တစ္ညလံုးအိပ္ေတာ႔သည္ မထင္ပါ..။ တဂ်ိမ္းဂ်ိမ္းတေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းနွင္႔ ဘာေတြလုပ္ေနသလဲ မသိရပါ..။ မနက္ခင္း ၅နာရီေလာက္တြင္ ဖုန္းေၿပာသံၾကားလုိက္သည္..။ အဘိုးၾကီး ဆံုးလို႔လွမ္းဖုန္းဆက္တာလို႔ သိလိုက္ရသည္..။ မနက္ ၆ နာရီ ၇ နာရီ အိမ္ေဘးမွဘြားေတာ္ၾကီး ဆူညံဆူညံစကားေတြေၿပာေနသည္..။ ဘာေတြမွန္းမသိ..။ ၇ နာရီထိုးအိပ္ယာထေတာ႔ အိမ္ပိုင္ရွင္႔သားကေၿပာသည္..။ Grandpa ဆံုးၿပီဟု..။ ၿမန္လိုက္တာ..။ ေန႔ၿမင္ညေပ်ာက္..။

မစံပယ္မွာလည္း မိမိလုပ္စရာရွိတာကို လုပ္ေနရေသးသည္..။ အသုဘအခမ္းအနားကို မစံပယ္တို႔တိုက္ေအာက္မွာမလုပ္..။ ဟိုဘက္ကတိုက္ေအာက္မွာ သြားလုပ္သည္..။ သားသမီးသံုးေယာက္ရွိသည္ ဆို၏..။ အဘိုးၾကီး၏တစ္ၿခားတြင္ေနေသာသားၿဖစ္သူနွင္႔ သမီးၿဖစ္သူတစ္ခါမွအိမ္လာသည္ကို မၿမင္ဘူးပါ..။ အဘိုးၾကီးလဲက်သည္႔ေန႔ကေမးေတာ႔ အဘုိးၾကီးနွင္႔တည္႔လွ်င္ လာသည္..။ မတည္႔လွ်င္ မလာဟုဆိုသည္..။ မစံပယ္တို႔ေၿပာင္းလာၿပီးမွ တစ္ခါမွလာသည္မၿမင္မိ..။ အသုဘကိုေတာ႔ အစ္ကိုအၾကီးဆံုးက ၾကီးၾကပ္သည္..။ အိမ္ပိုင္ရွင္သားက အငယ္ဆံုးဆို၏..။ အစ္ကိုၾကီးခိုင္းတာ လုပ္ရသည္..။ ေဆးရံုမွၿပန္သယ္လာေသာ ဆံုးသည္႔ေန႔တစ္ရက္..၊ ေနာက္ရက္တစ္ရက္..၊ တတိယရက္ၿဖစ္ေသာ ဒီေန႔တြင္မွအေလာင္းကိုမီးရွိဴ႔သည္..။ ၿပာကိုဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားကာ ဘာလုပ္ရသည္လဲမသိပါ..။

အိမ္ပိုင္ရွင္၏သားမွာ ၾကိဳသိေနသလို၊ ၾကိဳေမွ်ာ္လင္႔ထားသလို သိပ္တုန္လွဳပ္ေနပံုမရွိပါ..။ အသုဘအတြင္း ဖေယာင္းမီးမၿပတ္ေအာင္ထြန္းေပးရ၍ မအိပ္ရ၍သာ ပင္ပန္းေနပါသည္..။သူဘာသာရပ္တည္နိုင္၍လည္းၿဖစ္မည္..။ သူလည္း သိပ္အဆင္ေၿပၾကီးရွိဟန္ မတူပါ..။ အေဖကိုပင္လာမၿပဳစုဘူးေသာ အစ္ကိုၾကီးအစ္မၾကီးမ်ားထံမွ ဂရုစိုက္မွဳကိုလည္း ရလိမ္႔မည္မထင္ပါ..။ အိမ္ပိုင္ရွင္႔သားၿဖစ္သူမွာ အသက္ၾကီးလာမွ အခက္အခဲနွင္႔ရင္ဆိုင္ရမည္ထင္ပါသည္..။ သို႔ေပသိ သူတို႔နိုင္ငံသဘာ၀ေတြကို နားမလည္ပါ..။ လူအိုရံုတို႔ဘာတို႔လည္း ရွိပါသည္..။ သူတို႔ဘာသာ ၾကံဖန္ရုန္းသြားပါလိမ္႔မည္..။ စိတ္ကေတာ႔ သူမ်ားအပူ ကိုယ္႔အပူၿဖစ္ေနမိပါသည္..။

လူ႔ရြာခဏလာၾကတာ..။ အခုပဲအေကာင္းၾကီးကေန အခုပဲ ကိုယ္႔ဘ၀ထဲကေနထြက္သြားလိုက္တာ.. ခဏပဲၾကာလိုက္ပါလား..။ ထင္မထားေသးတာေတြလည္း ၿဖစ္တတ္ပါလားလို႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ သံေ၀ဂရရၿပန္ပါတယ္..။

ေမ်ာက္အုန္းသီးရ ေန႔စြဲမ်ား..။

လူေတြရဲ႕ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲမွာ ကင္မရာဟာ ဖုန္းၿပီးရင္ အေရးအပါဆံုးေနရာကို ေရာက္လာၿပီလို႔ ဆိုလို႔ရနိုင္လာၿပီထင္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ ဒီအဆိုကလည္း စင္ကာပူလိုဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ႔နိုင္ငံေတြအတြက္ပဲ မွန္နိုင္ပါတယ္..။ မစံပယ္တို႔ၿမန္မာနိုင္ငံလို စား၀တ္ေနေရးကို အေသအေၾကလံုးပန္းရဆဲနိုင္ငံေတြကေတာ႔ ကင္မရာမေၿပာနဲ႔ တကယ္လိုအပ္တဲ႔ တယ္လီဖုန္းကို အနိုင္နိုင္ သံုးစြဲနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရပါတယ္..။

ဘေလာ႔ကာအမ်ားစုက ဓာတ္ပံုေလးေတြရိုက္ၿပၿပီး ပံုေလးေတြတင္လိုက္ စာေလးေတြရွင္းၿပလိုက္ လုပ္ၾကေတာ႔ ဘေလာ႔ကာဟု အထင္ေရာက္စ မစံပယ္လည္း ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ၿပီး ဘေလာ႔မွာတင္ခ်င္လာပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ ကင္မရာ၀ယ္နိုင္တဲ႔အေၿခအေနကို မေရာက္ေသးဘူးလို႔ မိမိကိုယ္ကိုယူဆၿပီး ဖုန္းကင္မရာနဲ႔ပဲရိုက္ၿပီး ေနခဲ႔ပါတယ္..။ ဒါေပမယ္႔ အခုေတာ႔ မစံပယ္မွာ ကင္မရာရွိမွၿဖစ္မယ္႔အေၿခအေနတစ္ခု ဖန္လာတဲ႔အတြက္ ရွိစုမဲ႔စုေလးနဲ႔ ေစ်းခ်ေနပါတယ္ဆုိတဲ႔ ၿပပြဲၾကီးဆီ အခ်ိန္မီ အေၿပးအလႊားေလးသြားလိုက္ရပါတယ္..။ အဲဒီထဲကမွ အမ်ိဴးမ်ိဴးေသာ ေၿပာင္းတို၊ ေၿပာင္းရွည္မ်ားနွင္႔ ၿပသထားေသာ တန္ဖိုးၾကီးကင္မရာမ်ားကို အနိုင္နိုင္ဖယ္ၿပီးသကာလ မစံပယ္တတ္နိုင္မယ္႔ ေစ်းအေၿခအေနရွိတဲ႔အထဲက မစံပယ္လိုခ်င္တဲ႔ကင္မရာအမ်ိဴးအစားကို ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူနိုင္ခဲ႔ပါတယ္..။

အခုေတာ႔ ဘေလာ႔ကာၾကီးမစံပယ္ဟာ ကင္မရာမီးတ၀င္း၀င္းနဲ႔ ေတြ႕ကရာၿမင္ကရာကိုဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႔ အသင္႔အေနအထားမွာ ရွိေနပါတယ္..။ ကင္မရာဗဟုသုတ သုညအေၿခအေနမွာရွိတဲ႔မစံပယ္ရဲ႕ ကင္မရာ၀ယ္နည္းနိႆရည္းကေတာ႔ ဘယ္တံဆိပ္၀ယ္ရမလဲဆိုတာ ကင္မရာ၀ယ္ဘူးေနက် အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကိုေမးလုိက္ပါတယ္..။ သူေၿပာတဲ႔ တံဆိပ္ရွိရာ ဆိုင္ရွိရာကို တန္းသြားလုိက္ပါတယ္..။ အတူလိုက္ေပးတဲ႔ ေမာင္ကေလးကလည္း မစံပယ္ေမးသမွ်ဆိုင္က ကင္မရာတိုင္းကို ၀ယ္ခိုင္းပါတယ္...။ သူ႔ရဲ႕ကင္မရာဗဟုသုတကလည္း သုညၿဖစ္တဲ႔အထဲမွာ သူကမစံပယ္လို ကင္မရာကိုယ္တိုင္၀ယ္မယ္႔ကာယကံရွင္မဟုတ္ေတာ႔ စိတ္ဆႏၵထက္သန္မွဳလည္း မရွိေတာ႔ မစံပယ္ပဲေရွ႕ကသြား...၊ ဟိုေလွ်ာက္ေမး ဒီေလွ်ာက္ေမးနဲ႔..။ အလဲ႔ မစံပယ္ပဲကြယ္..။ ေတြ႕တာနဲ႔တစ္ခါတည္းတန္း၀ယ္ရင္ မစံပယ္ရာဇ၀င္ရိုင္းသြားမွာေပါ႕..။ အဲဒီေတာ႔ ဟိုေလွ်ာက္ေမး ဒီေလွ်ာက္ေမးနဲ႔ ပထမဆံုး၀င္တဲ႔ တံဆိပ္ကဆိုင္ကို ဒုတိယေၿမာက္ၿပန္အသြားမွာ အေရာင္းစာေရးမေလးရဲ႕ ညႊတ္ကြင္းမွာမိၿပီး မစံပယ္၀ယ္ဖို႔ဆံုးၿဖတ္လုိက္ပါတယ္..။ ဒါေတာင္မွ ၿပပြဲၾကီးတစ္ခုလံုးကို ဘာေတြေရာင္းေနလဲ..၊ ဘာေတြ ေစ်းေဘာင္ခ်ိဴးေနလဲဆိုတာ တစ္ေခါက္ေတာ႔ အရင္ပတ္လိုက္ပါေသးတယ္..။ အစဥ္အလာမပ်က္ရေအာင္ ေပါ႔ရွင္..။ အဲဒါၿပီးမွ၀ယ္ၿပီး အဲဒီဆိုင္က၀ယ္လုိက္တာနဲ႔ အဲဒီဆိုင္ထဲကို စိုက္တိုက္စိုက္တိုက္နဲ႔၀င္အသြားမွာ ပစၥည္းေရြးဖို႔က ဟိုးးးး ေနာက္ေဖးထဲကိုသြားပါဆိုတာနဲ႔ ေနာက္ေဖးထဲသြားရပါတယ္..။ လိုခ်င္တာက အနက္ ၊ က်န္တဲ႔ပစၥည္းက ခဲေရာင္မို႔ ခဲေရာင္ပဲယူခဲ႕ရပါတယ္..။

ကင္မရာ၀ယ္လာၿပီး တန္းရိုက္လို႔ရမယ္ထင္တဲ႔ မစံပယ္က အခန္းၿပန္ေရာက္ၿပီး အသံုးၿပဳပံုစာအုပ္ဖတ္မွ သူကကြန္ပ်ဴတာလိုပဲ ေဆာ႔၀ဲအင္စေတာလုပ္ရပါေသးလားဆိုတာ သိပါေတာ႔တယ္..။ အဲဒီေတာ႕မွ ဓာတ္ခဲထည္႔..၊ မယ္မရီကဒ္ထည္႔ အားသြင္း..၊ အင္စေတာလုပ္တာေတြ လုပ္ပါေတာ႔တယ္..။

ပထမဆံုးကင္မရာစမ္းတဲ႔ ရွဴခင္းမ်ားကေတာ႔ နွစ္ရက္မရွင္းဘဲထားတဲ႔ မစံပယ္အခန္းပဲၿဖစ္ပါတယ္..။ စားပြဲေပၚက ရွဴပ္ပြေနတဲ႔ ရွဴခင္းလွလွေတြကိုလည္း ရိုက္ပါတယ္..။ ဘုရားစင္ဘက္ကို လွည္႔ရိုက္ၿပီး ၾကမ္းၿပင္ကရြဲ႕ေစာင္းေနတဲ႔ ေၿခသုတ္ခံုေတြပါ ရိုက္ပါတယ္..။ ဘာက်န္ေသးလဲ ရိုက္စရာ..။ အၿပင္သြားစရာရွိေတာ႔လည္း အိတ္ထဲထည္႔ယူသြားပါတယ္..။ အၿပင္ကၾကံဳသမွ်ကိုလည္း ရိုက္ခဲ႔ပါတယ္..။ ဒီတစ္ပတ္၊ ၁၀ ရက္ကေတာ႔ မစံပယ္ရဲ႔ ေမ်ာက္အုန္းသီးရေန႔ေတြပါပဲ..။

မေကာင္းမွဳ ဟူသည္..။

မေကာင္းမွဳဟူသည္ ဘယ္အရာေတြနည္း..။ အကုသိုလ္သည္ သတ္မွတ္ခ်က္မဟုတ္..။ သဘာ၀တရားမ်ားသာၿဖစ္၏..။ စိတ္ဆိုးစိတ္ယုတ္ေမြးမိရံုနွင္႔ အခ်ိန္မဆိုင္း၀ဋ္လည္တတ္ေသာ ကုသိုလ္မ်ိဴးရွိတတ္သူဟု မိမိကိုယ္ကိုယ္ သတ္မွတ္မိသည္..။ မတရားေသာနည္းနွင္႔ရေသာ ပိုက္ဆံသည္ လြယ္လြယ္ကူကူနွင္႔ပင္ အခ်ိတ္ဆက္မိမိၿပန္ကာထြက္သြားေလသည္..။

မေကာင္းမွဳတစ္ခုကို သိသိၾကီးနွင္႔က်ဴးလြန္လိုက္သည္..။ မည္သူမွ်မသိပါ..။ မည္သူသိတာမသိတာသည္ အေရးမၾကီးပါ..။ မိမိကိုယ္ကို သိေနသည္က ပိုဆုိးပါသည္..။ဘယ္လိုခံစားေနရသလဲ..။ အေတြးမ်ားမၾကည္လင္ပါ..။ ေနာက္က်ိကာေနသည္..။ မလုပ္ဘဲေနလွ်င္လည္းၿဖစ္ေနသည္ကို လုပ္လိုက္ၿပီး တနံဳ႕နံဳ႕ခံစားေနရသည္..။ က်ဴးလြန္ေသာအၿဖစ္ကေလးနွင္႔မတန္ေအာင္ပင္ စိတ္ဒုကၡၾကီးမားလွသည္..။အမ်ိဴးမ်ိဴးၾကံဖန္ကာ စိတ္ဆင္းရဲရ ေတြးပူရသည္..။

သံသရာတြင္လည္း မေကာင္းမွဳ၏အက်ိဴးဆက္ကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ၾကီးခံရနိုင္ေသးသည္..။ ဘယ္အခ်က္မွ်ေကာင္းသည္႔အရာမရွိပါ..။

ေဒါသထြက္တယ္..။

ၾကားရၿမင္ရတာ စိတ္ညစ္ပါတယ္..။ ကိုယ္႔နိုင္ငံထက္ ခ်မ္းသာတဲ႔နိုင္ငံေရာက္ေနေတာ႔ သူတို႔ေတြဘယ္လိုလုပ္တယ္..၊ ဘယ္လိုေတြးတယ္ဆိုတာ သိေနရေတာ႔ ကိုယ္႔နိုင္ငံနဲ႔သြားသြားယွဥ္မိယွဥ္မိေနေတာ႔ စိတ္ဆင္းရဲရေတာ႔တာေပါ႔..။

ဂ်ပန္ကပါးရိုက္တာခံရတဲ႔ မိန္းကေလးကိုလည္း ကိုယ္႔နိုင္ငံထဲက တရားရံုးကပဲ သိန္းတစ္ရာတန္ အာမခံေပးမယ္႔သူရွာခဲ႔လို႔ ခိုင္းသတဲ႔..။ ဒီမွာဒါမ်ိဴးလုပ္လို႔ကေတာ႔ ခ်က္ခ်င္းရဲကားေခၚ၊ ၿပီးတာနဲ႔အထုပ္ေတာင္ဆြဲခ်ိန္ရွိလိုက္မွာမဟုတ္ဘူး ၿပည္ေတာ္ၿပန္ရလို႔ေလ..။

နိုင္ငံကဆင္းရဲ၊ သူတို႔လုပ္လို႔ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔တာကို ဟိုအန္တီအေပၚ အၿပစ္ပံုခ်..၊ ဒင္းတို႔ စီးပြားေရးပိတ္လည္း ဘာအေရးလဲ..၊ တို႔မွာ တရားအားထုတ္စရာရွိတယ္ဆိုၿပီး တရားအားထုတ္လိုက္တာ..၊ ဘယ္လိုတရားအားထုတ္လည္းဆိုေတာ႔ ဘာမွမလုပ္တတ္၊ မကိုင္တတ္ဘဲက်န္ရစ္တဲ႔ လင္ေသမုဆိုးမလိုပဲ ကိုယ္႔ရွိတာကိုပဲ အတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ ေရာင္းစား..၊ ရွိေနတဲ႔ သဘာ၀တရား၊ အလွတရားေတြ ဘာမွမထိန္းသိမ္းနိုင္..၊ ရလာတဲ႔ပိုက္ဆံကိုက်ေတာ႔ ပေထြးလိုပဲ မွ်တမစားခ်င္ဘဲ သူတို႔ေတြခ်ည္းအကုန္စား..၊ ရသေလာက္ယူ..၊ မရရေအာင္ယူ..၊ ၿပီးရင္ ဘယ္လို သမၼာအာဇီ၀နဲ႔ရပါတယ္ဆုိတာ လိမ္ဖို႔ၾကိဳးစား.. လိမ္..။

ဟိုေန႔ကမွ လက္ခ်ာတစ္ခုတက္လိုက္ေတာ႔ သဘာ၀အရင္းအၿမစ္ေတြကလည္း Heritage ပဲတဲ႔..။ ထိန္းသိမ္းရမွာပဲတဲ႔..။ အဲဒါၾကားလိုက္ေတာ႔ ၿမစ္ဆံုကအရင္အလွေလးကို သြားသတိရမိတယ္..။ အိုး..။ ၿမစ္ဆံုကိုထိန္းရမွာေပါ႔..။

ဆရာေအာင္သင္းေဟာေၿပာပြဲတစ္ခု ၿပန္ၾကားေယာင္မိတယ္..။ အာရပ္က၀န္ၾကီးကိုလား ေလယာဥ္နဲ႔ ၿမန္မာနိုင္ငံမွာ ခရီးလွည္႔ၿပေတာ႔ အဲဒီအာရပ္က ေၿပာသတဲ႔..။ ဟိုေအာက္မွာ ေရေတြပါလားလို႔..။ ေဘးနားကၿမန္မာ(ရာထူးၾကီးၾကီးလူတစ္ေယာက္ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္..။) ကၿပန္ေၿပာတယ္တဲ႔..။ ဟုတ္တယ္ ေရေတြ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ဟိုအာရပ္ကလူၾကီးကေၿပာသတဲ႔..။ ဟ.. ေရေတြရွိေနမွေတာ႔ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လို႔ရၿပီေပါ႔လို႔ ၿပန္ေၿပာသတဲ႔..။

ဒါကိုအားက်ၿပီးေတာ႔မ်ား ၿမစ္ဆံုဆည္ေဆာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေလေရာ႔သလား..။ ဟိုအာရပ္ၾကီးေၿပာတဲ႔စကားက ကိုယ္႔နိုင္ငံထဲမွာေရေတြရွိေနရင္ ကိုယ္႔နိုင္ငံအတြက္ ကိုယ္ၾကိဳက္တာလုပ္လို႔ရၿပီလို႔ ေၿပာခ်င္တာပါ..။ အခုေတာ႔ ေ-ာက္အေတြမို႔ ကိုယ္႔နိုင္ငံကထုတ္ၿပီး သူမ်ားကိုေရာင္းစားၿပီး ကိုယ္ကေတာ႔ မစားရေညွာ္ခံ၊ အနံ႔နဲ႔တင္ေက်နပ္ေနရတဲ႔ဘ၀ ေရာက္ရၿပီ..။ ၀န္ၾကီးၿဖစ္ေနတဲ႔သူက ဆိုေသး..။ ပိုလြန္းလို႔ သံုးမကုန္လို႔တဲ႔..။ ေ၀ါ႔...........။ သူမို႔ေၿပာထြက္ရက္တယ္..။ ဘယ္လိုစိတ္ထားနဲ႔ေၿပာထြက္မွန္းကို စဥ္းစားလိုက္မမီဘူး..။ ေၿပာေနတဲ႔ မ်က္နွာေပးကိုက ရိုက္ခ်င္စရာ..။ ငါ႔စကားႏြားရ..။ ၀န္ၾကီးမို႔သာ ေတာ္ေတာ႕တယ္..။ မဟုတ္တာကို အဟုတ္ၿဖစ္ေအာင္ေၿပာတတ္တာ ၿပန္၀န္ၾကီးနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းမို႔ ေနမယ္..။

ဒီမွာေတာ႔ တိုးတက္လာတဲ႔ infrastructure ေၾကာင္႔တဲ႕ နွစ္တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ရွိတဲ႔ သခ်ၤိဴင္းကို လူေနအိမ္ေဆာက္ခ်င္ပါတယ္ဆိုၿပီး အဆိုတင္သြင္းတာ လားလား ကန္႕ကြက္လိုက္ၾကတာမွ ေၿပာမေနပါနဲ႕ေတာ႔..။ အဲဒါေၾကာင္႔ အခုေတာ႔ အုတ္ဂူေတြအပ်က္အစီးနည္းနိုင္သမွ်နည္းေအာင္ၾကိဳးစားၿပီး ဂံုးေက်ာ္တံတားၾကီးတစ္ခုပဲေဆာက္ပါမယ္..။ ဒီဂံုးေက်ာ္တံတားကိုေတာင္မွ အတန္အတန္စဥ္းစား..၊ မၿဖစ္လြန္းမကမၿဖစ္လို႔ ဒီသခ်ိၤဴင္းေပၚမွာေဆာက္ရမွာပါ..။ ဒီအတြက္အုတ္ဂူအနည္းငယ္ထိခိုက္ပါမယ္..။ ဒီအတြက္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္..။ ဒီဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကိုေတာင္မွ ေရွးေဟာင္းအေမြအနွစ္ဌာနန႔ဲ အၾကိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ၿပီး ခဲခဲယဥ္းယဥ္းခ်လိုက္ရတာပါတဲ႕..။ ၿပည္သူကိုအဲလိုအသိေပးတယ္..။ မစခင္ကတည္းက ကန္႔ကြက္စာေတြနဲ႔မို႔ တိုင္ပင္ေနတာကို အၾကာၾကီး..။ တို႔ၿမစ္ဆံုတံုးက ဒီလိုဒီလိုလုပ္ပါမယ္လို႔ ဘယ္သူ႕ကိုအသိေပးခ်ၿပခဲ႕လဲ..။ ကိုယ္ပဲမသိလုိက္တာလား..။ ေနာက္မွ အကုန္၀ိုင္းတားၾကလို႔ မရပ္ခ်င္ရပ္ခ်င္ ရပ္ေပးထားရတာ မဟုတ္လား..။ စီးပြားေရးမွာ ကိုယ္က်င္႔တရားအနည္းဆံုးၿဖစ္တဲ႔ တရုတ္နဲ႔မွသြားပူးေပါင္းမိၿပီး ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ကို မွားေတာ႔တာပဲ..။

အိုး..၊ ေတြးလိုက္ရင္ စိတ္တိုစရာခ်ည္းပဲ..။ မေတြးေတာ႔တာပဲ ေကာင္းတယ္..။

မစံပယ္နွင္႔ ဖိနပ္ ၉ ရံ....။

မစံပယ္ စလံုးေရာက္သည္မွာ တစ္နွစ္ေက်ာ္၍၃လစြန္းစြန္း ၄ လထဲ၀င္ရံုသာရွိေသးသည္..။ တြက္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဖိနပ္ ၉ ရံ ၿပတ္ၿပီးၿပီး..။ မစံပယ္တို႔ ၿမန္မာနိုင္ငံတံုးကဆို ဖိနပ္တစ္ရံ အနည္းဆံုး ၆ လကေန တစ္နွစ္ေလာက္ထိစီးရသည္..။ မစံပယ္တို႕က ဖိနပ္ကို တစ္ရံထဲပံုေသးထားစီးတာမ်ိဴးမရွိဘဲ ဟိုတစ္ရံစီးလိုက္၊ ဒီတစ္ရံစီးလိုက္ဆိုေတာ႔ ဖိနပ္ေတြက ၿပတ္ခဲသည္..။ စီးမေကာင္းေတာ႕ဘဲ က်သြားတာမ်ိဴးသာရွိသည္..။

မစံပယ္စလံုးကိုလာေတာ႔ ေရခ်ိဴးခန္းစီးဖိနပ္တစ္ရံနွင္႔ ေဒါက္ဖိနပ္တစ္ရံ..၊ ကြင္းသိုင္းတစ္ရံပါလာသည္..။ ေရခ်ိဴးခန္းစီးေဖာ႔ဖိနပ္က ခုထိစီးလို႔ရဆဲ..၊ ေနာက္ေဖးမီးဖိုးစီးဖိနပ္လုပ္ကာထားသည္..။ ေဒါက္ဖိနပ္ကလည္း ရံဖန္ရံခါသာစီးသည္မို႕ ခုထိစီးလို႕ရဆဲ..။ ကြင္းသိုင္းဖိနပ္မွာ မစံပယ္မွာ ၿမန္မာနိုင္ငံမွာ ၁၂၀၀၀ ေပး၍ ေအာင္႕ေအာင္႕အင္႕အင္႕ ၀ယ္လာရေသာဖိနပ္ၿဖစ္သည္..။ စလံုးေရာက္မွ စစီးၿပီး စီးၿပီးတစ္လမၾကာခင္ ဖိနပ္က ခါးက်ိဴးသလို ေပ်ာ႔စိစိၿဖစ္ေနပါတယ္လို႔ စိတ္ထဲမသကၤာလို႔ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ တကယ္ခါးက်ိဴးကာေနေလသည္..။ မစံပယ္မွာ မယံုနိုင္ေအာင္ပင္ၿဖစ္သြားရသည္..။ စီးသည္မွမၾကာေသး..။ စီးသာက်သည္ဆိုရံုသာရွိေသးသည္..။ ခါးမွၿပတ္ထြက္သြားသည္..။ (ဖိနပ္ပံုကို google မွာရွာတာ ပံုစံတစ္ထပ္တည္းတူတာ မေတြ႔ပါ..။ ဖိနပ္တံဆိပ္ကလည္း ေမ႕သြားခဲ႔ၿပီ..။ ေစ်းသာၾကီးၿပီး ေပးရက်ိဴးလံုး၀မနပ္သည္႔ ဖိနပ္...။)

မစံပယ္၏ ပထမဆံုးေလဒီရွဴးပံု..။ (ဂူဂဲမွ ရွားထား၏..။)
ေနာက္ေတာ႔ စလံုးမွာ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္စလုပ္သည္..။ ေစ်းဆိုင္မွာ ေတာက္တိုမယ္ရအလုပ္..။ ဖိနပ္ထိပ္ပိတ္စီးရမည္ဆိုသည္..။ ေလဒီရွဴးတစ္ရန္၀ယ္လိုက္သည္..။ ေလဒီရွဴးလို ဖိနပ္အလံုပိတ္ စီးေနမက်သၿဖင္႔ မစံပယ္ေၿခေထာက္မွာ ထုပ္စည္းထားသလိုၿဖစ္ကာ ဖိနပ္မ်ား ဒလစပ္ေပါက္လ်က္ ေၿခမနွစ္ဘက္စလံုးညိဳပုပ္ကာသြားေလသည္..။ ေၿခအိတ္စြပ္ကာစီးေတာ႕မွ အနည္းငယ္သက္သာသြားပါသည္..။ ဖိနပ္ထိပ္ပိတ္မစီးခဲ႔ဘူးေသာ အညာသူ၏ေၿခေထာက္ကားကားမွာ ေလဒီရွဴးအလံုပိတ္ဒဏ္ကို အေတာ္ပင္ခံလိုက္ရပါေသးသည္..။ ထိုဖိနပ္ေလးမွာ မဆိုးဟုဆိုရမည္..။ နွစ္လေက်ာ္ သံုးလေလာက္စီးလိုက္ရသည္..။ ေတာ္ေသးသည္ဟု ဆိုရမည္..။

ထို႔ေနာက္ မစံပယ္ေက်ာင္းတက္ရက္ေရာက္သၿဖင္႔ ေက်ာင္းတက္ရာ အလုပ္မလုပ္ၿဖစ္ေတာ႔ဘဲ ထိုဖိနပ္ေလးကို ေက်ာင္းသြားလည္းစီးသြားၿဖစ္ရာ သံုးလထဲအေရာက္ဍ္ ၿမင္မေကာင္းေအာင္က်သြားေတာ႔သၿဖင္႔ မစီးဘဲထားလိုက္ရေတာ႔သည္..။ မိုးေရတစ္ခါေလာက္ထိလွ်င္ ဖိနပ္မွာ ဒုတ္ဒုတ္ထိ က်သြားေတာ႔ကာ စီးလို႕လည္းမေကာင္းေတာ႔..။

မစံပယ္နွစ္ရံကို ၃၀နွင္႔၀ယ္ေသာဖိနပ္သည္ ပံုထဲကဖိနပ္ေလာက္ အမ်ိဴးအစားမေကာင္းပါ..။ (ဒီဖိနပ္က နွစ္ရံ...။ အနက္ေရာင္တစ္ရံ.၊ အသားေရာင္တစ္ရံ...။)

ထိုဖိနပ္ေလးက်သြားေတာ႔ (စီးမၿဖစ္ေတာ႔) မစံပယ္မွာ ဖိနပ္၀ယ္ဖို႔အားထုတ္ရၿပန္သည္..။ ေရာက္ကာစၿဖစ္ကာ စလံုးမွပစၥည္းမ်ားအားလံုးမွာ ေစ်းၾကီးၾကသၿဖင္႔ မစံပယ္မွာ ဖိနပ္တစ္ရံ၀ယ္ရန္အတြက္ ေတာ္ေတာ္ပင္ စဥ္းစားအားထုတ္ရပါသည္..။ ၁ ေဒၚလာကို ေငြ ၇၀၀ နွင္႔တြက္ကာ ဘာကိုမွမ၀ယ္ရဲေအာင္ပင္ ၿဖစ္ေနပါသည္..။ ထိုသည္နွင္႔ မစံပယ္ ဖိနပ္ဆိုင္သြားသည္..။ တစ္ရံ ၂၀ က်ပ္ဆိုသည္႔ဖိနပ္ကို နွစ္ရံ၀ယ္လွ်င္ ၃၀ ဆို၍ နွစ္ရံ၀ယ္ကာလာသည္..။ ဖိနပ္ဒီဇိုင္းေလးက မစံပယ္ၾကိဳက္သည္..။ စီးလိုက္ေတာ႔ အသားမက်..။ ေၿခေထာက္နာလွသည္..။ အစပိုင္းမို႔နာသည္ထင္ကာဆက္စီးေတာ႕ ေနာက္ပိုင္းလည္း နာၿမဲနာလ်က္..။ ဖိနပ္ကိုက ဒီဇိုင္းလွဖို႔သာအသားေပးထားသည္..။ သက္ေသာင္႔သက္သာမရွိ..။ မစံပယ္မွာ အနာခံကာ ေအာင္႔အည္းလ်က္ စီးရပါသည္..။ ပိုက္ဆံ၃၀ ေတာင္ ေအာင္႕ေအာင္႕အင္႕အင္႕ထြက္ထားသည္႕အတြက္ မစံပယ္မွာ ေနာက္ထပ္အကုန္မခံနိုင္၍ ၾကိတ္မွိတ္ကာ စီးေနလိုက္ပါသည္..။ သို႔ေသာ္မရပါ..။ ဖိနပ္စီးထားတိုင္း နာလွ၍ မဲ႔ခြက္ကာစီးရပါသည္..။ ဖိနပ္စီးဖို႔အေရးပင္ ေၾကာက္မိသည္႔တိုင္ေအာင္ ၿဖစ္လာပါသည္..။ ေစ်းခ်ိဴခ်င္သည္သာသိ၍ စီးလို႔ေကာင္းမည္ မေကာင္းမည္ဆိုသည္ကို ထည္႔သြင္းစဥ္းစားနိုင္မွဴ အားနည္းလွပါသည္..။ ေစ်းဘယ္ေလာက္ခ်ိဴေစကာမူ ကိုယ္စီး၍မရလွ်င္ ေပးရသမွ်ပိုက္ဆံမွာ အလကားဆိုသည္ကို မစံပယ္ထည္႔မစဥ္းစားတတ္ပါ..။ ေစ်းခ်ိဴေရးကိုသာ ဦးစားေပးတတ္ပါသည္..။ ထိုနွစ္ရံသည္ မစံပယ္၏ ဒုတိယအၾကိမ္ေၿမာက္ ဖိနပ္နွစ္ရံၿဖစ္ပါသည္..။

မစံပယ္၏တတိယေၿမာက္ဖိနပ္တစ္ရံမွာ charles and keith ဖိနပ္ၿဖစ္သည္..။ သူငယ္ခ်င္းကေခၚသၿဖင္႔သြား၀ယ္ၾကရာ မစံပယ္မွာ အိတ္တစ္လံုးနွင္႔ ဖိနပ္တစ္ရံပါလာ၏..။ ဖိနပ္မွာကြင္းသိုင္းေလးနွင္႔ ခ်စ္စရာေကာင္းရာ မစံပယ္မွာ ေက်ာင္းသြားတိုင္း ထိုဖိနပ္ေလးကို စီးပါေတာ႔သည္..။ ဖိနပ္မွာ ေကာ္သံေပးလွ၏...။ ေၿခနင္းလိုက္တိုင္း တဂတ္ဂတ္နွင္႔..။ သို႔ေသာ္ မစံပယ္သေဘာက်သည္..။စီး၍မွ တစ္ပတ္မၿပည္႔ေသး..။ ေက်ာင္းမွာ ကင္န္တင္းအသြား ကိုယ္႔စိတ္ကူးနွင္႔ကိုယ္လမ္းေလွ်ာက္လာစဥ္ ေနာက္မွ ပ်ာယိပ်ာယာ မကုလားမက ဘာေတြအေရးၾကီးေနမွန္းမသိ မစံပယ္ဖိနပ္ေနာက္ၿမီးကို တက္နင္းသြားရာ မစံပယ္႔ဖိနပ္မွ အသိုင္းေလးမွာ ၿပတ္၍သြားခဲ႔သည္..။ မစံပယ္မွာေၾကာင္အေနစဥ္ ကုလားမမွာ ေဆာရီးတစ္လံုးသာေၿပာကာ ပ်ာယာပ်ာယာ ဆက္သြားေနေခ်ၿပီ..။ မစံပယ္မွာ ဖိနပ္ၿပတ္ၾကီး တဲစီးကာ ကင္န္တင္းသို႔ေရာက္ေအာင္သြားရ၏..။ ထို႔ေနာက္ လက္ခ်ာတစ္ခ်ိန္ တက္ရေသး၏..။ ထို႔ေနာက္ေတာ႕ အဲဒီဖိနပ္ကေလးမွာ ဘယ္လိုမွစီး၍မၿဖစ္နိုင္ေတာ႔ေသာေၾကာင္႔ ပစ္ရမွာလည္း နွေၿမာကာ ဖိနပ္ပံုးေလးထဲဍ္ ဒီအတိုင္းထည္႔ကာထားလိုက္ရေလသည္..။

ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဍ္ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ရၿပန္ေခ်ၿပီ..။ ေလဒီရွဴး ၂၀ ေက်ာ္တန္ အနက္ကေလးတစ္ရန္ သူမ်ားစီးတာလွလို႔ဟုဆိုကာ ၀ယ္လာၿပန္ေခ်၏..။ တိုပါရိုးဘုရားသို႕အသြား john little မွ ေစ်းခ်၍ ၀င္၀ယ္ၿခင္းၿဖစ္သည္...။ ဖိနပ္ကေလးက စီးၿပီးတစ္လမၾကာခင္ ေအာက္ခံအခင္းက စကၠဴမ်ားထြက္လာ၏...။ ဖိနပ္စီးထားစဥ္ ေရကိုနင္းမိ၍ ခဏနွင္႔ကြာထြက္လာသည္...။ လွိမ္႔ပိန္႕၍သာစီးရသည္..။ တစ္လပင္ေကာင္းေကာင္းမခံခ်င္...။ ၿမန္မာနိုင္ငံေငြနွင္႔တြက္လွ်င္ ၂၀ ေက်ာ္ဆိုလည္း တစ္ေသာင္းေက်ာ္ပင္..။ စီးလိုက္ေတာ႔ဘာမွမခိုင္..။ နွေၿမာဖို႔ေကာင္းလွ၏...။

ဒါနဲ႔ေနာက္တစ္ရန္ထပ္၀ယ္ရၿပန္သည္..။ ေစ်းၾကီးေပး၍မ၀ယ္ခ်င္ေတာ႔...။ ေလွ်ာ႔ေစ်းထဲမွ၀ယ္ရန္စိတ္ကူးသည္...။ အလုပ္ကိုအသြား Vivocity မွာ ဆိုင္ၾကီးၾကီးတစ္ဆိုင္ထဲဍ္ ၿမန္မာပရိုမိုတာမ်ားေရာင္းေသာဆိုင္မွ မွတ္မွတ္ရရ ၉.၉၀ ေပးကာ ၀ယ္လာၿပီးစီးသည္..။ မည္မွ်ခိုင္သည္ထင္ပါသနည္း...။ ေဗဒင္ေမးစရာမလိုပါ..။ တစ္လၿပည္႔ေအာင္ပင္ မခိုင္ပါ..။ ယိုယြင္းပ်က္စီးကာ ပန္းထိပ္ဖူးမ်ားၿပဳတ္ကြာလ်က္ ဘယ္လိုမွ တစ္လတင္းတင္းၿပည္႔ေအာင္ပင္ မခိုင္လိုက္ပါ...။

ဒီတစ္ခါေတာ႔ေတာ္ၿပီ။ နပ္သြားၿပီ...။ ေလဒီရွဴးအလွေလးေတြ ဘယ္ေတာ႕မွ မစီးေတာ႕ဟု ဆံုးၿဖတ္ၿပီး ေလွ်ာ႔ေစ်းမွ၀ယ္လာေသာ converse ဖိနပ္နွင္႔အလုပ္လုပ္ေတာ႔သည္...။ ထိုဖိနပ္မ်ားကမွ တန္သည္..။ အစုတ္အၿပတ္မ်ားကိုသာ ေစ်းခ်သည္မဟုတ္..။ အေကာင္းကိုလည္းေစ်းခ်ေသာေၾကာင္႔ ရွဴးဖိနပ္မွာ အၾကမ္းပတမ္းစီးေသာ္လည္း နွစ္လေက်ာ္ သံုးလၾကာမွ ေဘးခြံမ်ားကြာကာလာသည္...။ ေန႔စဥ္အၾကမ္းစီးတာနွင္႔စာလွ်င္ အေတာ္ေလးစီးလိုက္ရသည္...။ ဒီေတာ႔ ေက်ာင္းတက္ရင္းစီးရန္ ဖိနပ္ေကာင္းေကာင္းေလး၀ယ္မည္ဟု ဆံုးၿဖတ္ကာ ဖိနပ္ေကာင္းေကာင္းေလးလွည္႕ၾကည္႔ရၿပန္၏..။ ဖိနပ္၀ယ္လွ်င္ John Little နွင္႔သာ ညားသည္..။ ထိုဆိုင္မွဖိနပ္မ်ားကိုသာ အၾကိဳက္ေတြ႔ကာ၀ယ္မိသည္...။ မ်က္စိထဲသူမ်ားစီးတာလွေသာဖိနပ္ေလးမ်ားကို ထို္ဆိုင္တြင္ သြားသြားေတြ႕သည္.....။ မခိုင္တာကို မမွတ္..။ ၀ယ္ၿပန္၏ .။ ေနာက္တစ္ရံ...။ ေက်ာင္းသြားတံုးသာ စီးသည္ကို ေရနင္းမိတာနွင္႔ ခဏနွင္႔ရြဲလိုက္လာသည္..။ ရြဲၿပီးတာနွင္႔ သားေရဖတ္မ်ား ၿပတ္ကာထြက္လာသည္..။ ဟာ..။ စီးတဲ႔အၾကိမ္ေရမွ ဘယ္ေလာက္မွမရွိေသး...။ ေက်ာင္းက တစ္ပတ္မွတစ္ၾကိမ္သာသြားရရာ တစ္ပတ္တစ္ၾကိမ္ပဲ ထိုဖိနပ္စီးၿဖစ္သည္...။ ေနာက္ၾကိဳၾကားၾကိဳၾကားသာစီးၿဖစ္သည္..။ အခ်ိန္အားၿဖင္႔ သံုးလေလာက္သာၾကာသည္..။ စီးၿဖစ္သည္အၾကိမ္ေရက တစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္သာ..။ သို႔ေပမယ္႔ သားေရဖတ္မ်ားၿပဳတ္ကာထြက္လာ၏..။ မေကာင္းေခ်..။

ေနာက္တစ္ရန္လာၿပန္ေခ်ၿပီ...။ ေက်ာင္းသြားရင္ formal နဲ႔စီးဖို႕ဆိုၿပီး John Little ကပင္ ၀ယ္မိၿပန္ေခ်သည္...။ ၂၀ ေက်ာ္ပဲ..။ မခိုင္ မခိုင္ပါကြယ္..။ တစ္လေက်ာ္အၾကာမွာ ၿပဳတ္ပ်က္ထြက္..။ ပန္းပြင္႔ေတြကအရင္ၿပဳတ္ထြက္..။ တစ္ဘက္ကပန္းပြင္႔တပ္လ်က္...။ ေနာက္တစ္ဘက္ကၿပဳတ္ရက္နဲ႔ ဒီတိုင္း တဲၿပီးစီးေနတာလည္း မရပါကြယ္..။ တစ္လေတာင္ သီသီေလးစြန္းရံုသာစြန္းရံု အနိုင္စီးရပါတယ္..။

ေအာင္မေလးစလံုးရယ္...။ နင္တို႔ ၂၀ ေက်ာ္ဆိုတာ ငါတို႔ ၁၂၀၀၀ ေက်ာ္ပါဟယ္..။ ငါတို႔ဆီမွာ ၁၂၀၀၀ ေက်ာ္တန္ဆို တကယ္႔အေကာင္းဆံုး အခိုင္ဆံုးေတြကို ရတယ္..။(မစံပယ္ရဲ႕ ၿမန္မာနိုင္ငံက ၀ယ္လာခဲ႔တဲ႔ ဖိနပ္မပါ...။) နင္တုိ႔ဆီမွာ ၂၀ ေက်ာ္တန္ဆိုတာ တကယ္႔ေရာင္းတန္းအဆင္႔ ေကာ္ကပ္ေတြေလာက္ပဲ ရတာပါလားဟယ္..။

မစံပယ္အ၀ယ္အမ်ားဆုံးက ဖိနပ္ပဲ...။ ၀ယ္ေပမယ္႔ ခုေလာေလာဆယ္ ဖိနပ္စီးစရာ တစ္ရန္မွမရွိလို႔ အိမ္ေနရင္းစီးရတဲ႔ ပလတ္စတစ္ေကာ္ဖိနပ္ကို အၿပင္ထြက္လည္း ဒါပဲေကာက္စြပ္စီးေနရတယ္...။ ေနာက္တစ္ရံ၀ယ္ဖို႔ရာ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားေနရၿပီ..။ မခိုင္တာၾကီးကို သည္းကိုမခံနိုင္ဘူး..။ ဖိနပ္တစ္ရံ ၇၀ ၈၀ ေပး၀ယ္ဖို႕ရာက်ေတာ႕လည္း တြန္႔ေနၿပန္တယ္..။ စိတ္ကလက္မခံဘူး..။ ဒါနဲ႔အေပါစား၀ယ္..။ ခဏနဲ႔ပ်က္ သံသရာက လည္ေနေတာ႕တာပါပဲ...။

မႏၱေလးအမွတ္တရမ်ား..။

မစံပယ္စာေမးပြဲၿပီးသြားပါၿပီ..။ တစ္လလံုးအတြင္းမွာ စာေမးပြဲသံုးရက္အတြက္အခ်ိန္ကုန္ရပါတယ္..။ ေအာင္စာရင္းကလည္း ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ေစာင္႔ရမယ္႔ အေနအထားမွာရွိပါတယ္..။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုစိတ္ခ်ပိုင္နိုင္ေအာင္ မလုပ္နိုင္တဲ႔ မစံပယ္ပါ..။

ေအာင္စာရင္းေစာင္႔တံုး ထံုးစံအတိုင္း အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ရပါေတာ႔မယ္..။ ဒါေပမယ္႔ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္က ဗုဒၵဟူးမွာမရပါဘူး..။ ဒါေၾကာင္႔မို႔တစ္ရက္နားၿပီး ၾကာသပေတးေန႕မွာ စပါေတာ႕မယ္..။ အားလပ္သြားတဲ႔ ဒီေန႔ေန႔ခင္းရယ္..၊ မနက္ၿဖန္တစ္ေနကုန္ရယ္ကို ဘယ္လိုအသံုးခ်ရမလဲဆိုတာ ေတြးရင္ အင္တာနက္ထဲမွာပဲ စာေတြတစ္ေလွၾကီးလိုက္ဖတ္ေနမိပါတယ္..။ မဖတ္တာၾကာၿပီၿဖစ္တဲ႔ စာေရးဆရာအတၱေက်ာ္ရဲ႕ဆိုဒ္မွာ မဖတ္ရေသးတာေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေနေသးလို႔ သြားဖတ္လိုက္ပါတယ္..။ အဲဒီမွာသြားေတြ႕တဲ႔တစ္ခုက www.bl.uk ဆိုတဲ႔ online gallery တစ္ခုမွာ Mandalay လို႔ရိုက္ထည္႔ရွာလိုက္ရင္ သီေပါမင္းပါေတာ္မူတံုးကပံုေတြပါေတြ႕နိုင္တယ္ဆိုလို႔ ပံုေတြကိုလိုက္ရွာၾကည္႔ရင္း စိတ္၀င္စားတဲ႔ပံုတစ္ခ်ိဴ႕ကို ကူးယူထားလိုက္ပါတယ္..။ ဓာတ္ပံုတစ္ပံုဟာ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကိုေၿပာတယ္လို႔ ဆရာအတၱေက်ာ္ေၿပာသလိုပဲ ကိုယ္မသိမီတဲ႔သမိုင္းတစ္ခုကို ၿပန္ၿမင္လိုက္ရပါတယ္..။ အစပိုင္းေတာ႔ပံုေတြကို ေခါင္းစဥ္မကူးဘဲၾကံဳသလို ကူးထားလိုက္ပါတယ္..။ ေနာက္ေတာ႕မွ ေခါင္းစဥ္ေတြကလည္းပံုရဲ႕ဆိုလိုရင္းကို အေသအခ်ာေၿပာထားတာပါလားဆိုတာ သေဘာေပါက္မိၿပီး ပံုေတြကိုေသခ်ာသိမ္းရပါေတာ႔တယ္..။ စိတ္၀င္စားမိတဲ႔ပံုေတြကို ၿပန္တင္ၿပမယ္ေနာ္..။

ဒီပံုက သီေပါမင္းကို ေခၚသြားဖို႔ အဂၤလိပ္စစ္တပ္ေတြေရာက္လာတဲ႔ပံုတဲ႔..။ လူေတြက ဘာမွန္းမသိလို႔ အဂၤလိပ္စစ္သားေတြကို ပြဲၾကည္႔သလို ၀ိုင္းၾကည္႔ေနၾကတယ္..။

ဒါေတြက သီေပါမင္းအေစာင္႔ တစ္ခ်ိဴ႕တဲ႔..။ Some of Thipawmin's guard. လို႔ပါတယ္..။ ကိုယ္ရံေတာ္နဲ႔ အေစာင္႔က အတူတူပဲလား ထင္ပါရဲ႕..။

သီေပါမင္းေခတ္က ရဲသားအခ်ိဴ႕တဲ႔..။ မိုက္တယ္ေနာ္..။ ေခတ္ကိုၿပေနသလိုပဲ..။ လူတန္းစားကလည္း သိသာတယ္ေနာ္..။ စိတ္မေကာင္းလိုက္တာ..။

young Burmese Princes and Princesses ေတြတဲ႔..။ ဟုတ္မယ္..။ ေရႊလက္ေကာက္ေတြ..၊ မ်က္နွာေခ်ေတြ..၊ တိုက္ပံုအက်အနနဲ႔ ေတာင္ရွည္ပုဆိုးေတြနဲ႔..။ သာမန္လူတန္းစားဆို ဘယ္ဒီလို၀တ္နိုင္၊ ေနနိုင္မလဲေနာ္..။ မဲမဲသဲသဲ ဖုန္နဲ႔ေသာေသာေလးေတြေနမွာ..။

A Cigar Shop in B Road. B လမ္းက ေဆးေပါ႔လိပ္သည္ဆိုေတာ႔ ၂၆ ဘီလမ္းက ေနမယ္..။ လူတန္းစားက သိသာတယ္ေနာ္..။

ေဆးလိပ္ေသာက္တာ ဖက္ရွင္တစ္ခုထင္တယ္ေနာ္..။ ဒါကေတာ႔ အေကာင္ၾကီးၾကီး အၿမီးရွည္ရွည္ေတြရဲ႕ သမီးေတြလားမသိဘူး..။ A Couple of Burmese Young Ladies. တဲ႔..။ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္ေတြလိုပဲေနာ္..။

ကိုၿပည္ၾကီးေတြကလည္း သိေပါမင္းေခတ္ကတည္းကိုက မႏၱေလးမွာ ေစ်းဆိုင္အက်အနဖြင္႔ကာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနခဲ႔ပါတယ္တဲ႔..။ အခုေခတ္မွသူတို႕ကေရာက္လာတာမဟုတ္ဘူး..။ သီေပါေခတ္ကတည္းကဆိုေတာ႔ ရိုဟင္ဂ်ာေတြလို လႊတ္ေတာ္မွာ သူတို႔ကို တိုင္းရင္းသားအၿဖစ္သတ္မွတ္ေပးဖို႔ မေတာင္းဆိုတာ ကံေကာင္းေနာ္..။ ပံုနာမည္က John Chinaman in King's Bazaar တဲ႔..။

ဒါကေတာ႔ ဖန္သားနန္းေတာ္တဲ႔..။ ဂုဏ္ယူခ်င္လို႔ ဒီပံုကိုတင္လိုက္တာ..။ နန္းေတာ္ကိုဖန္နဲ႔ေဆာက္ၿပီး ေနခဲ႔တယ္ဆိုတာ ဂုဏ္ယူစရာမဟုတ္ဟုတ္ ဟုတ္ဟုတ္ ယူမွာပဲ..။ တို႔ဘုရင္ေတြ ဒီလိုေနခဲ႔တယ္ေပါ႔..။ ဂုဏ္လုပ္စရာမဟုတ္တာေတြကို အတင္းၾကံဖန္ သီခ်င္းလုပ္ဆိုၿပီး အၿမဲလႊင္႔ေနတာကို ၾကားခဲ႔ရဘူးေတာ႔ ဘာေနေန ဂုဏ္ပဲယူေနခ်င္ေတာ႔တယ္..။ မွတ္ကေရာ..။ ပံုနာမည္က The Glass Palace တဲ႔..။

ဒီပံုက ဘုန္းၾကီးပ်ံပြဲက ပံုလို႔ထင္တာပဲ..။ Splendid Honor to a Dead Buddist. လို႔နာမည္တပ္ထားတယ္..။ သူလည္းခမ္းနာလို႔ တင္လိုက္တယ္..။

SPG Mission Church တဲ႔..။ သီေပါပါေတာ္မူေတာ႔ သာသနာၿပဳေတြေရာက္လာၿပီေလ..။ ရင္နာဖို႔ေကာင္းတယ္ေနာ္..။ အုပ္ခ်ဴပ္တဲ႔သူ ညံ႕တာနဲ႕ ဘာသာတရားေတြပါ နယ္ခ်ဲ႕ခံရတယ္..။ အေၿခခံမခိုင္တဲ႕သူေတြ ဘာသာေတြေၿပာင္းကုန္ၾကေရာ..။

SPG Mission School တဲ႔..။ ေသခ်ာတယ္..။ ဒီေက်ာင္းထြက္ေတြဆိုရင္ေတာ႔ ဘာသာေၿပာင္းသြားတဲ႔သူ လူ ၁၀၀ ရွိရင္ ၉၉.၅ ေလာက္ ဘာသာေၿပာင္းသြားၾကမယ္ဆိုတာ..။

ဒီပံုက ကင္း၀န္မင္းၾကီး ဦးေကာင္းရဲ႕ ေနအိမ္ပုံတဲ႔..။ မစံပယ္က ကင္း၀န္မင္းၾကီးေမြးခဲ႔တဲ႔ရြာကို တစ္နွစ္သမီးကတည္းက အေမတာ၀န္က်လို႔ ေနထိုင္ခဲ႔တာ အခုခ်ိန္ထိဗ်..။ ဒါေၾကာင္႔မို႔ ဦးေကာင္းအစြဲရွိတယ္..။ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ဦးေကာင္းရြာကလို႔လည္း ဂုဏ္ယူတတ္တယ္..။ ေၿပာပါပေကာ..။ ဂုဏ္ယူစရာမရွိ ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူတတ္တယ္လို႔..။ မစံပယ္တို႔ရြာေက်ာင္းကဘုန္းၾကီးလည္း ဦးေကာင္းသံုးခဲ႕တဲ႕ပစၥည္းေတြကို ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ အၿပေကာင္းတာ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြ အၾကီးအက်ယ္ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားၾကတံုးက လူစိမ္းတစ္ေယာက္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုတက္ဖူးၿပီး ကင္း၀န္မင္းၾကီးသုံးခဲ႔တဲ႔ ကြမ္းညွပ္ကို မ,သြားပါေရာလား..။ (ခိုးသြားတယ္လို႔ စကားၾကမ္းၾကမ္း မသံုးခ်င္လို႔ပါခင္ဗ်ာ..။) ဘုန္းၾကီးက ပစၥည္းအေသးေတြကို စားပြဲေပၚမွာ ခင္းက်င္းၿပထားတာ ဟုိလူက ဒါေတြတန္ဘိုးရွိမွန္း သိမွာေပါ႔..။ ဘုန္းၾကီးကေတာ႔ ဒီလိုလုပ္ၾကလိမ္႕မယ္လို႕ ထင္မထားေတာ႕ ၿပတာေပါ႕..။ ေနာက္ေတာ႕ မစံပယ္တို႕ရြာေက်ာင္းကဘုန္းၾကီးလည္း ပစၥည္းအားလံုးကို မွန္ဗီရိုထဲပဲထည္႔ၿပပါေတာ႔တယ္..။ ဘယ္ဧည္႕သည္လာလာ ကိုရင္တစ္ပါးကို အပါးကမခြာခိုင္းေတာ႕ဘဲ မွန္ခန္းထဲက ပစၥည္းေတြကိုပဲၿပပါေတာ႕တယ္..။ ဦးေကာင္းအေမ၀တ္ခဲ႔တယ္ဆိုတဲ႔ လြန္းနွစ္ရာခ်ိတ္ေတြ..၊ ဦးေကာင္းၿပင္သစ္ကပါလာတဲ႔ မီးပန္းဆိုင္းေတြေတာ႕ ရွိတံုးဗ်ာ..။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္... ၀န္ၾကီးေတြထဲမွာ ဟစ္ၿဖစ္ေနတဲ႔ လူအမ်ားေမတၱာပြားကာ အခ်စ္ပိုၾကတဲ႔ ၿပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးဦးေက်ာ္ဆန္းဟာ ကင္း၀န္မင္းၾကီးမ်ိဴးလို႔ ေၿပာပါတယ္ခင္ဗ်ာ..။ ရာဇ၀င္မွာ ကင္း၀န္လိမ္ထုတ္ မင္းဆက္ၿပဳတ္လုိ႔ တေဘာင္ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္..။ ဒါကို ကင္း၀န္နယ္သားေတြ မၾကိဳက္ဘူး..။ လက္မခံနိုင္ဘူးေနာ္..။ ကင္း၀န္က ေခတ္အၿမင္ရွိလို႔၊ ၿပင္သစ္ကိုသြားထားတာမို႔ စစ္တိုက္ရင္မနိုင္နိုင္ဘူးဆိုတာသိလို႔ အရွဴံးေပးခိုင္းတာပဲရွိတယ္..။ တကယ္တမ္း ပါေတာ္မူပါေစဆိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ လုပ္တာမဟုတ္ဘူးလို႕ ၾကားဘူးတာပဲ..။ ပါေတာ္မူခန္းဆိုတဲ႔ ဇာတ္ထုပ္မွာလည္း အဲလိုပဲၾကားဘူးတာပဲ..။ အဲဒါဆိုေတာ႕ ဦးေကာင္းကေခတ္အၿမင္ေတာ႕ရွိတယ္..။ ပါေတာ္မမူေအာင္ေတာ႕ မစီမံနိုင္ခဲ႕ရွာဘူးလို႕ ဆိုရမွာေပါ႕ေနာ္..။ စီမံဖို႕ရာကလည္း ခက္ခဲ႕ပံုရပါတယ္..။ မိဖုရားကတစ္မ်ိဴး..၊ သားေတြအရြယ္စံု ဆိုဒ္စံုေတြကလည္း တစ္ေမွာင္႕ေနမွာကိုး..။

ပံုေတြက ၅၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိတယ္..။ သီေပါအေမရဲ႕ဂူ..၊ ပုဂံမင္းအေမဂူဆုိတာေတြလည္းပါတယ္..။ လူပံုေတြပဲ ပိုကူးတာမ်ားတယ္..။ ဘယ္လိုေနထိုင္ၾကလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႕ေလ..။

ေက်ာင္းပိတ္ထားတံုး အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ရင္း..၊ အိမ္ကိုထိန္းရင္း.. ၊ အဂၤလိပ္စကားေလ႕က်င္႕ရင္း စာေတြေရးသြားမယ္လုိ႕ စိတ္ကူးမိပါတယ္..။ သူမ်ားဘေလာ႕ေတြကိုလည္း အားက်လို႕ပါ..။ လူလည္းမ်ားမ်ားလာဖတ္ေစခ်င္တယ္ေလ..။ အမွန္ေၿပာတာပါ..။

စက္တင္ဘာ ၁၈

ေန႔တစ္ေန႔ကုန္ကာသြား၏..။ Assignmentတစ္ခုကလည္း မၿပီးေသး..။ လက္စသတ္ရန္လိုေသးသည္..။ က်န္တဲ႔သူေတြလုပ္ေနတဲ႔ေနာက္တစ္ခုကလည္းမၿပီးေသး..။ သူတို႔ၿပီးေအာင္လုပ္ မလုပ္အားၾကေသးေပ..။

မုန္႔ဟင္းခါးေတာ႔ တစ္ခါခ်က္ဘူးသြားၿပီ..။ အေကာင္းၾကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း စားၿဖစ္ရုံထက္ေတာ႔ ပိုပါသည္..။ ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ..။ စားလုိက္တာနွင္႔ အီေနတာကို ခံစားရသည္..။ ဟင္းရည္ခ်က္သည္႔အခါတြင္မေတာ႔ ဆီမထည္႔ပါ..။ သို႔ေသာ္အီကာေန၏..။ ဟင္းရည္မွာလည္း ပ်စ္လြန္းေနသည္..။ အေကာင္းလြန္ကာသြားသည္..။

အဆိုင္းမင္႔ကိုၿပီးဆံုးေအာင္ဘာလုပ္ရမလဲဆိုသည္႔ လမ္းစရခဲ႔သည္..။ လုပ္ဖုိ႔ပဲက်န္ေတာ႔သည္..။ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ဘူးသြားၿပီ..။ မေကာင္းေသးေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ခါဘယ္လိုခ်က္ရမလဲဆိုတာ သိသြားၿပီ..။ ေန႔တစ္ေန႔ကုန္ကာသြား၏..။ အက်ိဴးအၿမတ္ကားဘာမွမရွိဟု ခံစားရသည္..။ သို႔ေသာ္မလုပ္ဘူးေသးတာတစ္ခု လုပ္ဘူးသြားတာ အၿမတ္ဟုၾကံဖန္ေၿဖသိမ္႔လွ်င္ရေသာ္လည္း အစားအေသာက္နွင္႔ စားကာေသာက္ကာနွင္႔ အခ်ိန္ကုန္၍ေနနိုင္ေသးေသာ ဘ၀မဟုတ္ေသးေသာေၾကာင္႔ ၾကံဖန္ေၿဖေသာ္လည္း အေတြးကမေပ်ာက္နိုင္ပါ..။

က်န္ဖို႔ခဲယဥ္းမည္..။

မစံပယ္တို႔အိမ္သည္ ၿမန္မာနိုင္ငံအထက္ပိုင္းမွ ေတာေတာင္နွင္႔မနီးမေ၀းေနရာတြင္ ရွိေလသည္..။ မစံပယ္တို႔ငယ္စဥ္က အေမကအိမ္ေနာက္ေဖးလမ္းမွၿဖတ္သြားေသာ လွည္းမ်ားကိုတားကာ လွည္းအၿပတ္ထင္းမ်ား၀ယ္လုိက္ေလသည္..။ အမွန္မွာအိမ္အတြက္လံုေလာက္ရံု၀ယ္ရင္းမွ ထားစရာေနရာလည္းရွိေနေသာေၾကာင္႔ လာသမွ်လွည္းမ်ားကိုတားကာ အိမ္အတြက္ တစ္နွစ္စာလိုအပ္သည္ထက္ပိုေအာင္၀ယ္ကာ ထင္းေရာင္းပါေတာ႔သည္..။ မစံပယ္တို႔ငယ္စဥ္က ကစားရင္းၿပန္လာလွ်င္ အိမ္ၮ္ထင္း၀ယ္သည္႔အခ်ိန္နွင္႔ၾကံဳလွ်င္ ထင္း၀င္ကာသယ္ေပးရပါသည္..။ ထို႔ေနာက္ညေနတိုင္းလာ၀ယ္ေသာ အေၾကာ္ဆိုင္မွ ထင္းေဖာက္သည္မ်ားကို ေနာက္မွလိုက္လံေစာင္႔ၾကည္႔ေပးရပါသည္..။ ထိုစဥ္ကဘာမွမစဥ္းစားတတ္ပါ..။ လူၾကီးမ်ားခိုင္းေသာေၾကာင္႔လုပ္လိုက္သည္..။ ထိုအလုပ္၏အက်ိဴးအၿပစ္ကို မစဥ္းစားတတ္ခဲ႔ပါ..။

ယခုေတာ႔ မစံပယ္တို႔အိမ္တြင္ ထင္းမေရာင္းေတာ႔႔ပါ..။ ထင္းမစား မီးေသြးမီးဖိုကိုေၿပာင္းလဲသံုးစြဲလာသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္..။ မစံပယ္က လွ်ပ္စစ္မီးဖို၀ယ္ေပးေသာ္လည္း မီတာခက မီးေသြးဖိုးထက္ ေစ်းၾကီးေသာေၾကာင္႔လား..၊ မီးပံုမွန္မလာ၍လားမသိရပါ..။ အေမသံုးတာ သိပ္မေတြ႔ရပါ..။ ထိုကဲ႔သို႔ ေက်းလက္ေတာရြာ..၊ ၿမိဳ႔ၾကီးၿပၾကီးအကုန္ ထင္းမီးနွင္႔ မီးေသြးမီးကိုသာသံုးၾကရာ မည္သည္႔ေတာမ်ား မၿပဳန္းခံနိုင္ရိုးနည္း..။ အပင္ေပါက္နွဴန္းက မည္မွ်ရွိမည္နည္း..။ လူမ်ားခုတ္သည္႔နွဴန္းက မည္မွ်ရွိမည္နည္း..။ တကယ္ဂြက်ေသာ ကိစၥၿဖစ္သည္..။

သစ္ေတာသစ္ပင္ခ်စ္ၿမတ္နိုးလို႔..၊ နားလည္လို႔..၊ဘာလို႔ညာလို႔မဟုတ္ရပါ..။ ထိုမီးေသြးမီး..၊ ထင္းမီးမ်ားသံုးေနတာေတြ႔ရတိုင္း နလပိန္းတံုးအသိၿဖင္႔ စိတ္မခ်မ္းမသာၿဖစ္ရသည္ကေတာ႔ အမွန္ၿဖစ္ပါသည္..။ ဘယ္ေတာ႔မ်ားမွ သစ္ေတာသစ္ပင္ကိုထိန္းသိမ္းနိုင္ေသာအသိဥာဏ္ရွိသည္႔ ၿပည္သူမ်ားအတြက္အမွန္တကယ္လိုအပ္သည္ကို လုပ္ကိုင္ေပးနိုင္မည္႔သူ ေပၚေပါက္လာနိုင္ပါမလဲ..။

သူတစ္ပါးတိုင္းၿပည္ကိုေရာင္းစားေနေသာ ဓာတ္ေငြ႔မ်ားကို ၿပည္တြင္းမွၿပည္သူမ်ား ထင္းအသံုးၿပဳရသက္သာေအာင္ က်ယ္က်ယ္ၿပန္႔ၿပန္႔ၿဖန္႔ေ၀နိုင္လွ်င္ ေကာင္းေလစြ..။ ထိုအတိုင္းဆိုလွ်င္ သစ္ပင္ခုတ္ရသက္သာလာေသာေၾကာင္႔ သစ္ပင္မ်ား အခ်ိန္ၾကာၾကာေပါက္ေရာက္ခြင္႔ရနိုင္ေပစြဟု ခန္႔မွန္းရေပသည္..။

တကယ္ကေတာ႔ ဘာနားလည္လို႔ ညာနားလည္လို႔မဟုတ္ပါ..။ ထင္းမီး..၊ မီးေသြးမီးအသံုးကို ေလ်ာ႔နည္းေစခ်င္ေသာ စိတ္ေၾကာင္႔ စိတ္မခ်မ္းမသာၿဖစ္ရေသာအေၾကာင္းတစ္ခုကို ခ်ေရးလိုက္ၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါသည္..။

ရာတာေရာက္ေရာက္..။

မစံပယ္စိတ္ထဲစာေတြေရးေနမိတာ မ်ားၿပီ..။ တကယ္တမ္းက်ေတာ႔ ခ်မေရးၿဖစ္ဘူး..။ တကယ္စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီးေရးထားတဲ႔ အက္ေဆးပံုစံဘေလာ႔တစ္ခုကိုဖတ္ရင္း မစံပယ္လည္း အဲလိုအက္ေဆးေတြေရးစရာမွအမ်ားၾကီးဆိုတာ ေတြးမိၿပီး စိတ္ကူးထဲကေနေရးေနလိုက္တာ တကယ္ခ်ေရးမယ္ဆိုေတာ႔ ဟိုဟာေရးရမလိုလို ဒီဟာေရးရမလိုလိုနဲ႔ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႔ ေယာင္၀ါး၀ါးနဲ႔ၿပီးေနတာ မစံပယ္ရဲ႔ အက်င္႔ပဲၿဖစ္မယ္ထင္ပါရဲ႔..။

List ေလးလုပ္ထားဦးမွလို႔ အေတြး၀င္မိပါရဲ႔..။ မေရးနိုင္ေသးဘူး..။ ၀မ္း၀ဖို႔ၾကိဳးစားေနရတာ လူလည္း မ်က္ေခ်ာင္က်နဲ႔ ၾကည္႔လို႔ကို မေကာင္းေတာ႔ဘူး..။

ဘေလာ႔ဖတ္ၿခင္းရဲ႔ အက်ိဴးေက်းဇူးေတြ...။

ကိုယ္႕ဘေလာ႔ကိုမွန္မွန္ေရးဖို႔ထက္ သူမ်ားဘေလာ႔ေတြမွာ ေလ၀င္ေပါဖို႔ပိုအားသန္ေနလို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုၿပန္ဆံုးမၿပီး အက်ိဴးရွိတဲ႔ပို႔စ္ေလးေတြေရးနိုင္ေစဖို႔ ကိုယ္႔ဘာသာတြန္းအားေပးရၿပန္ပါတယ္..။ ဒီေန႔ေတာ႔ ခ်စ္တဲ႔ဘေလာ႔ဂါ တီဆြိက လာၿပီးကြန္းမင္႔ေပးထားတာေတြ႔လို႔ ၀မ္းသာမိတာ ေၿပာမၿပနိုင္ေအာင္ပါ....။ (တီခ်မ္းလာလည္ေတာ႔လည္း ၀မ္းသာတာပါပဲ...။ ဟဲ ဟဲ မက်န္ေစရဘူးေနာ္..။ ဘာရမလဲ နာတြ..။)

ဘေလာ႔ေရးတဲ႔သူေတြကို ေလးစားပါတယ္..။ ကိုယ္႔မွာၿပန္ေၿပာၿပစရာအေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာမရွိဘဲနဲ႔ ဘေလာ႔မေရးၿဖစ္ၾကေလာက္ဘူး ထင္ပါတယ္..။ ဘေလာ႔ဂါေတြအားလံုးလည္း ကြန္ပ်ဴတာနယ္ပယ္က မဟုတ္ၾကပါဘူး..။ ဒီလိုပဲ၀ါသနာပါရင္း သင္ရင္းတတ္သြားၾကတဲ႔သူေတြ မ်ားတယ္လို႔ထင္ပါတယ္..။


စလံုးကိုစေရာက္ေတာ႔ အထာက်ေအာင္ၾကိဳးစားကာစအခ်ိန္ေတြတံုးက အရာအားလံုးကို သူမ်ားေၿပာစကားေတြကို အားကိုးရတယ္..။ ခင္တဲ႔သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္..၊ ခင္တဲ႔အစ္ကိုၾကီး..၊ အရင္ကမသိခဲ႔ဘဲအခုမွၿမင္ဘူးကာစ ခင္ကာစလူေတြကိုေမးၿမန္းစမ္းတမ္းၿပီး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ႔အလုပ္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ႔ရတယ္..။ ကိုယ္ကမသိလို႔ေမးတာေပမယ္႔ မေၿဖခ်င္ဘဲပညာစားခ်န္ထားခ်င္တဲ႔..၊ ကိုယ္လိုသိသြားရင္ ကိုယ္႔ထက္သာသြားမွာမ်ိဴးမလိုလားတဲ႔ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ႔သူေတြကိုလည္း သိရွိရိပ္မိခဲ႔ရတယ္..။ မစံပယ္ညံ႔လိုက္ေလၿခင္း....။ ဘာလို႔သြားေမးလဲ..။ ကိုယ္သာသိေအာင္လုပ္ေပါ႔..။ ေမးတိုင္းမၿငိဳမၿငင္ေၿဖေပးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းရွိတယ္..။ အင္တာနက္ရွိတယ္...။ ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းတယ္....။ ဒီလိုနဲ႔ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ဘေလာ႔ေတြဖတ္တတ္လာေတာ႔ ဘာကဘယ္လိုရွိတယ္..။ ဘယ္အေၿခအေနက ဘယ္လိုရွိတယ္..။ ဘာလုပ္ရင္ ဘာေတြလိုက္နာရမယ္ဆိုတာေတြ သိလာရတယ္..။


ပထမဆံုးၿမင္သာတဲ႔အက်ိဴးေက်းဇူးကေတာ႔ မစံပယ္ဟင္းခ်က္တတ္လာၿခင္းပါ..။ ဒါကဒိဌဓမၼအက်ိဴးေက်းဇူးပါ..။ ဟင္းကိုဘယ္လိုလွီးခၽြတ္ရတယ္..။ ဘယ္လိုဆီသတ္ရတယ္..။ ဘယ္ဆိုင္မွာဘာေတြ၀ယ္ရတယ္ဆိုတာ သိလာရပါတယ္..။ ပိုတိုးၿပီးတတ္လာတာေတြကေတာ႔ မစံပယ္ အခ်ဥ္ဘယ္လိုတယ္ရမယ္ဆိုတာေတြပါ တတ္လာၿခင္းပဲၿဖစ္ပါတယ္..။ ဒါေလးတတ္တာကိုက မစံပယ္အတြက္အက်ိဴးေက်းဇူးမကုန္နိုင္ေအာင္ရွိပါတယ္..။ မစံပယ္က ထမင္းစားရင္ အခ်ဥ္မပါလို႔ အိမ္ကိုလြမ္းေနရတာ ေကာ႔ပ်ံလို႔ေလ..။ အခုေတာ႔အေမတယ္တဲ႔ သံပုရာခ်ဥ္ကိုလြမ္းေပမယ္႔ မရနိုင္ေသးတဲ႔အဆံုး ပဲတီခ်ဥ္ေလးစားရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ကိုအက်ိဴးမ်ားလွပါတယ္..။ ပဲတီခ်ဥ္ေလးေအာင္ၿမင္သြားၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ၿမန္မာမုန္ညင္းခ်ဥ္ေလးလည္း ေကာင္းေကာင္းတယ္တတ္လာပါတယ္..။

ပဲဘယ္လိုၿပဳတ္ရမလဲဆိုတာကို အပ္ခ်မတ္ခ်သိလာတာက မစံပယ္အတြက္ ၾကီးမားတဲ႔ေအာင္ၿမင္မွဴပါ..။ ပဲၿပဳတ္လြမ္းလို႔ အိမ္ၿပန္ခ်င္ရတာလည္းအေမာပါ..။ ပဲၾကိဳက္တဲ႔အေမနဲ႔ၾကီးလာတဲ႔သမီးက ပဲၾကိဳက္တာမဆန္းပါဘူး...။ အေၿခအေနေပးရင္ ကိုယ္တိုင္လုပ္တတ္ခ်င္တာထဲမွာ ပဲၿပဳတ္တတ္ခ်င္တာလည္းပါပါတယ္..။ အခုေတာ႔ ဘေလာ႔ေတြရဲ႔ေက်းဇူးေၾကာင္႔ ပဲၿပဳတ္နည္းကို သိလာရတာ ၀မ္းသာရပါတယ္..။ ပဲလည္းမၾကာခဏဆိုသလို ၿပဳတ္စားၿဖစ္ေနပါၿပီ...။


ေကာက္ညွင္းေပါင္းဆိုတာ ဘယ္လိုေပါင္းရလဲဆိုတာသိဖို႔ အေ၀းၾကီးေပါ႔..။ ပါးစပ္နဲ႔ေၿပာ နားရွဴပ္...။ ေကာက္ညွင္းေပါင္းစားဖို႔ဆိုတာ ဟိုးးးးး လက္လွမ္းမမီတဲ႔အေ၀းမွာပါ..။ အခုေတာ႔ဘေလာ႔ဖတ္တဲ႔အက်ိဴးေက်းဇူးေၾကာင္႔ ေပါင္းတတ္ၿပီ..။ စားလည္းစားရၿပီ..။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္းၾကြားနိုင္ၿပီ...။ သူတို႔ေတြကေတာင္ အထင္္ေတြၾကီးလို႔ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္လာၿပီပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ေတြခ်ၾကလို႔..။ ဟိ ဟိ..။ မစံပယ္က ဘေလာ႔ဖတ္ၿပီး လိုက္လုပ္ထားတာ..။ မလုပ္တတ္စရာရွိေသးလို႔လား..။ ဓာတ္ပံုနဲ႔ေသခ်ာတစ္ဆင္႔ခ်င္းရွင္းၿပထားၾကတာကို..။ ခ်က္တာၿပဳတ္တာနဲ႔အစိမ္းသက္သက္လူေတြပါ လိုက္လုပ္နိုင္ေအာင္ ေသခ်ာေရးၿပေပးထားတာတဲ႔..။ ဘေလာ႔ဂါေတြရဲ႔ ေ၀မွ်တတ္တဲ႔စိတ္က ၿမင္႔ၿမတ္လိုက္တာေနာ္..။ မစံပယ္လည္း ေ၀မွ်ခ်င္တာေပါ႔...။ မသိေသးတဲ႔သူေတြ သိလာေအာင္...၊ ကိုယ္သိတာေတြကုိ ဘေလာ႔ကေနၿပန္ေ၀မွ်ေပးေတာ႔ မသိေသးတဲ႔သူေတြအတြက္ မခဲယဥ္းေတာ႔ေပါ႔...။ ၿဖဴစင္လိုက္တဲ႔စိတ္ထားေနာ္..။ မစံပယ္လည္းတတ္စြမ္းသေလာက္ေ၀မွ်ေပးဖို႔ ၾကိဳးစားအားထုတ္သြားမွာပါ..။


ဘေလာ႔ဖတ္လို႔ဟင္းခ်က္တတ္သြားၿပီ...။ အိမ္အလြမ္းကေတာ႔ သက္သာသြားၿပီေပါ႔ေနာ္..။ ဒီလိုနဲ႔ေလွ်ာက္ဖတ္ရင္း ဖတ္ရင္း စလံုးအေၾကာင္းၿပန္ေ၀မွ်ထားတဲ႔ဘေလာ႔ေတြ ဖိုရမ္ေတြေတြ႔လာရတယ္..။ စလံုးမွာ ကေလးေက်ာင္းထားရင္ ပညာေရးစနစ္က ဘယ္လို...၊ တကၠသိုလ္စနစ္ကဘယ္လို..။ ေလွ်ာက္လည္လို႔ေကာင္းတဲ႔ေနရာေတြက ဘယ္ေနရာေတြ..။ အလုပ္ရွာရင္ စာခ်ဴပ္ခ်ဴပ္ရင္ ဘယ္လိုေတြၾကံဳေတြ႔ရနိုင္တယ္ဆိုတာေတြ တင္ၿပေရးၿပထားလိုက္ၾကတာ ကိုယ္သာရွာတတ္ရင္ ဘာလုပ္ခ်င္ခ်င္ ဘေလာ႔ထဲမွာၾကိဳေလ႔လာထားလို႔ရတယ္..။ မသိေသးရင္ လွမ္းေမးလို႔ရတယ္..။ ၿပန္ေၿဖေပး ကူညီေပးၾကသဗ်..။ ဘေလာ႔ဂါေတြရဲ႔ အခ်ိန္လုၿပီးကို ကူညီတတ္ၾကတဲ႔စိတ္ထားေလးေတြေပါ႔..။


က်ဴပ္ကဘေလာ႔မဖတ္ဘူးလို႔ ေၿပာခဲ႔ဘူးတဲ႔စာေရးဆရာဦးေလးၾကီးကို နားမလည္နိုင္ေအာင္ၿဖစ္ခဲ႔ရတယ္..။ ဘေလာ႔ေတြမွာ မွတ္သားစရာ ကိုယ္႔အတြက္အက်ိဴးေက်းဇူးမ်ားစြာရွိတဲ႔ ကိုယ္သိဖို႔လိုအပ္တာေတြကို ေသခ်ာေရးသားရွင္းၿပထားတဲ႔ ဘေလာ႔ေတြကို သူမဖတ္ဖူးလို႔ေနမွာပဲလို႔ သူ႔ကိုသနားမ်ားေတာင္သနားမိတယ္..။ အဲဒီေတာ႔ ဘေလာ႔ေတြရဲ႔အက်ိဴးေက်းဇူးေတြကို သူမရေတာ႔ဘူးေပါ႔..။ အဲလိုေၿပာတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ၾကီးက သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႔ နိုင္ငံေက်ာ္စာေရးဆရာလည္းၿဖစ္ ဘေလာ႔ဂါတစ္ေယာက္လည္းၿဖစ္တဲ႔ပုဂၢိဳလ္ၾကီးပါ..။ သူ႕ကိုၾကည္႔ရတာ အၿမင္က်ယ္မလိုလိုနဲ႔ သူထင္ရာၿမင္ရာ ေကာက္ခ်က္ခ်တတ္တဲ႔ တယူသန္ပုဂၢိဳလ္ၾကီးပါ...။ (ေအာ္ သူမ်ားကိုေ၀ဖန္မိၿပန္ၿပီ..။)


ဘေလာ႔ဖတ္ရင္းကေန ကမၻာေပၚကနုိင္ငံစံုကေရးၾကတဲ႔ အေၾကာင္းအရာအစံုကိုဖတ္ရေတာ႔ ကိုယ္ေနတဲ႔တိုင္းၿပည္ရဲ႔အက်င္႔က ဘယ္လို..၊ ဘယ္တိုင္းၿပည္နဲ႔ယွဥ္ရင္ေတာ႔ ပိုေကာင္းၿပီး ဘယ္တိုင္းၿပည္နဲ႔ယွဥ္ရင္ေတာ႔ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိလာရပါတယ္..။ အဲဒီေတာ႔ကိုယ္လည္းအေၿခခ်နိုင္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္မွာကပိုေကာင္းတယ္ဆိုတာ ၾကိဳတင္ၾကံစည္ေတြးဆထားလို႔ရလို႔ အက်ိဴးမ်ားရပါတယ္..။


ဒါေတြကေတာ႔အခုခ်က္ခ်င္းေရးလို႔ေပၚသေလာက္ ဘေလာ႔ဖတ္ၿခင္းကေနရလာတဲ႔ အက်ိဴးေက်းဇူးေတြေပါ႔..။ ကိုယ္လည္းအက်ိဴးၿပဳပို႔စ္ေတြေရးနိုင္တဲ႔ ဘေလာ႔ေတြထဲက ဘေလာ႔တစ္ခုၿဖစ္လာဖို႔ ၾကိဳးစားသြားဖို႔ သံႏၷိဌာန္ခ်ထားပါတယ္..။ ေစာင္႔ၾကည္႔ၿပီးအကဲၿဖတ္ေပးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုရင္း...။

မွန္တယ္လို႔ယံုၾကည္တာကိုေၿပာရဲ လုပ္ရဲရမယ္..။

မစံပယ္တို႕အသက္တၿဖည္းၿဖည္းၾကီးလာေတာ႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုၿပန္သံုးသပ္မိတာက ဆက္ဆံေရးၿပက္ၿပယ္မွာစိုးလို႕ မၾကိဳက္လည္းမၾကိဳက္တာကိုမေၿပာဘူး..။ ၾကိတ္ခံတယ္..။ ကြယ္ရာမွာအတင္းေၿပာတယ္..။ အေပၚယံအဆင္ေၿပေအာင္ေပါင္းတယ္..။ အတြင္းကေတာ႔လွဴက္စားေနတယ္..။ အဲလိုပံုစံေတြနဲ႔ဆက္ဆံေနၿဖစ္ခဲ႔တာ လွဴိက္စားေနခဲ႔တာ ၾကာခဲ႔ၿပီ..။

ေဒၚေအာင္းဆန္းစုၾကည္ရဲ႔ ေမြးေန႔အင္တာဗ်ဴး..၊ ေမြးေန႕အမွတ္တရ သူ႕အေၾကာင္းတင္ဆက္ထားတာေလးေတြၾကည္႕ၿဖစ္ေတာ႕ သူ႔ရဲ႔သြားပံုလာပံု..၊ ေၿပာဆိုၿပဳမူေနပံုေတြဟာ သူယံုၾကည္တာဟာ မွန္ကန္တယ္...။ ဒီမွန္ကန္တယ္ဆိုတာကို သူလုပ္မယ္...ဆိုတဲ႔ ဖ်တ္လတ္ေနတဲ႔ ရဲရင္႔တည္ၾကည္ေနတဲ႔ သ႑ာန္ကိုမ်က္နွာမွာၿမင္ေနရတယ္..။ ဗိုလ္ခ်ဴပ္ရဲ႔အာဇာနည္စိတ္ဓာတ္ကိုလည္း အေမြအၿဖစ္ဆက္ခံလာခဲ႔တဲ႔ သမီးၿဖစ္တာလည္းပါမယ္...။ အေမကလည္း အမွန္တရားကေကာင္းမြန္တယ္ဆိုတာ သြန္သင္ဆံုးမခဲ႔တယ္ဆိုတာကို ေခါင္းထဲအၿမဲေရာက္ေနတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္..။ သေဘာကေတာ႔ မွန္တယ္ဆိုရင္ လုပ္ရဲ႔ ေၿပာရဲ ရမယ္ေပါ႔..။

အဲဒီစိတ္ဓာတ္ကို အတုခိုးရမယ္..။

စိတ္ထဲရွိတာ.....။

ဘေလာ႔ဘက္ကိုမလွည္႔ၿဖစ္တာၾကာၿပီ..။ သူမ်ားေရးတာေတြပဲလိုက္ဖတ္ေနတာရယ္..၊ သိခ်င္တာတစ္ခုရွာေနတာရယ္..၊ တစ္ၿခားဟာေလးေတြလွည္႔လုပ္ေနတာရယ္နဲ႔ စိတ္ကေရာက္ၿပီး လူကမေရာက္နိုင္ဘူးၿဖစ္ေနတယ္..။ ေရးမယ္လုပ္ေတာ႔လည္း ေခါင္းထဲကစာေၾကာင္းေတြက ခဲေနသလိုၿဖစ္ေနတယ္..။ အၾကည္ဓာတ္ကေလးမရလာဘူးၿဖစ္ေနလို႔ မေရးၿဖစ္ဘူး..။ ဘေလာ႔ကလည္းေရးတဲ႔သူတစ္ေယာက္ပဲဖတ္တဲ႔သူရွိတာ ရယ္ခ်င္စရာၾကီး..။ ဒါေပမယ္႔မေရးရမွမေနနိုင္တာ ဘယ္သူမဖတ္ဖတ္ ေရးၿဖစ္ေနမွာပါပဲ..။ အက်ိဴးၿပဳပို႔စ္ေလးေတြေရးၾကတဲ႔ဘေလာ႔ေလးေတြမွာ လူစည္တာေတြ႕ရတယ္..။ ကိုယ္႔ပို႔စ္ေတြက အက်ိဴးၿပဳပို႔စ္ေတြဆိုတာထက္ ကိုယ္႔ခံစားခ်က္ကိုသြန္ထုတ္တဲ႔ေနရာပဲၿဖစ္ေနတာမို႔ လူမစည္တာဆိုတာ ကိုယ္သေဘာေပါက္ပါတယ္..။ ေရးဖို႔အၾကည္ဓာတ္ရလာတဲ႔အခါ ေရးၿဖစ္လာရင္းလူလည္းသူဘာသာစည္လာလိမ္႔မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္..။ ခုေတာ႔ ကိုယ္႕ဘေလာ႕ကသက္တမ္းနုေသးတာရယ္..၊ ကိုယ္ေရးခ်င္တဲ႔ေခါင္းထဲေရာက္ေနတဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြကို မေသခ်ာတာေတြခ်မေရးထားခ်င္တာနဲ႔မေရးၿဖစ္တာပါ..။

ခုလည္းအခ်ိန္မရဘူး..။ အလုပ္သြားရဦးမယ္..။ ေရးခ်င္ေပမယ္႔ ခဏရပ္ရဦးမယ္..။ အဲလိုပဲ ဘ၀ကေလ..။



မစံပယ္

စိတ္ထဲရွိတာ.....။

ဘေလာ႔မေရးၿဖစ္တာေတာင္ၾကာၿပီ..။

ေန႔ေရာညေရာကိုယ္ဘာသာရပ္တည္ဖို႔ၾကိဳးစားရတာ ေမာလိုက္တာ..။ အေမေပးတဲ႔ပုိက္ဆံကို လက္ၿဖန္႔သံုးတံုးက ကားစီးသြားရသလိုပဲ..။ လိုရာခရီးကိုသက္သက္သာသာ မေမာမပန္းဘဲေရာက္ခဲ႔တယ္..။ အခုကိုယ္ဘာသာတတ္နိုင္သေလာက္ေလးရွာၾကည္႔မယ္ဆိုၿပီး အားခဲၿပီးေနထိုင္ဖို႔စားရိတ္ေလးရေအာင္ ၾကိဳးစားရွာရတာက်ေတာ႔ ေရထဲမွာလက္ပစ္ကူးသြားရသလိုပဲ ေမာလိုက္တာ..။


ဒါေပမယ္႔ကိုယ္ဘာသာအားေပးရတယ္...။ ပင္ပန္းမွာကိုေၾကာက္တဲ႔သူက ပိုပင္ပန္းတတ္တယ္ဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ရသလိုပဲ..။ ဒါေၾကာင္႔မို႔ပင္ပန္းမွာကိုမေၾကာက္နဲ႔ လုပ္စရာရွိတာကို အာရံုစိုက္လုပ္လို႔ ကိုယ္ဘာသာအားေပးရတယ္ ကြယ္..။




စံပယ္ပန္း

အိမ္

စင္ကာပူမွာအေၿခခ်ေတာ႔မည္ဆုိလွ်င္ စင္ကာပူမွာအိမ္၀ယ္မွၿဖစ္မည္..။ အိမ္ရွင္ရွိသည္႔အိမ္ေတြကတစ္မ်ိဴး..၊ မရွိသည္႔အိမ္ဟူ၍လည္း မရွိ..။ အိမ္ရွင္မ်ားကလည္း အိမ္ငွားမ်ားစည္းကမ္းမဲ႔ေသာေၾကာင္႔ အိမ္ငွားနွင္႔မေနခ်င္ၾက..။ မတတ္နိုင္လို႔သာထားရသည္..။ တတ္နိုင္သည္႔မ်ား အိမ္ငွားမတင္ၾကေတာ႔..။ မတတ္နိုင္ေသး၍အိမ္ငွားတင္ထားၾကသူမ်ားၾကေတာ႔လည္း မိမိဘက္မွအသာစီးရရန္ စည္းကမ္းကလနားအေသအခ်ာခ်ကာ အိမ္ငွားတင္ၾကသည္..။ ဘန္းစကားၿဖင္႔ေၿပာရလွ်င္ နွပ္ေခ်းၾကၿခင္းသာဟု မစံပယ္  ရိုင္းရိုင္းေၿပာခ်င္ပါသည္..။

 မစံပယ္လည္းအိမ္ငွားေနရေသာဘ၀မွ ဘယ္အခ်ိန္ၾကေတာ႔မွလြတ္ပါမည္လဲ..။ လြတ္ေကာလြတ္နိုင္ပါဦးမလား..ဟုကိုယ္႔ကိုယ္ကိုခံၿပင္းေဒါသထြက္ကာလာသည္..။ ယခုမစံပယ္ေနရေသာအိမ္သည္ ထမင္းဟင္းကိုေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ခ်က္ခြင္႔မၿပဳေသာအိမ္..။ Light food သာခ်က္ခြင္႔ၿပဳေသာအိမ္ၿဖစ္သည္..။ ထို႔ေနာက္ မစံပယ္သည္အလုပ္မလုပ္ေသာေက်ာင္းသူ..။ အလုပ္မလုပ္ေသာေက်ာင္းသူကအိမ္ပိုင္ရွင္မ်ားမထားခ်င္ၾကပါ..။ တစ္ေနကုန္အိမ္မွာေနကာ မီးသံုးေသာေၾကာင္႔မထားခ်င္ၾက..။ မစံပယ္တို႔အိမ္ပိုင္ရွင္အမ်ိဴးသမီးသည္ၿမန္မာနိုင္ငံတြင္ က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာေသာအမ်ိဴးအစားထဲတြင္ပါသည္ဟု သူတို႔ေၿပာစကားမ်ားအရ သိနိုင္သည္..။ သို႔ေသာ္ အသံုးအစားအလြန္ပင္က်စ္လစ္လြန္းသူၿဖစ္သည္..။ တစ္နည္းအားၿဖင္႔ သူတို႔အိမ္မပိုင္ခင္က သူမ်ားအိမ္တြင္စုေနၾကစဥ္အခါကလည္း ေရဖိုးမီးဖိုးစုခံၾကစဥ္ကလည္း အ၀တ္အစားနည္းနည္းကိုလည္း စက္နွင္႔ထည္႔ေလွ်ာ္ခဲ႔သူဟူ၏..။ သူမအိမ္၀ယ္နိုင္ေသာအခါ အိမ္ငွားမ်ားကို တစ္ပတ္တြင္တစ္ခါ တစ္ရက္သာအေလွ်ာ္ခံခဲ႔သူ..။ မီးဖိုးေခ်ာင္သံုးသည္ကိုလည္း တေကာက္ေကာက္ေနာက္ကလိုက္ကာၾကည္႔တတ္သည္..။ သူ႔ပစၥည္းမ်ားကိုမသန္႔သန္႔ေအာင္ထားကာ သူ႔ပစၥည္းမ်ားေနရာမွေရြ႔မွာ အရာယြင္းမွာ လိုက္လံၾကည္႔ေနတတ္ေသာသူ..။ ငါအိမ္ပိုင္ရွင္ပဲဟူေသာပံုစံၿဖင္႔ ဧည္႔ခန္းကိုအပိုင္စီးကာ မည္သည္႔အိမ္ငွားကိုမွ အိမ္ေရွ႔မထြက္ေစၿခင္းငွာ ေဆာင္ၾကဥ္းတတ္သူ..။
အိမ္ပိုင္ရွင္အမ်ိဴးသားမွာလည္း မိန္းမဂုေဏာအနေႏၱာ..၊ ေယာကၡမဂုေဏာအနႏၱာ..၊ ခယ္မဂုေဏာအနေႏၱာဟု ညတိုင္းရြတ္ဆိုကာအိပ္ယာ၀င္တတ္သည္နွင္႔တူပါသည္..။ မိန္းမေၿပာသမွ် အေကာင္းမွတ္ကာ ဘာကိုမွေ၀ဖန္ပိုင္းၿခားၿခင္း မရွိေတာ႔သူတည္း..။ သူ႔တစ္သက္တာတြင္ထိုကဲ႔သို႔ေသာမိန္းမတစ္ေယာက္ကိုယူလိုက္နိုင္ၿခင္းသည္ သူ႔ဘ၀လမ္းဆံုးဟုသတ္မွတ္ပံုရပါသည္..။

မစံပယ္အိမ္ပိုင္လွ်င္ေကာသူတို႔လိုမက်င္႔သံုးမိဘဲေနမလား..?

ေနနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားမည္ဟု မစံပယ္စိတ္ကူးထားပါသည္..။ အိမ္ငွားမ်ားကို အိမ္ေရွ႔ထမင္းစားခန္းတြင္ထမင္းစားခြင္႔ေတာ႔ ေသခ်ာေပါက္မစံပယ္ေပးမည္..။ ဧည္႔ခန္းသံုးခြင္႔မေပးဟု အခုအခ်ိန္တြင္အိမ္ငွားမတင္ဘဲေနနိုင္ေနၿပီၿဖစ္ေသာ အသိအစ္မၾကီးက သူမတို႔အိမ္မွစည္းကမ္းကို ၿပန္ေဖာက္သည္ခ်ပါသည္..။ ေအာ..။မစံပယ္တို႔လို ဧည္႔ခန္းသံုးခြင္႔မရွိတဲ႔အိမ္ ဒီတစ္အိမ္မွမကာတာပဲဟုေတြးမိကာ ဧည္႔ခန္းမသံုးရၿခင္းကို စိတ္ထဲမွာမည္သို႔မွ်မေနေတာ႔..။ အ၀တ္ေလွ်ာ္ခြင္႔ဘယ္နွစ္ခါေပးမည္လဲ..။ အနည္းငယ္ကန္႔သတ္သင္႔သည္ဟုေတာ႔ထင္ပါသည္..။ သို႔ေသာ္မည္ပံုသတ္မွတ္လွ်င္ သူ႔ဘက္ကိုယ္႔ဘက္ခံသာမည္လဲ မစံပယ္စဥ္းစားရပါဦးမည္..။ ေရာင္႔တက္လာ၍ မစံပယ္ေစတနာပ်က္ရလွ်င္လည္း မစံပယ္ငရဲရနိုင္သည္..။ ထို႔ေၾကာင္႔ခ်စ္ခင္တံုးမုန္းစကားေၿပာ..၊ စလာကတည္းကရွင္းရွင္းေၿပာထားသည္သာေကာင္းသည္ဟု မစံပယ္ၿမင္ပါသည္..။ ထမင္းကိုခ်က္ခိုင္းမည္..။ သို႔ေသာ္မစံပယ္စိတ္မပ်က္ရေအာင္ သူ႔ဘက္ကိုယ္႔ဘက္မွ်ေအာင္ မည္သို႔သတ္မွတ္ေရးဆြဲထားရမည္လဲ.. မစံပယ္စဥ္းစားရပါဦးမည္..။

အဲကြန္းကိစၥ..။

မစံပယ္အဲကြန္းမခံနိုင္ပါ..။ ကားထဲရထားထဲတြင္ မစံပယ္ၾကက္သီးထေအာင္ခ်မ္းတတ္သည္..။ အိမ္ငွားမ်ားမၾကိဳက္ဆိုလွ်င္ မစံပယ္အဲကြန္းထည္႔မေပးပါ..။ ၾကိဳက္သည္ဆိုမွသာမစံပယ္ထည္႔ေပးပါမည္..။ ထိုပံုအတိုင္းဆိုလွ်င္ မစံပယ္အစီအစဥ္ေတြလြဲေခ်ာ္ကာအိမ္၀ယ္ဖို႔အေရးတၾကီးေငြစုရမည္႔ကိန္းဆုိက္ေနပါသည္..။ ၀ယ္မည္ဆိုလွ်င္လည္း၀ယ္လိုက္မည္..။ မစံပယ္လည္းေနရထိုင္ရတာ စိတ္ညစ္သည္..။ တခါမွဒီေလာက္စိတ္မညစ္ရဘူးပါ..။ ခုေတာ႔မစံပယ္ တကယ္စိတ္ညစ္၏..။ စိတ္ကိုေလွ်ာ္ရဦးမည္..။


မစံပယ္

အေမး

ေမး။   ။ေက်ာင္းကိုဘာလို႕တက္ခ်င္တာလဲ..။ စာက်က္ခ်င္လို႔လား..။ ပညာတတ္ခ်င္လို႔လား..။ တကယ္သိခ်င္တတ္ခ်င္လို႔လား..။ ပညာတတ္လို႔အထင္ခံခ်င္လို႔လား..။

     ပညာတတ္လို႔အထင္ခံခ်င္လို႔လားဆိုတဲ႔ အသံုးအနွဴံးက မစံပယ္ကို ကိုယ္႔ကိုယ္ၿပန္သံုးသပ္ဖို႔ သတိထားသြားမိေစပါတယ္..။ မစံပယ္ အခုခ်ိန္ထိအလုပ္ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ဘူးေသးဘူး..။ စာကိုသင္လို႔မဆံုးနိုင္ဘူးၿဖစ္ေနတယ္..။ အဲဒါတစ္ခု လြဲေနမွန္းေတာ႔ မစံပယ္သိတယ္..။ ဘယ္လိုတည္႔ရမလဲဆိုတာ မစံပယ္မသိဘူးၿဖစ္ေနတယ္..။ ပညာတတ္လို႔အထင္ခံခ်င္လို႔ေတာ႔ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္..။ မစံပယ္ခင္တဲ႔အစ္ကိုၾကီးက မစံပယ္ကို တစ္ၿခားသူေတြနဲ႔မိတ္ဆက္ေပးရင္ သူကၿမန္မာနိုင္ငံကလည္း မာစတာၿပီးလာတဲ႔သူ..။ ဒီမွာလည္း မာစတာထပ္တက္ေနတယ္လုိ႔ မိတ္ဆက္ေပးရင္ မစံပယ္စိတ္ထဲမွာ ၾကြားသလိုလို မသက္မသာၿဖစ္မိတယ္..။ မစံပယ္အဲလိုထည္႔ေၿပာတာ မၾကိဳက္ဘူး..။

     မစံပယ္ ပညာတတ္ေတြကိုေလးစားတာေတာ႔အမွန္ပဲ..။ စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး ေပါ႔..။ ဆရာ၀န္ စာေရးဆရာမ....။ ေနာက္ ဆရာမေဒၚခင္နွင္းယုရဲ႔သမီး ေမ႔ေဆးအထူးကု ေဒါက္တာ မိေက်ာ္ေသာင္း..၊ ေနာက္ မစံပယ္ရဲ႔ တကၠသိုလ္ဆရာမ မာစတာ နွစ္ထပ္ကြမ္းဆရာမအပ်ိဴးၾကီးတစ္ေယာက္..၊ မစံပယ္ရဲ႔ စံေမာ္ဒယ္ေတြက ပညာတတ္ေယာက်ာ္းမိန္းမေတြပဲ..။ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတဲ႔သူကို မစံပယ္သိပ္အထင္ၾကီးေလးစားတာမ်ိဴးမရွိဘူး...။ ပညာတတ္တာကို ပိုအထင္ၾကီးေလးစားတယ္..။

    ဘာလို႔အခုခ်ိန္ထိ မရပ္မနား စာေတြသင္ေနတာလဲ..လို႔ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ၿပန္စဥ္းစားတယ္..။ ဟန္ဓာတ္ခုတ္ခ်င္လို႕လား..၊ ပညာတတ္အမ်ိဴးသမီးလို႔ အထင္ခံခ်င္ေစလို႕လား..။ ဒီလိုဘြဲ႔ေတြရတာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းမွမဟုတ္တာေနာ္..။ က်န္တဲ႔သူေတြ မစံပယ္ေလာက္ ဂုဏ္တယူယူမရွိၾကပါဘူး..။ သူတို႕ဆို ေၿပာရရင္ မစံပယ္ထက္ေတာင္ ပိုေတာ္ေသးတယ္လို႔ေၿပာလို႔ရတယ္..။


   မစံပယ္ရဲ႔ ငယ္ဘ၀စိတ္လႊမ္းမိုးမွဴေၾကာင္႔လို႔ေၿပာရင္ရမယ္ထင္တယ္..။ မစံပယ္ ေက်ာင္းပိတ္တိုင္း စာအုပ္ေတြ ဖတ္ၿပီး စာေတြအမ်ားၾကီးသင္ခ်င္တဲ႔စိတ္၀င္လာတယ္..။ စာသင္ဖို႔အားေပးတဲ႔ စာေရးဆရာေတြေရးတာကို နွစ္ၿခိဳက္ခဲ႔မိတယ္..။ မစံပယ္ပံုစံက ဒါကိုဂုဏ္ယူတဲ႔ပံုေပါက္ေနတယ္ဆိုရင္ မစံပယ္အေမနဲ႔တူလို႔ဆိုတာ ထည္႔ေၿပာရမယ္ထင္တယ္..။ အေမ႔ပံုစံနဲ႔သြားတူေနလို႔ မစံပယ္က ဒါကိုဂုဏ္ယူေနတဲ႔ပံုထြက္ေနတာၿဖစ္လိမ္႔မယ္..။

   အင္း..။ မစံပယ္ အေၿဖရွာေနဆဲပါေလ...။


                                                                            မစံပယ္

ကမၻာပ်က္ေတာ႔မယ္ဆိုရင္..။

(၁) ဘယ္သူေတြနဲ႔ ရွိေနခ်င္လဲ...

အေမနဲ႔ ေနာက္ထပ္ မစံပယ္ခ်စ္ရတဲ႔ ကိုကိုၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႔

(၂) ဘာေတြ ခံစားေနရမလဲ...

ေၾကာက္ရြံ႔တုန္လွဴပ္မိမွာေပမယ္႔ တရားစာရြတ္ရင္း ေသြးေအးေနမယ္ထင္ပါရဲ႔..။

(၃) ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားမလဲ…

ေသခ်ာတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဴေတြ ပိုလုပ္မိမွာပါ..။ စိတ္ထားကို အတတ္နိုင္ဆံုးၿဖဴေနေအာင္ထားမယ္..။ ေဒါသ၊ မာန နည္းနိုင္သမွ်ပိုနည္းေအာင္ေနမယ္..။

(၄) ၀မ္းနည္းမိမွာက…

ကိုယ္႔ၾကိဳးစားမွေတြ အေကာင္အထည္မေပၚခင္ ကိုယ္ကေလာကၾကီးေပၚကေန အခ်ိန္မတန္ေသးဘဲထြက္ခြာသြားရမွာ မလိုလားဘူး..။

(၅) ေၾကာက္လန္႔မိတာက...

ဘယ္လိုပံုကမၻာပ်က္မလဲဆိုတာ မသိေတာ႔ ဘယ္လိုပံုစံေၾကာက္ရမွန္းမသိဘူး..။

(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာ...

ကမၻာပ်က္ရင္ဘာေတြၿဖစ္မလဲဆိုတာ သိေအာင္လုပ္ရဦးမယ္..။ ဘာေတြေဆာင္ထားရမလဲဆိုတာ မသိေသးဘူး..။ ေရလား၊ စားစရာလား..။

(၇) ဘာေတြ ေရးမိမလဲ…

ဘာမွမေရးမိေလာက္ဘူး..။ ဘုရားစာရြတ္ရင္း စိတ္ေအးေအာင္ပဲ ၾကိဳးစားေနမိေတာ႔မွာ..။

(ဂ) ေတြးမိေတြးရာ အေတြး…

တကယ္ၿဖစ္မွသိမွာပဲ..။ ဘာေတြေတြးမိေနမလဲ..။ ေနာင္က်င္လည္ရာဘ၀မွာ အေကာင္းဆံုးေနဖို႔ ေတြးမိေနမယ္ထင္တယ္..။

(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္တာက…

ဂုဏ္ယူနိုင္စရာသိပ္မရွိေသးပါဘူး.. ဘ၀မွာေလ..။


(၁၀) ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက…

ေၿဖသိမ္႔စရာလည္း မရွိသလိုပဲ..။ အေမ႕ကိုလည္း ဘာေက်းဇူးမွမဆပ္ရေသးဘူး..။ အေမ႔ကိုစိတ္မဆင္းရဲေစရေအာင္ အေမပဲဘ၀မွာအေရးၾကီးခဲ႔တာေတာ႔ အမွန္ပဲ..။ ေက်းဇူးဆပ္တဲ႔ဇာတ္လမ္းကို မေရာက္ေသးဘူး..။


(၁၁) က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း…
လူရယ္လို႔ၿဖစ္လာရင္ ေသရမွာအမွန္ပဲ..။ မီးစာကုန္ ဆီခမ္း၊ ဆီမခမ္း မီးစာအကုန္ဘဲ ဥပေစၦဒကံနဲ႔ ေသရမွာမ်ိဴးကို မလိုလားဘူး.။ ေရွာင္လႊဲမရဘူးဆိုေတာ႔လည္း မတတ္နိုင္ဘူးေလ..။ ဥဒါန္းက်ဴးရင္႔စရာလည္း မရွိပါဘူး..။


                                                                                                      မစံပယ္