ဤမီးတိုင္(ေငြတာရီ)

ဘုရားေရွ႕၀ယ္
အေငြ႕လွဴိင္လွဴိင္
နံ႕ၾကိဳင္ၾကိဳင္ၿဖင္႕
တတိုင္ဆီမီး
ထိန္ထိန္ညီးတည္႕။

သူ႕အလွ်ံမွ
တဖန္ကူးဘိ
သူငါညွိလည္း
မသိေလ်ာ႕ရာ
ထိန္ၿမဲသာတည္႕။

၁၉၅၄

ဧည္႕သည္ၾကီး(တင္မိုး)(၁၉၃၃-)

ေဆးလိပ္လည္းတို
ေနလည္းညိဳၿပီ
ငါ႕ကိုၿပန္ပို႕ၾကပါေလ။


၁၉၅၉

အင္းယားကန္သို႕ အိုကုတို႕ (မင္းသု၀ဏ္)

မိုးေပါက္က်၍
ထသည္႕ဂယက္ ၀ိုင္းစက္စက္သည္
၀ကြက္ခင္ႏွီး ႏွယ္တကား။

ခဏခ်င္းတြင္၊ မိုးသက္ဆင္က
ေရၿပင္လွိဴင္းၾကြ၊ ခုန္ေပါက္ၾကလ်က္
ၾကက္ဖခ်င္းထိုး၊ ေခါင္းၿဖဴမိုး၍
ေရရိုးရွဴပ္ေပြ၊ မိုးသီးေၾကြသည္
ေစြေစြေစာင္းေစာင္း ရြာသြန္းေလာင္း။

ဗယ္ယိမ္း ညာယိမ္း၊ ေတာခပ္သိမ္းလည္း
နတ္စိမ္း၀င္သို႕၊ ကမ္းယံမို႕တြင္
မွိဴင္းညို႕မိုးသား၊ ေနာက္ခံကား။

မိုးဖ်င္ဇာပါး၊ ၀တ္ရံုလႊားလ်က္
ေမာ္ၾကြားသည္႕ဟန္၊ ဤသည္႕ကန္တြင္
ၿမင္ၿပန္၀ိုး၀ါး၊ ကၽြန္းညိဳၾကား၌
လူးလားခ်င္လို၊ ငါေတာင္းဆိုသည္
ေလွကိုၿပင္ပ ကုတို႕မွဴး။

၁၉၄၈

တေစၦ (ၾကည္ေအး)

အိပ္လို႕မရ
ညၾကီးမင္းၾကီး၊ ထၿပီးထိုင္ေန
ေမႊ႕ရာေတြလည္း၊ ေၾကမြတြန္႕လိပ္
သိပ္စိတ္ညစ္တယ္၊ သတိၿပယ္လြင္႕
ခိုတြယ္စရာ အတည္မရ။

အၿပင္ဘက္မွာ
သစ္ရြက္ေတြၾကား၊ ၾကယ္ေလးငါးပြင္႕
စံကားပင္အို၊ ကန္ေရစိုစြတ္
ဟိုမွာလွဴပ္လွဴပ္၊ ငုတ္တုတ္လက္ကမ္း
စမ္းေလွ်ာက္သြားေန၊ ၿမက္ခ်ဴံေတြထဲ
တေစၦ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ။

ခုတင္ေၿခရင္း
ေၿပးနင္းရွပ္ရွပ္၊ မတ္တတ္ထလိုက္
ခန္း၀ကိုလာ၊ ၀ရန္တာမွာ
သည္မွာတစ္ေယာက္၊ တေစၦေၿခာက္လွန္႕
ေၾကာက္ေၾကာက္နွင္႕ၾကည္႕၊ မ်က္နွာလွည္႕စမ္း
တည္႕တည္႕လွမ္းၿမင္၊ ေအာ္ငိုခ်င္မိ
တဆင္ထဲပဲ သူနဲ႕ငါ။

ၿမစ္နက္ထဲမွာ
ငါေရနစ္ၿမဳပ္၊ခ်မ္းၿပီးကုပ္ေန
ကိုကၠိဳကိုင္းၾကား၊ ငါေနနားလိုက္
ဘုရားေရွ႕ေမွာက္၊ ဒူးေထာက္ေရာက္ၿပန္။

ေမာပန္းလ်နွင္႕
တေယာက္ေသာငါ၊ ငါမ်ားစြာမွ
ထလာ လြင္႕ပါး၊ ေမာင္႕အနားကို
စကားေထြရာ၊ ငိုသံပါႏွင္႕
ဘာမွ်မၾကား၊ ေမာင္႕အနားမွာ
ထသြားစို႕ဆို၊ ေမ႕ကိုအိပ္မက္
မမက္ဘူးလား၊ တေစၦၿဖားေယာင္း
မွဴန္မႊား စိတ္၀ယ္ အရိပ္ထင္။

၁၉၄၇

ေဗဒါလမ္း-၁၀ (ေဇာ္ဂ်ီ)

ညိဳၿပာၿပာ၊ လတာၿပင္ ေၿခရင္း။
လွိဴင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္၊လွဴိင္းသက္ရာ ဆင္း။

ဆင္းရလဲ မသက္သာ။
အုန္းလက္ေၾကြ ေရေပါေလာ၊ ေမ်ာစုန္လို႕လာ။
အဆင္းနဲ႕အလာ၊ ေဗဒါမ အေထြး။
အုန္းလက္ေၾကြ သူ႕နံေဘး၊ ေဆာင္႕ခဲ႕ရေသး။

ေဆာင္႕ခဲ႕လဲ မသက္သာ။
ေနာက္တစ္ခ်ီ ဒီတစ္လံုးက၊ ဖံုးလိုက္ၿပန္ပါ။
ၿမဳပ္ေလေပါ႔ ေပၚမလာ၊ မေဗဒါအလွ။
တလံကြာ လွဴိင္းအၾကြ၊ ေပၚလိုက္ၿပန္ရ။

ေပၚၿပန္လဲ မသက္သာ။
ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေၿမာင္းငယ္ထဲက၊ ဘဲ ထြက္လို႕လာ။
ဘဲအုပ္မွာ တစ္ရာနွစ္ရာ၊ ေဗဒါက တပင္တည္း။
အယက္ အကန္ခံလို႕
ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ၊ ပန္းပန္လ်က္ပဲ။

ေၿခရာ(ေမာင္စြမ္းရည္)

ေႏြေၿပးေသာအခါ
ေႏြေၿခရာကား
ေၿမအက္ၾကားတည္႕။

မိုးေၿပးေသာခါ
မိုးေၿခရာကား
ေရကြက္မ်ားတည္႕။

ေဆာင္းေၿပးေသာခါ
ေဆာင္းေၿခရာကား
ႏွင္းၾကြင္းမ်ားတည္႕။

၀ိဥာဥ္ေၿပးရာ
စိတ္ေၿခရာမူ
ကဗ်ာမ်ားတို႕ ၿဖစ္သတည္း။

၁၉၆၀

ခေရေကာက္(ေမာင္ေဆြတင္႕)(၁၉၃၉-)

ေဟး..ၾကည္႕စမ္းေမာင္
ဟိုလမ္းေပၚမွာ၊ ဘာေတြပါလိမ္႕
မိုးရြာတုန္းက၊ မေတြ႕ရဘူး
ခုမွေၾကြတဲ႕ ခေရပန္း။

သြားေကာက္ရေအာင္
အို...ေမာင္ကလဲ၊ အေရးထဲမွာ
လာပါေမာင္ရဲ႕၊ၿခင္းယူခဲ႕ေလ
ေကာက္ထည္႕စရာ ပါမွေပါ႕။

မလိုက္ခ်င္ယင္၊ ေနခ်င္ ေနခဲ႕
ခေရပြင္႕ေကာက္၊ ၿပန္လို႕ေရာက္မွ
က်မေခါင္းမွာ၊ ပန္လို႕လာတဲ႕
ပြင္႕လႊာၿဖဴေဖြး၊ ေမာင္မေမႊးနဲ႕
ထြက္ေၿပးမွာပဲ သိရဲ႕လား။

၁၉၆၂

ပ်ဥ္းမငုတ္တို(မင္းသု၀ဏ္)

ဖုထစ္ရြတ္တြ၊ ငွက္လင္းတသို႕
ပ်ဥ္းမငုတ္တို၊ သက္က်ားအိုသည္
ကုန္းမိုထက္တြင္ တပင္တည္း။

ခြဆံုအေကြး၊ သစ္ေခါင္းေဆြးလည္း
အေဖးတက္လာ၊ အိုင္းအမာသို႕
က်ယ္စြားဟက္ပက္ ၿခအိမ္ပ်က္။

ကုန္းမိုကမ္းပါး၊ ေၿမပပ္ၾကားတြင္
စစ္သားခေမာက္၊ ပိန္ေၿခာက္ေၿခာက္လည္း
စစ္ေရာက္စခန္း လမ္းၿပညႊန္း။

ထိုပင္ငုတ္တို၊ ပ်ဥ္းမအိုသည္
စစ္ကိုလည္းၾကံဳ၊ ၿခအံုလည္းၿဖစ္
ဓားထစ္လည္းခံ၊ ေနလွ်ံလည္းတိုက္
ေလၿပင္းခိုက္လ်က္၊ မငိုက္ဦးေခါင္း
ေႏြသစ္ေလာင္းေသာ္
ရြက္ေဟာင္းညွာေၾကြ၊ ရြက္သစ္ေ၀၍
ေလၿပည္ထဲတြင္၊ ငယ္ရုပ္ဆင္သည္
အသင္ ေယာက်ာ္းေကာင္းတကား။

၁၉၄၉

ႏွင္းဆီပြင္႕(မင္းသု၀ဏ္)(၁၉၀၉-)

လယ္ေတာကၿပန္
ပန္ခ်င္တယ္ခေရဖူးဆိုလို႕
ေမာင္ခူးကာေပး။

မနက္တုန္းဆီက
ေၾကာ႕ဆံုးကို ေမာင္ၿမင္ေတာ႕
သူ႕ဆံပင္ ႏွင္းဆီပြင္႕ေတြနဲ႕
ဂုဏ္တင္႕တယ္ေလး။


(၁၉၃၂)